dinsdag, juni 28, 2011

Arctica


Een van die stipjes, daar ergens links van het midden, is de planeet Arctica. Daar kom ik vandaan. Op Arctica zijn de temperaturen steevast onder nul, er valt overal elke dag wel een fijn pak sneeuw en er zijn gemiddeld drie elfstedentochten per dag. Op Arctica is het fijn. 's Avonds zijn er overal mooie lichtjes en we eten vaak boerenkool en erwtensoep bij een knapperend haardvuur.

Voor iemand van Arctica zoals ik zijn de zomers in Nederland niet zo fijn. Ik volg webcams van plaatsen waar nu wel sneeuw ligt: de New Zeelandse Alpen, Argentinië en Riksgränsen. Ik kijk op youtube naar filmpjes van skiërs en bergafdalingen. En ik wacht geduldig tot de temperatuur weer zakt. En dan ergens in september, als de eerste frisse ochtend aanbreekt, als er bokbier te koop is of als de bladeren geel worden, dan begint het grote genieten weer.

maandag, juni 27, 2011

Euforie

Ik dacht aanvankelijk dat de griffels op maandag 6 juni bekend zouden worden gemaakt. Bijzonder spannend was die dag voor mij niet, omdat ik wist dat mijn boeken weinig kans zouden maken. Later hoorde ik dat het pas op donderdag 9 juni zou zijn. Dat veranderde in eerste instantie niet zo veel aan de situatie, maar in de nacht van 8 op 9 juni sloeg het toe: pure euforie.

Ik ging 's nachts in mijn bedje Iedereen is gek nog eens af. En ik bedacht dat het toch wel een erg leuk boek was. Best wel een griffel of vlag & wimpel waard, vond ik zelf. In mijn hoofd hoorde ik al hilarische citaten uit het boek in het juryrapport en ik had zelfs al een grap bedacht voor mijn dankwoord. Ja, 's nachts kan dat snel gaan bij mij. Dan ben ik nooit zo realistisch. Mijn gedachten dwaalden vervolgens af naar de plannen voor de volgende boeken en ik werd alsmaar vrolijker. Ik heb ontzettend veel zin in de boeken die ik de komende tijd ga maken. En ik prijsde mezelf gelukkig met het waanzinnig mooie beroep dat ik toch heb.

De volgende ochtend schatte ik mijn kansen op een prijs gelukkig beduidend realistischer in, maar de euforie is gebleven. Nu nog steeds. Al is de Gouden Griffel het mooiste wat ik als schrijver heb meegemaakt, het gaat in werkelijkheid toch om het schrijven zelf. En dat wordt zo leuk dat ik nog steeds erg vrolijk ben.

woensdag, juni 01, 2011

Reageren op een recensie

Eigenlijk moet je nooit op een recensie reageren. Ik heb het toch maar gedaan bij een belabberde recensie van mijn boek De sok van Jip is wit. Gelukkig kreeg ik steun van heel veel lezers en ouders die ook dagelijks op de recensiesite Bert Habrakens Boekenhoekje komen kijken. Klik op de foto als je het niet kunt lezen.