vrijdag, oktober 18, 2013

Jan van Scorel, Sede vacante 1523

Vandaag wordt hij geopend, de tentoonstelling over de beeldroman van Paul Teng en mij in het Centraal Museum. Het museum heeft het boek (met alle originele tekeningen) aangeschaft voor de collectie, dus Paul en ik zijn museumstukken geworden. Kan dat ook weer van mijn to-do-lijstje.

Maar wat is het mooi geworden. Gisteren heb ik het voor het eerst gezien. Ik heb een half uur lang met kippenvel door de zaal gelopen. Bij binnenkomst zie je in de verte al deze prachtige tekening van de hoofdpersonen:




En zo ziet de zaal er in zijn geheel uit. Op de lange tafel zie je de originele tekeningen van de hele strip.  Rechts achter is een werkruimte waar je zelf strips kunt tekenen. Helemaal op de achtergrond geeft paus Adrianus VI zijn zegen aan de tentoonstelling.





Rechts zie je lessenaars met daarop achtergrondinformatie over de hoofdpersonen. En 'the making of'. Dit is een voorstudie van Gioia.



Hier informatie over de bestaande personen uit de strip:




Van scenario tot complete pagina:




De tekening waar het boek mee begint:




Filmpjes waarin de inkleurster Dina Kathelyn, Paul en ik over ons werk vertellen:




Boven is een ruimte waar je het boek in een luie stoel kunt lezen. En overal hangen tekstballonnen uit het boek waarmee je jezelf kunt verstrippen op een foto:




En anders nemen andere museumstukken die rol tijdelijk over:



Dit weekend meer over het boek zelf. Ik heb veel mooie en leuke projecten gedaan in mijn carrière, maar dit is misschien wel het mooiste en bijzonderste. Tot 19 januari in het Centraal Museum in Utrecht.


maandag, augustus 12, 2013

Hoed u voor namaak!

Inmiddels is het wel bekend dat mijn laatste boek 'Paarden, zwaarden en rare baarden' heet. Helaas zijn er inmiddels clandestiene producten verschenen, die proberen mee te liften op het te verwachten succes. Gelukkig hebben we daar op gerekend en hebben we het boek voorzien van vijf echtheidskenmerken. Boven een voorbeeld van een namaakexemplaar, onder het echte boek. Ze lijken in eerste instantie als twee druppels water op elkaar, maar met een beetje moeite is een echt exemplaar wel van een vervalsing te onderscheiden:



Vals exemplaar, waarschijnlijk in China geproduceerd.



Fijn, mooi fris echt exemplaar. Ambachtelijk gemaakt.


  • Echtheidskenmerk 1: Een echt exemplaar bevat altijd de namen van de auteurs: Fik Meijer en Jan Paul Schutten, waar valse exemplaren malle fantasienamen gebruiken als 'Jared Diamond'. 
  • Echtheidskenmerk 2: Als je het boek goed in het licht houdt zie je altijd een mooie kleurentekening van Eric Heuvel met daarop een gladiator en een wagenmenner in de arena. Nepexemplaren hebben dat niet. 
  • Echtheidskenmerk 3: Als je met je hand over het boek wrijft voel je een sticker. In UV-licht en daglicht is te zien dat op die sticker de tekst: 'Kinderboekenweektip' staat. 
  • Echtheidskenmerk 4: De originele exemplaren zijn voorzien van een unieke ISBN-code die uit dertien cijfers bestaat: 9789045115405 
  • Echtheidskenmerk 5: Valse exemplaren zoals dat van Jared Diamond claimen een Pulitzer-prijs gewonnen te hebben, waar ons boek deze prijs officieel nog moet ontvangen.

zaterdag, augustus 10, 2013

Het NRC-interview (voorproefje)

Omdat de NRC van gisteren bijna overal was uitverkocht hier een klein voorproefje van het interview met Thomas de Veen. Aan het eind een link waarmee je de rest van het stuk kunt lezen (betaald).

Hij zag dat het goed was. Op 14 januari 2012 schreef Jan Paul Schutten ‘de beste 475 woorden uit zijn carrière’, zo liet hij diezelfde middag weten via Facebook en Twitter. Twee maanden had hij zitten prutsen aan het begin van een kinderboek over de evolutie; nu had hij iets dat werkte.
Hij plukt er nu de vruchten van. Het raadsel van alles wat leeft is een van de gezichtsbepalende kinderboeken van het jaar, én een onverwacht verkoopsucces. Met dank aan het enthousiaste boekhandelaarspanel in De wereld draait door prijkte het boek begin mei ineens hoog in de Bestseller 60; inmiddels zijn er tienduizend exemplaren verkocht. Voor een kinderboek is dat een zeldzaamheid, voor een non-fictiekinderboek bijna ongehoord. Al zijn er van Jij bent je brein, de in april verschenen kinderbewerking die Schutten maakte van Dick Swaabs hersenboekWij zijn ons brein, ook al meer dan tienduizend verkocht, vertelt hij. Deze week verscheen nóg een boek van Schutten: Paarden, zwaarden en rare baarden, over sport in de Romeinse tijd, geschreven samen met historicus Fik Meijer.
Het raadsel is misschien wel het beste dat hij als schrijver te bieden heeft. „Dat vond ik toen, en nu nog”, zegt Jan Paul Schutten (1970), op een terras in Amsterdam-Zuid, om de hoek van zijn krappe bovenwoning. „Ik wist dat dit heel goed moest worden, want er bestaat op dit moment voor mij eigenlijk geen beter onderwerp. Ik voelde me een wielrenner in de Tour de France die wéét dat hij kan winnen, als hij zich maar volledig concentreert en alles goed doet.” Wat gaf de doorslag? „Ik schreef het woordje ‘ik’. Daarmee viel het op z’n plaats.”
De eerste tweeënzestig woorden van het boek luiden nu: ‘Laten we met zijn allen even applaudisseren voor het pantoffeldiertje! Voor wíé? Voor het pantoffeldiertje, een beestje dat nog kleiner is dan het puntje op deze i. Maar waar moeten we dan voor klappen? Waarom is dit diertje zo bijzonder? Het wezentje heeft een juichend applaus verdiend gewoon omdat het leeft. Dat is knapper dan je denkt. Ik zal je vertellen waarom.’

De rest is te lezen via deze link...

vrijdag, augustus 09, 2013

Boycot


Stel, je bent een schaatser. En al toen je een jongetje van vijf was droomde je ervan om te winnen op de wereldkampioenschappen en de Olympische Spelen. Na trainen, trainen en nog eens trainen haalde je de top. Je mocht naar de Olympische Spelen. Je was zelfs topfavoriet op meerdere onderdelen. Helaas ging het een paar keer mis. Je moest vier jaar wachten om opnieuw te kunnen laten zien wie je bent. Maar...

Een groep mensen vindt dat je niet naar de Olympische Spelen mag om politieke redenen. Voor de zoveelste keer wordt de sport, die níéts met politiek te maken heeft, weer eens gebruikt om een doel te bereiken. Over jouw rug. Je bent het wel met dat doel eens, maar moet het per se weer ten koste van jouw ambities?

En dan bedenk je iets. Je besluit toch om niet te gaan. Voor één keer doe je mee aan zo'n boycot. Want het is immers een goed doel. Je gaat dus niet naar Rusland, maar je gaat wel trainen, trainen en nog eens trainen. En op de dag dat jouw afstanden gereden worden besluit je met camera's van de hele wereld om je heen om de wereldrecords aan te vallen. Je laat zo zien dat je niet alleen een groot sporter bent, maar ook een groot mens. Je laat zien dat je macht hebt, dat je een lange neus kunt maken naar al die corrupte figuren in het IOC die om de haverklap allerlei foute landen de kans geven om de Spelen te organiseren. Je maakt een enorm gebaar naar de foute praktijken van Poetin en consorten. En je scherpt de wereldrecords nog eens aan.

dinsdag, augustus 06, 2013

Paarden, zwaarden en rare baarden

Iets minder dan een jaar geleden ontmoette ik Fik Meijer op het Singel 262. Meteen opperde ik of er niet een kindereditie moest komen van zijn boek Gladiatoren. ‘Ja, geweldig!’ zei hij, ‘maar de wagenrennen moeten er dan ook bij.’ Een paar weken later werd bekend dat het thema van de Kinderboekenweek ‘sport en spel’ zou worden. Toen hebben we de Olympische Spelen aan het idee toegevoegd en meteen vaart achter het plan gezet. Het resultaat ligt er nu, met fantastische tekeningen van Eric Heuvel.



(klik voor groot)

Paarden, zwaarden en rare baarden is wel een gek boek. Ik kan er niets anders van maken. Het is namelijk geen boek. Het is een tijdschrift. Een tijdschrift uit de Romeinse tijd, met reportages, interviews, live-verslagen, achtergronden, recensies en columns van de satiricus Juvenalis. Het is alsof je de Sports Illustrated van zo’n tweeduizend jaar geleden leest. Juist door al die historische feiten in het moderne jasje van een sportblad te gieten zie je de overeenkomsten met de sporten van tegenwoordig extra goed. Bijvoorbeeld de transfers van een wagenrenner van het ene naar het andere team, de enorme salarissen van de sporters en de hooligans.

Op die laatsten slaat de titel van het boek: op de hooligans uit Constantinopel die de wagenrennen onveilig maakten. Deze relschoppers schoren de zijkanten van hun hoofden kaal, lieten de rest als een matje groeien en hadden rare oud-Perzische baarden. Zo zie je maar: tuig is er altijd al geweest en zal er waarschijnlijk ook altijd blijven.



(klik voor groot)

vrijdag, juli 05, 2013

Before they


Het is een van de mooiste projecten die ik ooit heb gezien. Fotograaf (en mijn overbuurman) Jimmy Nelson heeft de hele wereld rondgereisd om foto’s te maken van de laatste echt authentieke stammen op aarde. Van Siberië tot Nieuw-Guinea en van Afrika tot Zuid-Amerika. Over een paar jaar zullen deze stammen niet meer bestaan. Of ze zijn uitgestorven, of ze dragen inmiddels Nike-petjes.

Jimmy heeft ze gefotografeerd met een steengoede, maar ook stokoude camera. Dat betekent dat hij een flinke sluitertijd nodig had. Iedereen die poseerde moest dan ook drie seconden stilstaan, wat vooral bij grote groepen lastig was. Maar het resultaat is zo verbluffend mooi. Het lijkt alsof er art director, set dressers, visagisten, special effects en photoshop aan te pas is gekomen, maar het is alleen maar Jimmy en zijn camera.

Morgen heeft het FD een katern met zestien pagina’s met Jimmy’s foto’s. Zeker de moeite waard. Er zal ook een koffietafelboek van verschijnen. Koffietafelboek omdat het de afmetingen heeft van een koffietafel: 40 bij 60 centimeter, 1 meter 20 als je het openklapt. De hele reis is bovendien gefilmd en daar wordt een documentaire van gemaakt. Meer foto’s en achtergronden zie je op Beforethey.com.

BTPA TRAILER Full HD from Jimmy Nelson on Vimeo.

donderdag, juni 27, 2013

Wat is jouw indianennaam?



Goed. Iets geheel anders nu. Op een Engelse site zag ik een methode om je indianennaam te achterhalen. Heel handig voor iedereen die dichterbij zijn innerlijke indiaan wil gaan staan. Je moest op die site de eerste letter van je voornaam nemen en de laatste letter van je achternaam. Bij de eerste zocht je een corresponderend bijvoeglijk naamwoord, bij de laatste het corresponderende dier. Het lijkt me goed dat niet alleen de Engelstalige medemens op zoek kan naar zijn eigen stukje indiaan-zijn. Daarom heb ik een lijst gemaakt waarmee wij zelf ook de witte veder in onszelf kunnen ontdekken. Veel succes! Hoogachtend, Jammerende Neushoorn. 

Neem de eerste letter van je voornaam:

A allesverwoestende * B behaagzieke * C clandestiene * D depressieve * E explosieve * F felgekleurde * G gebronsde * H hittebestendige * I infrarode* J jammerende * K klimaatneutrale * L lichtgevende * M meesmuilende * N nutteloze * O onrendabele * P pimpampettende * Q querulante * R ruziezoekende * S stuiterende * T teleurgestelde * U uitgewoonde * V vliegende * W werkschuwe * X xenofobe * Y yoghurtetende * Z zweverige

En de laatste letter van je achternaam:

A aalscholver * B bizon * C coyote * D duizendpoot * E eend * F fret * G geit * H hyena * I impala * J jakhals * K kameel * L lama * M makaak * N neushoorn * O otter * P poema * Q quetzal * R ratelslang * S sprinkhaan * T termiet * U uil * V varaan * W wezel * X xenops * Y yapok * Z zebra        


donderdag, mei 23, 2013

Oh fuck. Daar is hij met al zijn vakantiefoto's.



