woensdag, maart 30, 2011

China


Na enig tel- en rekenwerk ben ik er achter gekomen dat dit de negende keer is dat ik in Bologna ben. Doel van de beurs is natuurlijk dat uitgevers uit andere landen je vertalen en je werk daar uitgeven. Tot nu toe was dit nog nooit gebeurd, en je zou kunnen zeggen dat nul uit negen een redelijk matige score is. Misschien nog net redelijk als je het van de positieve kant bekijkt, maar beslist niet sensationeel. Een zesje met een héééééle grote min. Kortom, een score waar nog wat aan te verbeteren valt. Dat is nu waarschijnlijk gebeurd. En ja, inderdaad uit dat Aziatische land dat hierboven zo kleurrijk staat afgebeeld. Al het papierwerk is gedaan, de handtekeningen zijn gezet, het wachten is alleen nog op het voorschot uit het land van de Slapende Draak. Ni Hao? Wu gang gao!

maandag, maart 28, 2011

Glossy


We hadden vandaag een fotograaf over de vloer. Nou gebeurt dat wel vaker bij interviews, maar dit keer was het voor een glossy. En dan krijg je niet alleen een fotograaf, maar ook een visagiste. Dit alles was nodig om mijn hoofd enigszins acceptabel te krijgen voor de Red. En dan hebben we het nog niet eens over de enorme lappen vitrage die de fotograaf over zijn softfocuslenzen moest spannen. Anyway. Morgen naar Bologna!

zondag, maart 27, 2011

Lilian Helder is geen wiskundemeisje

Voor wie het nog gemist heeft. We kunnen wel grappen maken over Belgische politici, maar onze eigen kamerleden kunnen er ook wat van. Het is al verschrikkelijk dat deze vrouw mag stemmen, maar het is volkomen huiveringwekkend dat mensen op haar en haar partij stemmen. Brrr...

vrijdag, maart 25, 2011

Bol


Tijdens de Boekenweek – en misschien daarna ook nog – staat er een filmpje met mij op Bol.com. Waarom ík daar sta, als kinderboekenschrijver tussen de auteurs voor volwassenen, begreep ik niet helemaal. Maar als je door je grootste afnemer gevraagd wordt om zoiets te doen, dan ga je geen kritische vragen stellen.

Toch heb ik me wel degelijk even afgevraagd of ik er aan mee zou werken, omdat ik meer sympathie heb voor de kleinere (kinder)boekwinkels die het nu zo lastig hebben. Aan de andere kant is Bol natuurlijk een volkomen logisch instituut van deze tijd en is het niet meer weg te denken. Bovendien koop ik er graag. Zelden boeken, maar wel regelmatig dvd's. Inconsequent, weet ik. Daarnaast verkoopt een kleine boekwinkel geen boek meer als ik weiger om mee te werken aan een filmpje voor Bol. Misschien verkopen ze er juist wel meer door.

dinsdag, maart 22, 2011

Schuldig?

Peter R de Vries meets Cesar Millan hier. Eerst kijken, daarna mijn commentaar.



Sien trekt net zo'n grappig snuitje als ze iets heeft gedaan wat niet mag – of van plan is. Wij noemen het 'De Lach.' Maar wil dat ook zeggen dat deze hond per definitie schuldig is? Nee. Want als wij maar lang genoeg op Sien inpraten alsóf ze iets verkeerd heeft gedaan, dan zal ze De Lach ook vertonen. Dit is dus een soort Zaanse Methode bij honden. En de Zaanse Methode is niet alleen onbetrouwbaar, maar ook streng verboden. What's next? Een Guantanamo voor honden?

U leest het alleen op Jan Pauls blog, het blog dat onderzoekt, ontmaskert, aanklaagt en verdedigt en, wanneer nodig, ernstige justitiële dwalingen aan de kaak stelt.

maandag, maart 21, 2011

Moederinstinct versus jachtinstinct

Deze tijgerin was moeder van drie kleine tijgertjes die kort na de bevalling dood gingen. De moeder was ontroostbaar en werd depressief en lusteloos. In zo'n geval hebben dierentuinen een oplossing: andere kleintjes. Deze biggetjes waren de enige kleintjes die per direct beschikbaar waren. Maar zou dat wel goed gaan, een tijger en een nest vol biggetjes? Reken maar.


zaterdag, maart 19, 2011

Omgekeerd dictee

Hier mijn tekst van het Deventer Juniordictee. Het schrijfwerk heb ik al gedaan. En op het eerste gezicht lijkt de tekst ook te kloppen. Of toch niet? Nee, er staan wel degelijk fouten in. Maar hoeveel? En waar?


Echte talentalenten

De moderne mens vindt zichzelf een enorm intelligent talenwonder met zijn gepraat, ge-sms en ge-e-mail.

Desalniettemin vind je de grootste taalvirtuozen niet bij de
eenentwintigste-eeuwse mensen, maar in het dierenrijk.

Zo sturen Sint-Bernards, Duitse herders en teckels elkaar zonder computertechnologie de meest actuele mededelingen in geurentaal.

