maandag, juni 27, 2011

Euforie

Ik dacht aanvankelijk dat de griffels op maandag 6 juni bekend zouden worden gemaakt. Bijzonder spannend was die dag voor mij niet, omdat ik wist dat mijn boeken weinig kans zouden maken. Later hoorde ik dat het pas op donderdag 9 juni zou zijn. Dat veranderde in eerste instantie niet zo veel aan de situatie, maar in de nacht van 8 op 9 juni sloeg het toe: pure euforie.

Ik ging 's nachts in mijn bedje Iedereen is gek nog eens af. En ik bedacht dat het toch wel een erg leuk boek was. Best wel een griffel of vlag & wimpel waard, vond ik zelf. In mijn hoofd hoorde ik al hilarische citaten uit het boek in het juryrapport en ik had zelfs al een grap bedacht voor mijn dankwoord. Ja, 's nachts kan dat snel gaan bij mij. Dan ben ik nooit zo realistisch. Mijn gedachten dwaalden vervolgens af naar de plannen voor de volgende boeken en ik werd alsmaar vrolijker. Ik heb ontzettend veel zin in de boeken die ik de komende tijd ga maken. En ik prijsde mezelf gelukkig met het waanzinnig mooie beroep dat ik toch heb.

De volgende ochtend schatte ik mijn kansen op een prijs gelukkig beduidend realistischer in, maar de euforie is gebleven. Nu nog steeds. Al is de Gouden Griffel het mooiste wat ik als schrijver heb meegemaakt, het gaat in werkelijkheid toch om het schrijven zelf. En dat wordt zo leuk dat ik nog steeds erg vrolijk ben.

3 opmerkingen:

Joyce zei

Ik denk ook dat dit de enige manier is waarop je ooit weer een 'gouden' boek kan schrijven.
Vanuit dat plezier, want als die griffel je doel is, gaat het gegarandeerd mis.
Zet 'em op!

Jeugdbib Ham zei

Ik ben wel benieuwd naar je dankwoord. Geef je het hier niet prijs?

Jan Paul zei

Klopt, Joyce. Op de dag dat mijn eerste boek uitkwam hield Guus Kuijer een geweldige lezing over prijzen. Daar zal ik binnenkort misschien eens over bloggen.

Stefan, het dankwoord dat ik bedacht heb past ontzettend goed bij 'de sok van jip is wit.' Dus nog anderhalf jaar geduld.