vrijdag, juni 29, 2012

Is dat alles?



Dit is mijn nieuwe boek! Dat wil zeggen, het zijn alle illustraties van Kees de Boer op een rij. Geen non-fictie dit keer, maar een prentenboek-met-behoorlijk-wat-tekst. Het heet: Is dat alles? En het zal ergens voor de Kinderboekenweek verschijnen.

De tekst is niet zo maar tot stand gekomen. Ik heb hulp gekregen van niet de minsten: Tjibbe Veldkamp, Mirjam Oldenhave, Edward van de Vendel, Jaap Robben en Bibi natuurlijk. Bovendien is het verhaal compleet maar dan ook compleet gejat van deze sketch.
In that case it better be good zou je dan zeggen. Nou...

Ik heb er zo lang aan gewerkt dat de objectieve blik totaal verdwenen is. Als je honderd keer hetzelfde liedje hoort word je dat uiteindelijk spuugzat. Sommige zinnen in het boek heb ik zelfs nog heel wat vaker gelezen. Maar elke keer als Kees met nieuwe tekeningen aan kwam, dan ging het weer helemaal opnieuw leven en werd ik weer net zo enthousiast als in het begin. Bovendien moest ik de laatste keer dat ik het las toch weer gniffelen. Het zit dus wel goed denk ik.

Twijfels horen erbij. Soms kan ik pas jaren later zeggen of iets van mezelf goed is of juist niet. Gelukkig is het boek alleen al de moeite waard vanwege de hilarische tekeningen van Kees.

De komende tijd zal ik wat dingen laten zien en uitleggen waarom Kees zo'n held is.

woensdag, juni 27, 2012

Het is wiebel

Mijn werkterrein van de afgelopen dagen.

Een paar maanden geleden hoorde ik mezelf zeggen dat ik nog nooit zo gelukkig ben geweest als schrijver. Het was waar. Ik was met zoveel mooie dingen bezig en er lagen zoveel interessante projecten voor de toekomst dat het nauwelijks beter kon.

Een maand geleden kwam daar een enorme deuk in. Mijn redacteur Annelies Fontijne belde om te zeggen dat haar contract bij Gottmer niet werd verlengd. Zij ging daar zelf kranig mee om, maar het is natuurlijk heftig nieuws als iemand die zo goed is zonder werk zit. Voor mij is zij de beste redacteur die ik ken, samen met Dik Zweekhorst van Querido.

Daar kwam nog eens het nieuws bij dat Libridis failliet ging. Op zich al slecht nieuws, maar het zou nog erger kunnen worden als het in zijn val ook enkele uitgeverijen mee zou nemen. Sommige uitgeverijen verliezen door het faillissement miljoenen. Gottmer heeft ook een flinke strop geleden. Gelukkig gaat het zo goed met de uitgeverij dat ze deze klap kunnen opvangen, maar leuk is anders.

En dan is er ook nog de inmiddels niet eens meer zo nieuwe realiteit dat een boek vier maanden de kans krijgt om zichzelf te bewijzen. Daarna komt er weer een vrachtlading nieuwe boeken aan. Als je boek niet verkocht is gaat het terug naar het Centraal Boekhuis. Als het boek wel verkocht is wordt het niet opnieuw ingekocht door de boekhandel. Wil je goed verkopen, dan moet je boek dus in de eerste maanden als een tierelier verkopen. Anders kun je het vrijwel zeker vergeten. Mijn laatste boeken kwamen die eerste vier maanden niet ongeschonden door. En dat terwijl de recensies van die boeken uitstekend waren en de boeken hebben meer aandacht gekregen dan de meeste andere titels. Het gaat gewoon niet goed in het boekenvak.

Mijn grootste zorg was dat de boeken waar ik nu aan werk net zo'n lot beschoren zullen zijn. Na het telefoontje van Annelies heb ik het werk opzij gelegd en ben ik plannen gaan bedenken om nieuw onheil te voorkomen bij de op stapel liggende titels. Zonder succes natuurlijk. Want als er een winnende formule zou zijn voor boeken, dan zou elke uitgever die natuurlijk al lang toepassen.

Maar ja. Daarna kwam ineens de Vlag en Wimpel voor Groeten uit 2030. Dát boek krijgt dus wel een tweede kans. Zo is er weer een bleek zonnetje gaan schijnen over de toekomst. Dat veranderde later in een volop stralende zon toen ik weer aan het werk ging en ook nog eens telkens prachtig werk van Kees de Boer en Paul Teng in mijn mailbox vond.

Het gaat dus weer goed. Maar het is wel wiebel.

maandag, juni 11, 2012

Vlag en Wimpel!


Tralala jubel juich! Een Vlag en Wimpel voor Groeten uit 2030! Daar ben ik heel erg blij mee. Om twee redenen in het bijzonder. Ten eerste omdat het boek nu een tweede kans krijgt. Tegenwoordig ligt een boek zo'n vier maanden in de boekhandel. Daarna komen de uitgevers met een treinlading nieuwe boeken en blijven alleen de bestsellers over. De kans dat je boek opnieuw wordt ingekocht is nihil. De kans dat een niet verkocht boek wordt teruggestuurd is gigantisch. Maar nu krijgt het dus opnieuw aandacht en dat is geweldig.

De andere reden is dat het boek een missie heeft. Natuurlijk staat het bol met leuke gadgets en uitvindingen waar we in de toekomst mee te maken krijgen, maar het is meer dan dat. Het gaat ook over het milieu, over ontbossing, over overvisserij, over het water- en voedselprobleem. En natuurlijk over de plastic soep: gebieden met drijvend afval in de oceanen ter grootte van het Iberisch schiereiland.

Het is trouwens dubbel feest hier in huis, want Bibi heeft een Zilveren Griffel voor Winterdieren!