donderdag, maart 15, 2012

Ode aan de illustratoren

Zeg nou zelf, dat kunnen wij toch ook? 

Ja, een ode aan de illustratoren. Niet omdat ze onze boeken zoveel aantrekkelijker maken met hun prachtige tekeningen. Want laten we eerlijk zijn, de afgelopen jaren maakten ze maar wat marginaal geklieder met verf en potloden. Kunnen we zelf ook. En beter. Mits we daar tijd voor zouden hebben. Vraag maar aan de Nederlandse Penseeljury.

Nee, dit is een ode aan de illustratoren vanwege hun andere talenten. Goede smaak bijvoorbeeld. Joukje Akveld schreef een boek over Nederlandse illustratoren en het viel haar op hoe mooi ze allemaal wonen en werken. En die goede smaak gaat verder. Neem nou muziek. Illustratoren werken vaak met muziek op, zodat ze vaak op de hoogte zijn van de laatste interessante cd's. Philip Hopman heeft daar nog een kwaliteit bij. Hij is een levende jukebox die met gemak honderden nummers kan meezingen.

Of mode. Als ik kleren koop stel ik mezelf altijd de vraag 'zou Sieb Posthuma dit dragen?'. Is het antwoord 'ja' dan koop ik het - en dan kom ik er later meestal achter dat Sieb het inderdaad zou kunnen dragen, maar dat het hem een stuk beter zou staan. Ik hoor jullie denken 'Hoho, en Bart Moeyaert dan?'. Ja, die kleedt zich misschien inderdaad goed, maar dat weet ik niet helemáál zeker. Ik heb namelijk het vermoeden dat hij er zelfs in een jute aardappelzak goed uitziet.

Als we het over Sieb hebben, dan komen we bij een andere kwaliteit: algemene ontwikkeling. Op Canvas liet Sieb vorige week zien dat hij met het grootste gemak waanzinnig interessante kunstcolleges kan geven. Toen ik vorig jaar een dag met Tom Schoonooghe op stap was in Bologna kreeg ik bijna een privécollege. Een dag die ik niet snel meer zal vergeten. Illustratoren werken vaak met de radio aan en dat levert een enorme kennis op. Jeska Verstegen luistert bijvoorbeeld veel naar wetenschappelijke programma's en komt altijd met leuke ontdekkingen waar ik nog nooit van gehoord heb met mijn abonnement op Scientific American. Ik denk dan ook dat een kennisquiz tussen illustratoren en schrijvers gewonnen gaat worden door de eersten.

Als je kijkt naar auteurs voor volwassenen en je vergelijkt die met jeugdboekenschrijvers, dan is onze wereld al een stuk vrolijker en vriendelijker. Maar hoeveel polemieken zie je bij illustratoren? Ik ken ze in elk geval niet.

Kortom, leve onze illustratoren! Ze hebben een uitstekende smaak en veel te vertellen. Ook al kunnen ze dan niet tekenen.

Geen opmerkingen: