dinsdag, mei 29, 2012

Carmen Herrera



Mooi hè? Het is een werk van Carmen Herrera. Ze maakt ook minimalistischer werk zoals dit:




Kopen? Vergeet het maar. Een 'Herrera' is onbetaalbaar. Sinds een jaar of vijf tenminste. Want in het begin van haar carrière kon ze haar werk aan de straatstenen niet kwijt. Toch bleef ze schilderen. Het was het enige wat haar gelukkig maakte. Ze had een innerlijke drang om dit werk te maken. En dat het niet verkocht? Ach. Je kunt niet alles hebben.

Carmen Herrera ging gewoon door. En door. En door. En door. Ook al verkocht ze écht niets. Geen enkel werk. Haar eerste schilderij verkocht ze toen ze 89 was. Maar daarna ging het snel. In een keer was ze ontdekt door de grote musea en de ertoe doende galerieën. Ze is nu 94 en voor het eerst schathemeltje rijk. Het kan haar niets schelen. Als ze maar kan schilderen.

donderdag, mei 24, 2012

Zes misverstanden over Twitter



De laatste tijd blog ik wat minder, zoals je gemerkt hebt. Dat is deels te danken aan de drukte. Maar ook aan Twitter en Facebook, waar ik wat actiever ben.
Veel mensen snappen Twitter niet. Ze vinden het maar een vreemde graffitimuur voor mensen die je graag meer vertellen dan jij wilt weten. Dat is jammer. Twitter is een enorm verkeerd begrepen medium. (Voor Facebook geldt trouwens hetzelfde, maar dan op een andere manier). Daarom zes misverstanden op een rijtje.


1 Twitter is voor mensen die melden dat ze naar de wc zijn gegaan of koffie hebben gezet.
Dit soort twitteraars zit er inderdaad tussen. De kans is alleen heel klein dat je dit soort berichten krijgt als je ze niet wilt hebben, want je bepaalt zelf wie je volgt. Zit er per ongeluk zo iemand tussen dan volg je die persoon gewoon niet meer. Krijg je die berichtjes nooit meer te lezen.


2 Twitter is niets voor mij.
Dus je bent niet geïnteresseerd in het nieuws, je vindt humor meer iets voor mensen in de stad, je houdt niet van kunst en mooie foto’s en je wilt belangrijke ontwikkelingen liever missen of als laatste horen?
Twitter is het snelste medium. Als er interessante ontwikkelingen zijn of als er groot nieuws is, dan lees je daar het eerst over op Twitter. Je kunt je favoriete journalisten volgen, en die sturen weer links naar artikelen van hún favoriete journalisten. Dus ook qua achtergronden is Twitter een perfect medium. Daarnaast zitten er veel grappige mensen op Twitter. Ik moet gemiddeld enkele keren per dag onbedaarlijk hard lachen om sommige berichtjes. En ik zie dankzij Twitter de mooiste filmpjes, foto’s en bijzondere kunstprojecten.


3 140 tekens is veel te oppervlakkig.
Twitter bevat juist vaak links naar uitgebreide artikelen, blogs, filmpjes of zelfs documentaires. Dus dat is onzin.


4 Ik heb geen tijd voor Twitter.
Geen tijd om 140 tekens te lezen? Ik heb ergens gelezen dat je gemiddeld ongeveer drie A-viertjes aan tekst binnenkrijgt als je 100 mensen volgt. Verspreid over de dag. Dat lijkt me niet zo’n probleem. Twitter is voor mij overigens een concurrent van televisie, computerspelletjes en verstrooiing. Niet van werk of belangrijke dingen.


5 Ik heb niets te melden.
Dan hoef je ook niets te melden. Veel mensen zijn alleen lezer, ze schrijven zelf niets. Er zijn ook dagen dat ik alleen maar lees en niets schrijf. 


6 Ik weet niet wie ik moet volgen.
Je kunt allerlei mensen en media volgen. Vrienden, collega’s, schrijvers, journalisten, komieken (die vallen trouwens in 99 van de 100 keer zwaar tegen), columnisten, je favoriete artiesten (idem), sporters, tijdschriften, culinaire sites, enzovoort enzovoort.  