Tja, het lijkt zo'n paradijsje, hè? Maar ik heb het al eerder gezegd: de natuur is een lul.




Nadat alle broertjes en zusjes van dit pulletje waren opgegeten door reigers en andere vijanden wilde het alleen nog maar met een cordon van bodyguards over straat. En terecht.




Niet alleen de natuur is een lul. Mensen kunnen er ook wat van. Dit paard, Etoile, staat haar hele leven al eenzaam in een wei. Ze heeft ook nog de ziekte van cushing, wat die overtollige haargroei en een boel ander onheil veroorzaakt.




Maar gelukkig kwam Bibi in actie. Ze heeft Etoile plukje voor plukje geknipt. Maar dan ook echt plukje voor plukje. Hoe lang dat duurde? Lang. Heel lang.




Naast appels, brood en liefde kreeg Etoile daarna ook een shampoobeurt.




Geen detail werd overgeslagen.




Daarna stond Etoile een stuk vrolijker op haar lievelingsplek. Zelfs Toffie danste van geluk voor zijn grote vriendin.




Bibi is nu weg, maar er hangt nog een lekkere liksteen. En die wordt snel weer vervangen door een nieuwe. Dat is geregeld.




Intussen kwamen de kippen regelmatig bij ons langs om te kijken of er nog wat te snaaien viel.




Dat inspireerde Toffie tot het volgende idee. Misschien kon het concept van een afhaalchinees ook bij ons geïmplementeerd worden. 




En natuurlijk kon dat. Maar meneer was wel kritisch. Hij wilde er geen kroepoek bij.




Maar nummer 77 (geen sambal bij) bleek een schot in de roos.




Wel ontdekten we dat we Toffie maar beter niet na twaalven konden voeren. Want dan veranderde hij in Toffie Weerwoffie.

woensdag, mei 22, 2013

Na de wereld draait door

Het zijn bijzondere tijden. Na wekenlang uitsluitend goed,- nee waanzinnig goed nieuws te hebben gekregen ineens veel zorgen om Veerle. Ze is de dochter van mijn neef en een grote lieve schat. Er is helemaal niets wat we kunnen doen, behalve afwachten.

Intussen gaat het met de boeken erg goed. Zowel met Jij bent je brein als met Het raadsel van alles wat leeft. Recensies om kippenvel van te krijgen en al een tijdje het best verkochte kinderboek van Nederland. Wat wil je, als boekwinkels hun etalage hun winkel zo inrichten?








Na deze uitzending van De wereld draait door kwam alles in een stroomversnelling. En intussen is er weer een nieuw boek bij gekomen: het jubileumboek van Artis. (Nu weten jullie waarom ik dit blog zo verwaarloos - ik werk me helemaal het schompes). Twee weken geleden was de presentatie van Ik hou van Artis. Hier zie je de directeur en oud-directeurs met het boek. Van links naar rechts: Bart Lensink, Haig Balian en Maarten Frankenhuis. 




De dag na de presentatie vertrokken we naar dit paradijsje in Frankrijk. Een arboretum aan de rand van de Dordogne.



Mooi hè? Zomaar een doorkijkje.




Dit is een kolibrievlinder in een sinaasappelboompje. Kom daar maar eens om in het Vondelpark.




Hier kun je op warme dagen in zwemmen, maar de karpers maken er een grote modderpoel van. Gelukkig hebben de eendjes daar geen last van. 




Dit is de zakdoekjesboom. Hij zwaaide al met witte zakdoekjes, maar desondanks zijn we nog twee weken gebleven.




Toffie dacht er het zijne van. Hij moest even wennen aan de nieuwe omgeving, maar daarna wilde hij niet meer weg. Morgen meer over hem en de rest van de fauna daar...


zaterdag, april 13, 2013

Wat een week...




Alleen Toffie kijkt muf en ongeïnteresseerd de andere kant op...


