maandag, september 17, 2012

Sien


Vier weken geleden werd bij Sien spondylose geconstateerd. Kalkdeeltjes uit haar botten waren losgeraakt en zijn op een andere plek weer vast komen te zitten. Een echte ouderdomskwaal. Er was niets aan te doen, maar met medicijnen en pijnstillers zou ze nog een tijd mee kunnen. We lazen op internet over honden die er nog ruim twee jaar prima mee konden leven. 

Sien mocht geen trappen meer lopen, dus we moesten haar dragen. Eigenlijk was dat wel een vrolijk moment. We zeiden dat ze ging vliegen en maakten grappen over cabin crews, yellow door selectors en over de weersgesteldheid van de plek van landing onder aan de trap. Daarna volgde een gelukkige wandeling, want ze kon weer gewoon lopen en zelfs rennen. Maar dat laatste moesten we voortaan voorkomen.

Drie weken geleden is ze met Bibi meegegaan naar Frankrijk. Midden in de Bourgogne, een prachtige plek waar ze het altijd fantastisch had. Daar ging het redelijk goed. Ze had eens in de week een slechte dag, tussendoor was ze heel vrolijk. Afgelopen maandag ben ik ook naar Frankrijk gegaan, maar toen ik haar vorige week in zag schrok ik me wild. Ze was in die korte tijd zo broos geworden. We maakten ons enorme zorgen over de toekomst. Hoe zou dit verder gaan? Hoe moest dat in de winter met dat artroselijfje?

Dinsdag ging het weer mis. Maar dit keer was het erger. Ze viel even om en kon haar pootjes niet meer bewegen. We hebben haar meteen naar de dierenarts gebracht. Ze bleek een zware infectie te hebben, los van de spondylose. Haar lichaam was te zwak om daar weer bovenop te komen. We hebben haar mee naar huis genomen en daar is ze ‘s avonds om tien uur uit zichzelf overleden. Getroost door zes handen. 

Je kunt niet méér van iets of iemand houden dan wij van Sien hielden. Sien hoorde bij ons. Sien was een deel van ons. Ze was een begrip. Als fotografen langskwamen voor publiciteitsfoto’s en Sien zagen, dan wisten we hoe laat het was. Sien zou groot op de voorgrond terechtkomen en wij ergens onscherp op de achtergrond. Terecht. Sien had bijna 500 volgers op Twitter en 200 vrienden op Facebook. Zelfs mensen die haar nooit gezien hadden vroegen naar haar. Omdat ze wisten dat Sien ons favoriete gespreksonderwerp was en omdat ze wisten dat het altijd weer grappige verhalen opleverde. 

Sien heeft twaalf en een half jaar lang een prachtig leven gehad. Ze is bijna tot op het laatste moment vrolijk geweest. Ze heeft in totaal vier slechte dagen meegemaakt. Ze was niet in paniek en had geen pijn. Ze is omringd door liefde gestorven. Het zijn allemaal gedachten waar we later veel troost uit halen. Maar nu is het verdriet nog te groot.



11 opmerkingen:

Anna zei

O verdomme Jean Paul, wat een inverdrietig bericht. Alle sterkte vanuit Spanje.

Schrikkeltijd zei

Lees nu voor het eerst, via een linkje op fb, over Stien en weet zo goed hoe dit voelt. Mooi geschreven, vanuit het hart recht in het hart. Sterkte.

Ted zei

Er is een gepast woord dat je kunt gebruiken als mensen overlijden en je weet niet precies wat je moet zeggen, maar het kan volgens mij ook bij honden: gecondoleerd!

diet zei

Alleen al daarom wil ik geloven in een of andere vorm van 'afterlife'. Dan zien we onze dieren terug. Sterkte.

Netty van Kaathoven zei

Ah, daar moet ik zelf een beetje om huilen! Ik genoot zo van haar, al kende ik haar enkel via Twitter. Sterkte!

Jan Paul zei

Dank voor alle reacties. Gecondoleerd kan heel goed bij honden, Ted. En Diet, we zijn ineens heel spiritueel geworden. Overal zien we tekens van Sien in.

han zei

hallo Jan Paul en Bibi,
heel veel sterkte bij het verwerken van dit verlies!

Hengelgo zei

Wat een verdrietig nieuws. Ik werd altijd zo vrolijk van Siens tweets. Ik ga haar missen en wil jullie sterkte wensen met dit verlies. Margo.

Klaas Jan zei

Wat een prachtige tekst met intense treurigheid. Gecondoleerd met het verlies van Sien.

Joyce van den Beuken zei

Lieve Jan Paul en Bibi,

Wat een droevig bericht lees ik nu pas. Ja, droevig, maar ook heel erg mooi hoe rustig ze gestorven is in jullie nabijheid.
Sien is een bevoorrechte hond geweest met jullie als liefhebbende baasjes en jullie zijn op jullie beurt weer gezegend geweest met twaalf van die mooie jaren met Sien. Vele mooie herinneringen om te koesteren, inderdaad.
Sterkte en een lieve groet van Joyce

Floortje Z zei

O, wat treurig. Ik zal Sien missen, alleen kende ik alleen maar haar FB-kwispels. Maar zoals je ook al schreef: ze heeft een mooi leven gehad en dat telt, aangezien het eind van het sprookje in de mensen- en dierenwereld altijd helaas hetzelfde is. Kijk samen vooral terug op de mooie tijd die jullie hebben gedeeld! Je hebt een uniek stukje leven mogen verzorgen.