Walvissen voeren feilloos langeafstandsgesprekken terwijl ze mijlenver van elkaar verwijderd zijn.

Ook bijen praten als brugman: die wijzen elkaar als een pietje precies de weg met een speciaal dansje.

Vuurvliegjes onderhouden hun knipperlichtrelatie door met lichtjes allerlei verleidelijke boodschappen naar elkaar te seinen.

Krekels kunnen in een duizendste van een seconde communiceren en elkaar zo onmiddellijk een supersonische liefdesbrief sturen.

En haviken, kolibries en bosuilen houden elkaar fluitend op de hoogte van de laatste nieuwtjes.

Zo zie je maar, dieren zijn vaak taalvaardiger dan de slimste professoren, Neerlandici of taalexperts.

En oliedomme schrijf- en spelfouten komen in de natuur vanzelfsprekend al helemaal niet voor.

vrijdag, maart 18, 2011

If you don't want to join them, beat them


Wat is de kracht van Geronimo Stilton? Het is een goed concept. Dat concept komt voor een deel uit een onderzoek waarin gekeken is naar de smaak van kinderen. Naar wat ze wel en niet interessant vinden en wat ze graag lezen. Daar komt nog eens een uitstekende marketingmachine bij en een schrijverscollectief dat voor een voortdurende stroom van nieuwe titels zorgt.

Dat kunnen wij ook.

En beter.

Want Geronimo Stilton heeft niet alleen een kracht, maar ook een zwakte. Er zit weinig liefde in. Het is nergens verrassend. Je hebt niet het idee dat hier schrijvers aan gewerkt hebben die maandenlang hebben zitten piekeren op het plot, die het boek zijn gaan haten toen ze vast zaten en die daarna euforisch waren als ze een prachtige oplossing vonden voor hun verhaallijn. Je hebt het idee dat het is geschreven door iemand die met tegenzin om negen uur op zijn kantoor zat en om vijf uur 's middags zijn computer weer uit zette om Dr. Phil niet te missen.

Als ik een uitgever was, dan zou ik ook eens goed onderzoeken naar wat kinderen graag willen lezen. Aan de hand van dat onderzoek zou ik met wat creatieven in enkele brainstormsessies een concept bedenken. Een inspirerend concept, waar je als schrijver graag je tanden in wilt zetten. Uit dat concept volgt een raamwerk waar helder in staat wat er wel en niet in de boeken kan en mag gebeuren. Daarnaast geldt de eis dat de boeken Echt Kwaliteit hebben. Wat Echte Kwaliteit is bepaalt de uitgever. Duidelijk is dat de lat een stuk hoger ligt. Het is uiteraard voor de Kinderjury bedoeld, maar het zou fijn zijn als het ook de Griffeljury behaagt. Elke aanbieding een nieuwe titel, dus drie boeken per jaar.

Wie de auteurs worden? Iedereen die wil. Ik denk dat er veel schrijvers zijn die best in zo'n gespreid bedje terecht willen komen. Daar zitten vast genoeg goede tussen, want het zal ongetwijfeld lucratief zijn. Het lijkt me sowieso een winstgevend project. Ook internationaal. Maar die winst mag wat mij betreft niet zomaar naar de makers en de uitgever gaan. Bovendien heb je geen groot marketingbudget nodig omdat een sterke reeks veel free publicity generereert. Iedereen moet net als bij de Harry Potters reikhalzend uitkijken naar het volgende deel.

Het zou daarom sympathiek zijn als een flink deel van de winst werd gestoken in boeken die onterecht onbekend zijn gebleven. Daar heb ik ook een ideetje voor, maar dat komt een andere keer.

Wat vinden jullie? Ik loop al een paar weken rond met dit idee en vind het zelf wel goed. Maar misschien zie ik een paar essentiële dingen over het hoofd. Ik ben benieuwd. Schiet maar.

P.S. Laat je niks wijsmaken door Johannes van Dam. Stilton die een paar weken in een vat met port heeft gelegen is echt heel lekker.

woensdag, maart 16, 2011

Even tussendoor...

Ja het is even rennen en vliegen de laatste dagen. Nu zit ik weer in de trein naar Keulen. Keulen? Ja, Bibi ontvangt vanavond de Deutsche Hörbuchpreis. Maar die had ze toch al? Nee, dit is weer een nieuwe. Hoewel ze wel de prijs heeft gewonnen hoeft ze niet het podium op. Ze kan dus niet live on national television (WDR) het woord 'Pimmel' zeggen. Gelukkig volgt er ook nog een radio-interview waarin ze er wel naar hartelust op los kan pimmeln.

Wie in de tussentijd verveelt kan zich nog opgeven voor het Deventer Juniordictee. Zie het berichtje hieronder.

vrijdag, maart 11, 2011

Deventer Juniordictee


Zin in een uitdaging? Doe dan vrijdag 18 maart mee aan Deventer Juniordictee. Iedereen kan live meedoen via internet. Ik heb hem geschreven en moeilijk dat-ie is joh! Moeilijk! Wedden dat je meer dan twintig fouten hebt? Wedden? Ik had er zelf, met woordenboek en spellingscontrole erbij, nog drie in zitten.

Als je mee wilt doen moet je even hier klikken.

donderdag, maart 10, 2011

De Strijd

De strijd is zwaar. De strijd is meedogenloos. Onderhandelen is geen optie. Overgave ook niet. Maar uiteindelijk, als de stofwolken zijn opgetrokken, uiteindelijk, als de kraaien het ontzielde vlees van de botten scheuren, uiteindelijk zal er een winnaar zijn.

woensdag, maart 09, 2011

Schets Scorel

Met het stripboek over Scorel zijn we inmiddels in de schets/tekenfase beland. En dan krijg ik dus dit soort juweeltjes opgestuurd. In de tekstballonnen komt telkens de zin 'Adriaen domisne' te staan. Het duurt nog heul heul heul lang voor het boek er is (2013), maar ik zal in de loop van het proces het een en ander posten. Klik op de tekening voor groot.

maandag, maart 07, 2011

Vleugels


Iedereen die Botjes kent van Angela de Vrede en Midas Dekkers zal Ik wil vleugels daar meteen mee vergelijken. Het heeft dan ook dezelfde opzet en hetzelfde formaat. Maar ik durf met een gerust hart te beweren dat 'Vleugels' mooier is. Angela heeft namelijk een iets andere techniek toegepast. Bij Botjes heeft ze pentekeningen gebruikt die verkleind in het boek zijn weergegeven. Voor ons boek heeft ze alleen maar potloodtekeningen gebruikt. Zo kon ze telkens weer iets veranderen als ze niet tevreden was en kon ze net zo lang sleutelen totdat de tekening in haar ogen helemaal perfect was. Daarna verhoogde ze het contrast met de computer, zodat je uiteindelijk wel mooie donkere lijnen te zien krijgt. Het is een subtiel verschil met Botjes, maar ik vind het zeer geslaagd. Het maakt de tekeningen zachter en gedetailleerder.

donderdag, maart 03, 2011

Ik wil vleugels


Ja! Daar is-ie dan: Ik wil vleugels. Het is vooral het boek van Angela de Vrede. Zij heeft het niet alleen bedacht en geïllustreerd, maar ook het meeste onderzoek gedaan. Bovendien zijn ook nog eens veel grappen in de tekst door haar bedacht. Ik was een beetje de spits die de bal na prachtig voorwerk alleen nog in een leeg doel hoefde te schieten.

Zelfs de titel komt van Angela. En daar zit een klein jeugdtraumaatje aan vast. Angela zat in Maastricht op een door nonnen geleide school. Voor God is iedereen weliswaar gelijk, maar voor de nonnen gold dat allerminst. Zo hadden de dochters van de notabelen duidelijk een streepje voor, want hun ouders betaalden het meest aan de school. En zij mochten dus bij processies verkleed als engelen (met vleugels) achter de kapelaan aan lopen. Angela niet. Als officiële reden kreeg ze te horen dat ze 'niet genoeg bad'. Ze heeft dus heel vaak geroepen dat ze vleugels wilde, maar ze nooit gekregen. Met haar eerdere werk heeft Angela al lang een plekje in de illustratorenhemel verdiend, maar met dit boek krijgt ze er een paar prachtige engelenvleugels bij.

woensdag, maart 02, 2011

Schaken met Derren Brown

Gisteren moest ik toevallig aan Derren Brown denken. Ik ben meteen gaan kijken of er nog leuke nieuwe filmpjes van hem waren. En jawel. Hier wint hij een simultaan van een groep schaakgrootmeesters. En hij legt de truc ook nog uit...


Derren Brown beats 9 chess players simultaneously

dinsdag, maart 01, 2011

Kwantummystiek


Char is een oplichter, Derek Ogilvie is een charlatan en hun paranormale vriendjes en collega's deugen ook voor geen meter. Ex-goochelaar James Randy looft een gigantisch geldbedrag uit aan iedereen die kan bewijzen dat hij over paranormale gaven beschikt, maar hij heeft nog nooit een cent hoeven uitkeren. Wel zijn honderden mensen, onder wie Uri Geller, genadeloos door de mand gevallen bij hem.

Toch denk ik dat meer dan de helft van de lezers van dit blog zelf wel eens een mystieke ervaring heeft gehad. Of op zijn minst een bijzonder verhaal heeft gehoord uit betrouwbare bron. Ik denk dus dat er wel degelijk bijzondere dingen gebeuren, maar dat je ze nooit zult kunnen bewijzen of meten.

Het grappige is dat zoiets ook in de kwantummechanica aan de hand lijkt. De kleinste meetbare deeltjes gedragen zich totaal niet als je verwacht dat ze zich gedragen. Ze zouden zich als een deeltje moeten manifesteren, maar doen dat ook als golfje. Tenzij... de onderzoeker toekijkt. Dan gedraagt het zich keurig als een golfje. Ik zie een mooie parallel tussen beide fenomenen die we niet kunnen begrijpen.

P.S. Over het fenomeen dat onderzoekers invloed hebben op experimenten die met kwantummechanica te maken hebben wordt getwist. Maar ik geloof Lieven Scheire in deze. En de BBC.