Het begon maandag toen ik het eerste exemplaar van Jij bent je brein in handen kreeg op de Libris Inspiratiedag. De reacties op het boek waren boven verwachting. Op woensdag lag het boek in de winkel en de volgende dag las ik al op Twitter en Facebook enthousiaste reacties van mensen die het in één avond hadden uitgelezen. Van bekenden, maar ook van mensen die ik alleen van internet ken en zelfs van volslagen onbekenden. Net als complimenten en leuke berichten van boekhandels. Daarnaast moest ik wel lachen om reacties van mensen die er al commentaar op hadden zonder dat ze één letter gelezen hadden, zoals Malou van Hintum en Pauline Slot (als jullie jezelf googelen en dit stukje lezen: hoi!). Gisteren, vrijdag, heb ik correcties aangegeven voor de tweede druk... Hij is er nog niet, maar komt er wel aan.

Woensdag verscheen er een groot stuk in Trouw, zaterdag nog in de Leeuwarder Courant en er komt nog meer aan. Bij programma's als De Wereld Draait Door en Spijkers met Koppen was er flink wat gesteggel, maar door o.a. de dood van Thatcher en het akkoord van de sociale partners heb ik beide programma's niet gehaald. In zowel 7Days als Kidsweek waren er twee pagina's uitgetrokken voor een mooie voorpublicatie. En ook heel erg fijn was een artikel in De Standaard over het boek, waar ik 'Fenomeen van de week was' - Jahaa. Het eindigde met: 'Dit is een boek dat je meteen aan je kinderen moet geven voor hun vermogen om zich te verwonderen er door schoolmeesters is uitgestampt. En als je het dan toch in huis hebt: lees het zelf ook eens.'



We zien nog net een stukje van een heel groot brein...


En dan zijn we er nog niet. Oh nee. Want gisteren was er een feestelijke lunch bij Gottmer ter ere van de eerste exemplaren van Het raadsel van alles wat leeft en de stinksokken van Jos Grootjes uit Driel. Het begon met het bespreken van een herdruk. Nog voordat er één exemplaar verkocht was. Het boek ziet er zo spectaculair uit: goud op snee, kapitaalband, preeg, linnen, etcetera. En dan de tekeningen van Floor Rieder! Oeioeioei. Zo mooi. Zooo mooi. De hele dag ben ik het aan het aaien en doorbladeren...

Goud op snee.


Deze week voelt alsof ik honderd verjaardagen in een keer heb te vieren. Want er is nog meer. Vrolijk makende reacties op mijn verhaal in het Rijksmuseumboek. Buitenlandse interesse. Het kan deze week niet op. Dat was een jaar geleden nog heel anders. Dit is dan ook een blogpost voor mij om te bewaren voor tijden dat alles tegen zit. Want die zijn er dus ook. Ik werk zeven dagen per week, lig 's nachts wakker om over boeken te piekeren en zeg heel veel af om optimaal te kunnen schrijven. En dan is het zuur als een boek flopt en uit de handel wordt gehaald.

Er komt nog veel meer moois aan dit jaar. We zijn nog niet eens op de helft. Maar ik besef wel dat zo'n jaar nooit meer voorkomt. En ik besef ook dat ik enorm veel geluk heb gehad en waanzinnig bevoorrecht ben. Reken maar.

woensdag, april 03, 2013

Help de Boekenwurm (en alle andere Boekenwurmen)



Een paar jaar geleden was ik op uitnodiging van Hanneke Koene van de Boekenwurm in Maastricht tijdens de Kinderboekenweek. Al maanden van tevoren kreeg ik een reisschema en verzoeken over eventuele dieetwensen toegestuurd. Dat klinkt overdreven, maar het zorgde er wel voor dat toen ik er eenmaal was álles tot in de kleinste details geregeld was. Ik werd opgehaald en van school naar school gebracht, zonder dat ik me ergens mee hoefde te bemoeien. En ik ben niet de enige die dit kan zeggen. Hanneke heeft tientallen schrijvers uitgenodigd die allemaal op zo'n VIP-behandeling konden rekenen.

Iemand die met zoveel zorg en toewijding een kinderboekwinkel runt gun je het allerbeste. Maar in werkelijkheid gaat het helemaal niet goed met de winkel. Ondanks alle energie die Hanneke in de winkel stopt is de kans groot dat de winkel moet sluiten. In plaats van toe te kijken heeft Manon Sikkel het plan bedacht om een enorme kinderboekenschrijversflashmob te organiseren op 22 april. Om nog een keer alle aandacht aan de winkel te geven. Om duidelijk te maken dat de nood hoog is. En om duidelijk te maken dat dit gebeurt als je je boeken alleen maar via internet koopt. Ik kan zelf niet, maar gelukkig zijn er al een heleboel schrijvers en illustratoren - niet bepaald de minsten trouwens – die wel meedoen, en het aantal groeit nog steeds.

De Boekenwurm is niet de enige winkel die het moeilijk heeft. De winkel staat symbool voor al die andere boekwinkels die weggedrukt dreigen te worden door de grote spelers. Doodzonde.

Wat dat betreft zijn er twee dingen die je moet weten:

1 Echt advies over de juiste boeken krijg je bij kinderboekwinkels zoals de Boekenwurm, waar ze de boeken zelf gelezen hebben, waar ze je vragen kunnen aanhoren en waar je precies vindt wat je zoekt.

2 Bij winkels als de Boekenwurm kun je óók via internet bestellen. Je boek wordt gewoon opgestuurd, voor hetzelfde bedrag als de andere partijen. Wie soms graag vanuit zijn luie stoel wil bestellen kan dus ook hier terecht.

Een beter advies en een betere service dus. Er is dus geen enkele reden om niet naar dit soort winkels te gaan.

Zolang ze er nog zijn.

maandag, februari 18, 2013

Hoe word je honderd?



Hierboven zie je een interessante lezing van Dan Buettner over oud worden. Wie worden er het oudst en waarom? Buettner onderzocht leefgemeenschappen waarin relatief de meeste honderdplussers voorkwamen. Bijvoorbeeld bewoners op bepaalde eilanden in Japan, ergens op de bergen van Sardinië, zevendedagsadventisten in Californië en nog een paar soortgelijke groeperingen met een gezonde levensstijl. Belangrijk was ook: de mensen werden niet alleen oud, ze werden gezónd oud. Dus met zo min mogelijk klachten.

Hoewel de culturen enorm van elkaar verschillen zijn er een paar belangrijke gemene delers, en die zorgen voor opmerkelijke conclusies:

Het belangrijkst van allemaal was de manier waarop ze leefden. Niet weggestopt in een verzorgingstehuis maar tussen vrienden en familie, middenin de maatschappij. Iedereen had 'een reden om voor te leven'. Dat kon een achterachterachterkleinkind zijn, een hobby of werk (Wat? Wérk? Ook als je honderd bent? Júíst als je honderd bent. Het enige dat dodelijker is dan geboren worden is met pensioen gaan).

Het dieet kwam ook sterk overeen. Verreweg voor het grootste deel plantaardig, al was het niet helemaal vegetarisch. Maar vooral niet teveel voedsel. Een béétje alcohol mag, trouwens. En tofu is het best voor sterke botten.

Ook opvallend was dat iedereen religieus was, al verschilden de godsdiensten wel degelijk. Waar zit hem dat in? Allereerst het gemeenschapsgevoel van religies: zorgen voor elkaar, bij elkaar horen. Maar bidden is net zo belangrijk! Het is een vorm van meditatie. En meditatie heeft een bewezen ontstekingsremmende werking.

Ten slotte: geen sport! Maar wél beweging. Veel lopen. Natuurlijke dingen doen. Geen eieren kloppen met de staafmixer maar met de hand. Geen kant-en-klare dingen kopen, maar zelf groenten halen, wassen en snijden.






woensdag, februari 06, 2013

Hier had úw advertentie kunnen staan



Op zoek naar dat ene medium waar uw Viagra-advertentie wél werkt? Waar uw web-apotheekje een Web-apotheek wordt? Waar u honderden bezoekers per dag trekt naar uw online casino? En waar de link naar uw handeltje in imitatie Louis Vuitontassen, Rolex horloges en andere merkproducten gegarandeerd duizenden dollars per dag gaat opleveren? Probeer dan Jan Pauls Blog!

Adverteren is even eenvoudig als lucratief: uw plaatst uw advertentie met link gewoon bij de reacties. U krijgt de factuur dan vanzelf naar uw mailadres gestuurd.

