woensdag, maart 07, 2012

Mijn rituelen


Dit is mijn werkplek. Met links aan mijn voeten Sien, die wegens portretrecht niet helemaal afgebeeld kan worden. Of ik moet me wéér scheel betalen aan pensstaven. Ik kan het verder trouwens iedereen aanraden, zo’n hond onder de tafel. Als je even bent vergeten wat de voltooide tijd van ‘deleten’ is of als je wilt weten waar Kalmukkië ligt weet Sien altijd raad.

Met deze tafel ben ik zowat vergroeid. Daarom eet ik altijd op de bank voor de televisie. De tafel is een schitterend meubelstuk, maar hij staat wel symbool voor werk. Hoewel ik vrijwel de hele dag achter de computer zit schrijf ik hooguit enkele uren per dag. De rest van de dag is vaak voor research, maar vooral om in de schrijfstemming te komen. Ik krijg zelden voor tien uur een letter op papier. Vaak zelfs pas na twaalven. Het lukt gewoon niet. Geen concentratie.

Daarom begin ik elke ochtend met een rondje kranten, een rondje Twitter, een rondje facebook, een rondje blogs. Net zolang tot er zoveel tijd verstreken is dat ik het rondje weer opnieuw kan doen. Op die (micro)blogs kan ik kennelijk wel schrijven, maar niet als het om het echte werk gaat. Geen idee hoe dat werkt in mijn hoofd. Vroeger was het nog veel erger. Toen speelde ik urenlang monomaan patience op de computer.

Dat kan allemaal zonder schuldgevoel, want tijdens het douchen en koken en tijdens mijn wandelingen met Sien, doorwaakte nachten en hardlooprondjes gaan mijn gedachten ook altijd uit naar mijn werk. Daar heb ik zelfs mijn belangrijkste eurekamomenten.

Zo zijn er nog meer rituelen. Ik schrijf altijd met een koptelefoon op. Ook als ik alleen ben. Simon Vestdijk zette een stofzuiger aan om te kunnen schrijven. Ik heb liever Faithless, Mylene Farmer of Chaka Khan. Mijn brein werkt beter op muziek. Bovendien heb ik bijna altijd muziek in mijn hoofd. Dus het werkt ook om te voorkomen dat een nummer de godganse dag door mijn hoofd spookt.

En verder? Heb ik geen énkele eigenaardigheid. Geen enkele. Zelfs niet een kleintje. Heus. Echt waar.

1 opmerking:

Jeska Verstegen zei

Dat heeft Simon van mij gejat, hoor. Die stofzuiger.

Als schrijver/ illustrator ben je het Toppunt van gewóón. Tja, anders kan je dit vak ook niet doen...