zaterdag, december 22, 2012

Sien Charles Knut...


(klik voor groot)

Sien was met slechts één naam niet helemaal tevreden. Daarom bedacht ze er zelf regelmatig namen bij. De achternaam kwam het eerst. En omdat zij ook een goede herder was moest dat natuurlijk Christus zijn. 

De tweede naam werd Charles. Want dat is de tweede naam van een schrijver waar we zéér bevriend mee zijn. En toen kwam het hele gedoe om het ijsbeertje Knut. Sien vond dat wel een passende naam. Toen Bibi aan Oorlogsdieren werkte hoorde Sien de naam Rifleman en die werd dus meteen toegevoegd. Daarna won Hinkelien Schröder goud op de Olympische Spelen. Bleek president Obama ook zwart te zijn (schept een band). Dreef het hondje Ban twee weken op de oceaan. Bleek burgemeester Aboutaleb een vrouw te hebben die Khaddouj heet. En was Minerva de godin van de wijsheid. Zo kregen we Sien Charles Knut Rifleman Hinkelien Obama Ban Khaddouj Minerva Christus.

En toen was Bibi jarig en kreeg ze dit cadeau van Edward. Alle namen van Sien getekend door Floor de Goede. Alleen Knut zit er niet bij, maar dat is eigenlijk maar goed ook. Maar wát een geweldige tekeningen en wát een geweldig cadeau...

woensdag, december 19, 2012

Toffie



De meeste mensen houden van het geluid van een knapperend haardvuur. Wij prefereren het geluid van een knagende hond. Toen Toffie eergisteren voor het eerst volkomen ontspannen lag te knagen biggelden de tranen over mijn gezicht. De linkertranen waren vanwege het feit dat we die lieve Sien nooit meer zo zullen horen knagen, de rechtertranen waren vanwege het geluid van Toffie.

Vooraf wisten we dat Toffie het verdriet om Sien nooit weg zou nemen. We hoopten dat we met het dier weer wat nieuw geluk in huis zouden halen. Maar dat we zo snel zo totaal verknocht zouden raken aan dit heerlijke wezentje, hadden we nooit durven dromen.

Die sokken liggen daar trouwens niet voor niets. Toffie omringt zich graag met Bibi's sokken. Desnoods haalt hij ze zelf uit de wasmand.

zondag, december 16, 2012

Ook een huisdier dat bang is voor vuurwerk?

Het gelazer is weer begonnen...

Iedereen met een hond of kat die bang is voor vuurwerk kan de posters printen (klik eerst op het plaatje voor een grotere afbeelding en sleep die naar je bureaublad) en overal ophangen. Hoe meer mensen meedoen, hoe beter. Hang het vooral op rond scholen. Veel scholieren houden van vuurwerk én van dieren. Ze zijn zich niet bewust van de ellende die ze aanrichten.

De link op de poster naar www.alleenvuurwerkopoudejaarsavond.nl is helaas dood, maar de boodschap is duidelijk.






woensdag, december 12, 2012

Van wit naar zwart


De afgelopen dagen waren we hier. In een dikke laag sneeuw die op de meest onmogelijke manieren over de bergen lag gedrapeerd. En toen we gisteravond terugkwamen wachtte ons dit:


Dit is Toffe. Onze nieuwe gezinsuitbreiding (officieel heet hij Toffe, maar wij schrijven 'Toffee' en zeggen 'Toffie', maar wie weet verandert de naam nog). Toffee komt uit Spanje via de hondenopvang Robustiano. Op de dag af drie maanden nadat Sien overleed. Een raar toeval.

Eigenlijk was het voor ons uitgesloten dat er zo snel na Sien een nieuwe hond zou komen. De belangrijkste reden was dat zo'n hond het verdriet om Sien toch niet weg kan nemen. Dat kan ook niet en dat zal ook niet. Maar we kunnen wél naast het verdriet om Sien proberen om er weer wat vrolijkheid in huis bij te krijgen. En toen we Toffee zagen ging het snel. Heel snel. Heel erg snel.

Die vrolijkheid die we er bij willen krijgen is er op dit moment nog niet, zoals je op de foto kunt zien. Toffee is gisteren vanuit het asiel in Spanje per vliegtuig naar Brussel gevlogen. Daarna volgde een lange rit met de auto naar Amsterdam en om twaalf uur 's avonds was het diertje bij ons. Hij is voor het eerst van zijn leven in een huis. Voor het eerst in een stad, met rare geluiden en enge machines. En dat alles ook nog eens bij wildvreemde mensen.

Maar we hebben al één kwispel gezien en hij heeft vannacht heerlijk geslapen. Gisteravond was hij nog doodsbang, dat begint heel langzaam te verdwijnen. Gemiddeld duurt het ruim een maand voordat een opvanghond helemaal gewend is. Kortom: komt goed.

Het is een beetje te donker voor foto's. Die volgen nog wel, maar hij lijkt meer op een vari dan op een hond.