Ik vind 140 tekens te kort. Ik heb liever Facebook.


Dat snap ik. Goed argument. Je mist alleen wel interessante Twitterberichten.

woensdag, mei 23, 2012

Zonder touwtjes

Wim T. Schippers bedacht ooit een rotsblok dat door magneten in de lucht bleef zweven. Dit is maar een balletje. En toch is het spectaculairder.

dinsdag, mei 22, 2012

Politiebericht

De politie Amsterdam-Amstelland vraagt uw aandacht voor het volgende. In de namiddag van 21 mei 2012 is op klaarlichte dag een inbraak gepleegd in een pand in de Valeriusstraat te Amsterdam. De politie sluit een misdrijf niet uit. De dader is er met een deel van de buit vandoor gegaan. Enkele sporen konden later worden teruggevonden in een mand niet ver van de plaats delict. 


Naar aanleiding van getuigenverklaringen is de politie nu op zoek naar een hond met een donker getint vachtje en een rode halsband. Het dier luistert zeer wispelturig naar de naam Sien. Sien is bijtgevaarlijk. Ziet u de verdachte, weet u waar de verdachte is, of heeft u informatie met betrekking tot de misdaad, grijpt u dan niet zelf in, maar neemt u contact op met de politie Amsterdam-Amstelland. Of belt u met Meld Misdaad Anoniem.



woensdag, mei 16, 2012

Ik denk dat het zo gegaan moet zijn...


- Zo... hoe gaat het?
- Gesmeerd! Haha. Dat grapje maken we altijd bij Nivea.
- Juist ja. U wilt dus een nieuwe campagne?
- Klopt. Voor onze lijn 'Pearl & Beauty'.
- Hartstikke goed. En wat doen deze producten?
- Ze zorgen voor mooie oksels.
- Pardon, móóie oksels?
- Ja! Van onze producten krijgen mensen de mooiste oksels die er bestaan.
- Bedoelt u niet glad? Of zacht? Of comfortabel aanvoelend?
- Nee: mooi!
- Ja maar... oksels zie je toch niet? Behalve tijdens concerten van Nena?
- Jawel! Als je een ketting omdoet!
- Dan nog. Vrouwen willen mooie ogen, mooie benen, mooie b...-'
- Oksels zijn de nieuwe tits & ass. Let maar op.
- Wat had u voor campagne in gedachten?
- Ik wil billboards. En op die billboards zie je een vrouw stralen. Ze straalt omdat ze zulke mooie oksels heeft. Die oksels zie je ook. Minstens één. Ja ik weet het: pure porno. Maar het is 2012, hè? Achter haar helpt een man haar met het omdoen van een ketting. Je ziet hem denken dat hij zo blij mag zijn met een vrouw met zulke mooie oksels. En hij brandt natuurlijk van verlangen omdat hij die lekkere oksels ziet. Kunt u zoiets voor me maken?
- Natuurlijk. Komt voor de bakker.
- Fijn. Dan kom ik binnenkort weer bij u voor een campagne voor een ander product.
- Prima. En waar is dat voor?
- Voor lustopwekkende voetzolen.

dinsdag, mei 08, 2012

Zelfsturende auto's



In Groeten uit 2030 schreef ik over zelfsturende auto's. Het zal niet lang meer duren of ze zullen er echt komen. Niet omdat de techniek nu eindelijk zo ver is (die techniek is er al jaren), maar omdat de wét zo ver is. 

Iedereen kent Google van de zoekmachine, het Androidplatform, Gmail en de tientallen sites als Youtube, Google Maps en Blogger. Maar Google doet nog veel meer. Veel, veel meer. Ook op gebieden die niets met internet te maken hebben. Vaak in het geheim. Een van die geheime projecten was tot een paar jaar geleden de zelfsturende auto. Het was een privéproject van een van de oprichters nadat hij zijn beste vriend had verloren door een auto-ongeluk. Zijn doel was niet om auto's te maken die net zo veilig waren als menselijke bestuurders. Zijn doel was om auto's te maken die honderd keer veiliger zijn. En dat is aan het lukken. 

