donderdag, november 26, 2015

Het wonder... (1): eiwitten met pootjes


Doorbladeren kan ook! Klik maar eens hier...


Over een week ligt-ie er: de opvolger van Het raadsel van alles wat leeft. Hoe kom je met een opvolger van een boek dat zoveel succes heeft gehad? Door zo min mogelijk aan het toeval over te laten. Niet: It better be good, maar: It better be better. Maar is het dan ook beter? Ik denk van wel, maar ik durf het niet te zeggen. Ik weet wel dat ik dit boek twee jaar geleden niet had kunnen schrijven. In een anatomieboek moet je beschrijven hoe een lichaamsdeel werkt, hoe het in elkaar zit, wat het doet en waar het zit. En dat voor het oog, het hart, botten, spieren, hersenen, de huid en tientallen andere organen en lichaamsdelen. Als je dat echt voor elk lichaamsdeel gaat beschrijven krijg je een dodelijk saai boek. Hoe moet het dan? Tja, dat was het gevecht dit keer.

Aan de andere kant is het onderwerp veel herkenbaarder. Iedereen eet, slaapt, denkt, poept (nou ja – koningin Máxima natuurlijk niet, maar anderen wel), ademt en beweegt. Dat is persoonlijker dan een abstract onderwerp als de evolutie. En natuurlijk zijn er onvoorstelbaar veel leuke dingen te vertellen over ons lichaam. Dingen waarvan je niet wist dat je ze wilde weten.

Niemand zal zich bijvoorbeeld afvragen hoe bepaalde stoffen in een cel van de ene aan de andere kant van die cel terecht komen. Maar als je eenmaal ziet hoe dat gebeurt, dan val je van je stoel van verbazing: we hebben eiwitten in met pootjes in onze cellen. Ze doen zo'n honderd stappen per seconde en brengen energie naar de celkern of aminozuren naar de ribosomen. En dat ziet er zo uit:


donderdag, mei 28, 2015

Uit goede boeken is het makkelijker voorlezen

Winnares Julie Slagman met de jury


Gisteren was ik juryvoorzitter van de Nationale Voorleeswedstrijd. Wij vonden Julie de beste. Ze pakte niet alleen de jury maar ook de hele zaal in toen ze voorlas uit Krassen in het tafelblad. Toch ging er heel wat discussie aan vooraf. En op een gegeven moment viel het een van de juryleden op dat de beste kandidaten ook voor de beste boeken hadden gekozen. Was dat toeval of lag dat aan ons?

Ik ben vaker jurylid. Ook bij de voorrondes van de Voorleeswedstrijd. En het gebeurt inderdaad vaak dat winnaars voor boeken van topauteurs kiezen. Belonen we als juryleden misschien onbewust de boekkeuze van de kandidaten? Nee. Het is makkelijker om voor te lezen uit een boek met sprankelende dialogen, rake zinnen en een verhaal dat je meteen pakt. Zo simpel is het. Een tip dus voor ouders, docenten en iedereen die wil dat zijn of haar favoriete deelnemer wint: kies het juiste boek!

Voor een heel leuk en uitgebreid verslag over de hele finale kun je terecht op de pagina van Richard Thiel.

vrijdag, mei 22, 2015

Interview met mezelf



Doe je eigenlijk nog wel wat? Je bent nauwelijks op Twitter en Facebook. Er verschijnen geen nieuwe boeken. Als Kinderboekenambassadeur horen we niets van je.
Ik doe zeker wat. Ik werk snoeihard aan de opvolger van Het raadsel van alles wat leeft. Dat moet natuurlijk leuker en beter worden, en dat gaat niet vanzelf. Er is dan ook geen tijd meer voor andere dingen, zoals sociale media, sociale contacten of ademhalen.


Wórdt het leuker en beter?
Weet ik niet. Ik weet wel dat ik dit boek twee jaar geleden nooit geschreven zou kunnen hebben, dus ik ben zelf wel beter geworden. Maar of dat ook voor het boek geldt, dat kan ik pas later zeggen. Ik denk wel dat het leuker is. Omdat het onderwerp spannender en spectaculairder is. In elk geval tekent Floor het weer, dus wat de illustraties betreft kan het al niet meer mis.


Maar je doet dus ook niets als Kinderboekenambassadeur?
Jawel. Ik schrijf artikelen en voorwoorden, geef interviews, zit in jury’s, geef lezingen en bedenk plannen voor de komende tijd. Het was ook de bedoeling om het de eerste tijd nog wat rustiger aan te doen. In juni ga ik samen met de betrokken partijen kijken welke ideeën we uit gaan voeren en wat we precies gaan doen.