Nu tijdelijk 50% snellebeslisserskorting: voor elke advertentieregel betaalt u in de maand februari slechts 1500 euro exclusief BTW.

maandag, februari 04, 2013

Graaf Sandwich is weer gestart...



Na ruim een jaar ga ik weer verder met het vegablog Graaf Sandwich (zie hiernaast). Naast recepten zal ik zo nu en dan ook wat informatie posten.

Graaf Sandwich is geen vleesetershaatblog, maar een blog dat laat zien dat vlees gewoon niet echt nodig is. Ook niet voor de smaak.

woensdag, januari 23, 2013

Jan Paul Schutten zal verdergaan onder de naam Scriptorion


Jan Paul Schutten gaat voortaan verder onder de naam Scriptorion. Een nieuwe naam, maar een vertrouwde service. En omdat Scriptorion onderdeel wordt van de Worldstar Tetramax Group kunnen we voortaan nog meer totaaloplossingen op maat bieden. Met een klantgerichte aanpak en een glasheldere optimalisatiestrategie voor uw bedrijf zorgen wij voor serviceverlening met een focus op resultaat. En dankzij een multifunctionele aanpak zijn de diensten van Scriptorion zowel lokaal als internationaal inzetbaar voor iedere organisatie. Scriptorion: power tot the process! 

dinsdag, januari 22, 2013

Ik dit jaar (slot)



Dit wordt een vervelend stukje omdat ik hier geen enkel nieuw idee ga verklappen. Wie slim is houdt hier dus op met lezen.

Natuurlijk ga ik gewoon door met schrijven en met het bedenken van nieuwe plannen. Ideeën genoeg. Zo ga ik in elk geval aan de slag met twee bijzondere mensen om een boek te maken over een... Nee, hier stop ik. Want er is alleen nog maar een plan en geen letter op papier.

En dan zijn er nog de MP's. MP's staan voor Megalomane Plannen. Met één plan ben ik al twee jaar bezig, het andere wat korter. De reden dat ik er nog niets over vertel is omdat ze nog maar 99% zeker zijn. Eigenlijk dacht ik een jaar geleden ook al dat één van de plannen 99% zeker doorging. Maar, zoals dat gaat bij MP's, heeft de uitwerking nogal wat voeten in de aarde. Er is in elk geval al wel veel gebeurd in de goede richting. Over een maand weet ik meer. Misschien dat ik er eind dit jaar iets over vertel...

Uiteraard zijn jullie, trouwe bloglezers, de eersten die er dan iets over te weten komen.



maandag, januari 21, 2013

Ik dit jaar (5)


Inderdaad, dit is Fik Meijer. 's Lands grootste classicus. En samen met hem ga ik dit jaar een boek schrijven over sport in het oude Rome: Paarden, zwaarden en rare baarden. Waar die rare baarden op slaan verklap ik nog niet, maar het is wel heel leuk. Het speelt zich grotendeels af rond het jaar 112 na Christus, ten tijde van keizer Trajanus. De tekeningen in het boek worden gemaakt door Eric Heuvel (die vorig jaar de Stripschapprijs won). In de klare lijn. Dat gaat dus prachtig worden.

Welke sporten waren er toen allemaal? De Olympische Spelen natuurlijk. Net als gladiatorenspelen. En de belangrijkste sport van toen: wagenrennen. Die sporten komen in drie delen aan bod. Elk deel volgt een sporter of trainer van dichtbij. Zo maken we niet alleen een dag in het Colosseum of Circus Maximus mee, maar krijgen we ook het levensverhaal van de sporters. Tussendoor is er ook ruimte voor de oorsprong van de sport, opmerkelijke gebeurtenissen en achtergronden en natuurlijk bijzondere wetenswaardigheden.

Normaal gesproken schrijf ik nooit speciaal voor het thema van de Kinderboekenweek. Er verschijnen dan al zoveel boeken rondom dat thema dat er een moordende concurrentie ontstaat. Bovendien vind ik dat het thema vooral gebruikt moet worden om klassiekers over het onderwerp weer een nieuw leven te gunnen. Maar dit plan lag er al. En het zal een mooie aanvulling zijn op het bestaande assortiment aan sportboeken. Bovendien ga ik ervan uit dat het langer mee zal gaan dan een Boekenweek...