De auto die je hierboven ziet heeft al duizenden kilometers gereden door de drukste straten van Los Angeles, over snelwegen met files en over slingerende bergweggetjes, zonder een krasje op te lopen. 

Het kan dus al. Maar tot nu toe moest er voor de veiligheid altijd een bestuurder met rijbewijs achter het stuur zitten. Dat is nu voorbij. In de Amerikaanse staat Nevada mag de auto nu helemaal zelfstandig rijden. Nu nog in de rest van de wereld.

donderdag, mei 03, 2012

Wetenschap 101

Je kunt aan vijf verschillende politiekwatchers vragen hoe groot de kans is dat we voor 2013 een nieuw kabinet hebben. Dan krijg je vijf verschillende antwoorden waar je niets mee opschiet. Je kunt het ook gewoon even aan Ionica Smeets vragen en dan krijg je één helder antwoord. Zij berekent het voor je neus op de achterkant van het spreekwoordelijke sigarendoosje (niet letten op de boekenkast):



Dat doet ze op de site wetenschap101. Samen met Govert Schilling die op het blog over sterrenkunde vertelt. Elke dinsdag en donderdag kun je er nieuwe filmpjes vinden. Over de marathonloopster die op acht seconden na de limiet miste: hoeveel meter is dat? Over hoe ver een lichtjaar nu precies is (een stuk verder dan je in acht seconden kunt lopen). Over waarom je met slechte ogen béter planeten van sterren kunt onderscheiden dan met goede ogen. Over het verschil tussen zeven seconden gemiddeld en zeven seconden gemiddeld. En over nog veel meer.

'Heel leuk, maar daar heb ik helemaal geen tijd voor...' hoor ik u denken. Ha! Wel dus. Elk filmpje duurt namelijk maar 101 seconden. En daar heeft iederéén tijd voor. Kijken dus.


Bent u ook op zoek naar effectieve reclame voor úw blog? Neem dan vandaag nog contact op met Sien de Hond Mediaplanning bv en vraag naar de voordelige advertentietarieven.

dinsdag, mei 01, 2012

ASMR



Dit wordt voor sommigen het bizarste stukje op dit blog ooit, terwijl het voor anderen een feest der herkenning is. Wat hebben een filmpje van iemand die zijn pistool schoonmaakt, een filmpje van een vrouw die uit Genesis voorleest terwijl ze kauwgom eet en dit kalligrafiefilmpje met elkaar gemeen? Het antwoord: asmr.

Asmr staat voor autonomous sensory meridian response. Het is weliswaar een pseudo-wetenschappelijke term, maar het fenomeen bestaat wel degelijk. Miljoenen mensen schieten bij het zien van zo'n filmpje meteen in een extreem ontspannen staat. Alsof de beelden en geluiden direct naar de hersenen schieten en het brein beginnen te masseren. Sommigen noemen het zelfs een brain-orgasm.

Het effect kan bij heel veel verschillende beelden en geluiden optreden. Bij het zien van een meisje dat haar lange haar kamt, bij het zien van een massage, bij het horen van een bepaalde stem. De lijst is eindeloos. Veel mensen krijgen het bijvoorbeeld bij het luisteren naar Bob Ross.

Op Youtube zijn er honderden filmpjes van mensen (vooral meisjes) die op verzoek asmr-filmpjes maken. Kauwgom kauwend fluisteren ze dan teksten, of tekenen doedels in een schriftje. Of ze doen zich voor als een make-up consulente die heel rustig vertelt wat voor mascara en foundation je moet gebruiken. Het is een bizar verschijnsel. En het is heel persoonlijk. De een wordt buitengewoon ontspannen van de geluiden van een vrouw die smakkend grapefruit eet, de ander ergert zich er juist mateloos aan.