Dus we moeten gewoon wachten?
Ja en nee. Want bij Kluitman verschijnen deze week twee erg leuke heruitgaven. Topgeheim en Speuren naar sporen zijn samen gebundeld in een mooie hardcover. En Superslimme dieren verschijnt ook opnieuw, met een beter omslag en QR-codes naar spectaculaire filmpjes over de dieren.




Topgeheim, dat vond de AIVD toch zo leuk? En heb je voor niet meer fanmail voor Superslimme dieren gekregen dan voor welke andere boek dan ook?
Ja.






Heb je nog een verrassend nieuwtje?
Ja. Het Raadsel krijgt nóg een opvolger. Het wordt dus een trilogie. Dat is voor mezelf ook redelijk nieuw.


Hoe oud ben je en wat is je lievelingsdier?
Hoepel op.


vrijdag, april 03, 2015

Bologna 2015


Mijn collega's en ik

De afgelopen week was ik op de Kinderboekenbeurs in Bologna en daar werd ik meteen geconfronteerd met mijn eerst internationale topconferentie. Jawel! Er waren ambassadeurs uit Ierland, Wales, Engeland, Zweden, Mexico, Finland en Australië. In de Engelstalige landen heten ze trouwens 'laureates', maar ook daar bleken ze dezelfde Ferrero Rocher-grappen te maken als ik. Het was sowieso een grappige bijeenkomst.

Vooral Jackie French was inspirerend. Zij is de Australische ambassadrice. Ze heeft al een enorm oeuvre opgebouwd terwijl ze zelf dyslectisch is. Als ze schrijft dicteert ze de tekst aan een vriendin, anders snapt niemand wat ze geschreven heeft. Ze zegt dat ze vanwege haar leesvermogen in een boekhandel soms maar drie boeken in de hele winkel kan vinden die ze wil lezen. Zo kan ze natuurlijk perfect meevoelen met kinderen die zeggen dat ze niet van lezen houden. En zo weet ze ook dat er voor iedereen wel degelijk boeken zijn te vinden die de moeite waard zijn. Voor íédereen...

Daarom heeft ze een weddenschap bedacht. Ze heeft een niet al te lange lijst van boeken samengesteld en stelt kinderen de vraag wat ze liever willen hebben: één van de boeken op de lijst of vijf donuts. Inmiddels hebben 120.000 kinderen die vraag gekregen en nog niemand heeft voor de donuts gekozen. Zo waren er nog meer interessante ideeën die we hier misschien weer kunnen gebruiken. Helaas is de volgende bijeenkomst waarschijnlijk pas weer over een jaar. Maar dat is misschien maar goed ook. Zo gezond zijn die Ferrero Rochers nou ook weer niet. Burp.

Jackie French




donderdag, maart 26, 2015

Kinderboekenambassadeur!


Na House of Cards goed bestudeerd te hebben en na alle afleveringen van The West Wing drie keer gezien te hebben is het me gelukt: de macht grijpen. De komende twee jaar ben ik Kinderboekenambassadeur.

Wat ga ik tijdens mijn ambstermijn doen? Letterlijk Jacques Vriens opvolgen. Hij heeft het geweldig gedaan en ik zal zijn boodschap blijven uitdragen, uiteraard in mijn eigen woorden en op mijn manier. Jacques komt uit het onderwijs en heeft daar logischerwijs het zwaartepunt gezet. Ik kom uit de wereld van reclame en p.r. en zal meer in campagnes en massamedia denken.

Dat wil ik niet alleen doen. De kinderboekenwereld barst uit zijn voegen van de creativiteit. Er zijn dus ongetwijfeld auteurs, illustratoren, uitgevers, leesbevorderaars en andere boekenprofessionals met goede ideeën. Misschien kan ik vanuit mijn positie als Kinderboekenambassadeur met hen proberen om die plannen te realiseren. Iedereen kan mij wat dat betreft via Facebook of Twitter benaderen. Ik heb veel contact met Stichting Lezen, de CPNB, het Letterenfonds en de stichting Schrijver, School en Samenleving.

Ik ga me ook inzetten voor het informatieve boek als hulpmiddel bij leesbevordering. Informatieve boeken zijn namelijk een uitstekend middel om niet-lezers te veranderen in lezers. Kinderen met lees- of aandachtsproblemen houden vaak niet van lezen omdat ze tot de laatste bladzijde moeten doorlezen om te weten hoe het boek afloopt. Als ze lezen over hun favoriete onderwerp, of dat nu dinosaurussen, Ajax, paarden of Vroeg-Etruskisch aardewerk is, dan worden ze in elke alinea beloond. Dat leest voor die kinderen veel prettiger. Zo zullen ze leren lezen, met meer gemak en plezier lezen en uiteindelijk misschien ook die prachtige romans gaan lezen.

Zo. Nu eerst een Ferrero Rocher...