maandag, augustus 06, 2012

Jouw zomergasten fragment 8: Mathijs


Wat zou jóúw favoriete zomergastenfragment zijn? Hier de achtste bijdrage, van Mathijs Meinema:


Voor mijn Zomergastenfragment heb ik gekozen voor een vrij recente gebeurtenis op televisie. Dit is een fragment van de MTV VMAs (Video Music Awards) uit 2009. In juni van dat jaar overleed Michael Jackson. Ik was niet echt een fan van zijn muziek: het was niet iets wat wij thuis luisterde, dus ik kende wel een aantal nummers, maar niet het hele oeuvre. Daarbij groeide ik net in de verkeerde periode op: ik moest het doen met de lijkbleke 'You Rock My World'-Michael en niet de legende van 'Bad' of 'Smooth Criminal'. 


Het idee dat hij een eigen pretpark had, was natuurlijk wel heel erg cool, totdat de beerput over het vermeende kindermisbruik open werd getrokken. Daarom was het ook zo raar dat ineens iedereen volledig pro-Michael was na zijn dood. Misschien kwam dat ook door de avond van zijn herdenkingsceremonie. Zijn hits werden nog eens opgetreden door artiesten als Jennifer Hudson en als klap op de vuurpijl mocht zijn dochter nog in de microfoon snikken. Ondanks dat het veel toeters en bellen waren, werd ik er ook door geraakt. Ineens zat ik te huilen om een man die ik niet kende en wiens muziek mij niet eens zo erg aan het hart ging. 

Na die avond ben ik wat meer Michael Jackson gaan luisteren en ik vond het fantastisch. Ik vind het eigenlijk schandalig om pas fan van iemand te worden na zijn of haar dood, maar nu bevond ik me in dat schuitje. Afijn. In september 2009 waren de VMAs: een awardshow die garant staat voor spektakel (in 2003 nog het evenement waar Madonna zowel met Britney Spears als Christina Aguilera zoende). De dood van de King of Pop zou hoe dan ook geëerd worden. De manier waarop vond ik fenomenaal. Het begin van het filmpje is een beetje aan de saaie kant, volgens critici, totdat zusje Janet op de proppen komt en nog een keer met haar broer danst. Ongelooflijk. 

Wat ook nog bijzonder is aan het fragment, is dat één van de dansers bij Smooth Criminal de mist in gaat bij het naar voren leunen. Hij staat, helaas voor hem, ook nog eens vrij vooraan, aan de rechterkant. De techniek van deze beweging is fascinerend, maar het lukt de danser niet en ik voelde zoveel plaatsvervangende schaamte. Kijk, als je een draai de verkeerde kant opmaakt: jammer dan, dat ziet niemand. Maar dit naar voren leunen, valt extreem op.  

Een heel mooi iets en een heel beschamend iets in één:

Geen opmerkingen: