donderdag, februari 17, 2011

We zijn gekker dan we denken 8: eigendom is goud waard


Stel. Je hebt kaartjes weten te bemachtigen voor een concert dat maanden van tevoren is uitverkocht. Het is uiteraard je favoriete artiest. Iemand vraagt of hij de kaartjes van je over mag nemen. Welke prijs vraag je ervoor? Waarschijnlijk een enorm hoge prijs. Het is je favoriete artiest! Aan die kaartjes kom je nooit meer! Misschien verkoop je de kaartjes wel helemaal niet. Herinneringen zijn immers onbetaalbaar. Kortom: wat zou je prijs zijn? En zou je de kaartjes überhaupt wel verkopen?

Maar nu andersom. Iemand heeft topkaartjes voor jouw favoriete artiest. Het is je enige kans om nog binnen te komen. Hij vraagt er alleen wel een bespottelijk bedrag voor: namelijk het bedrag dat jij zojuist bedacht als verkoopprijs. Zou je dat betalen? Vast niet. En de helft daarvan ook niet. En een kwart daarvan ook niet.

Uit onderzoek blijkt dat mensen gemiddeld ongeveer 2400 euro willen hebben voor zo'n kaartje. Aan de andere kant willen ze gemiddeld maar 175 euro betalen voor het overnemen van de kaart van een ander. Een gigantisch verschil. Hoe kan dat? Mensen overwaarderen hun eigen bezit. Ze denken niet aan wat ze winnen: een gigantisch geldbedrag; ze denken aan wat ze verliezen: een concert van hun favoriete artiest. En andersom: als je een geld hebt, maar geen kaartje overwaardeer je je kapitaal en denk je niet aan de onvergetelijke avond.

1 opmerking:

Anoniem zei

Om dezelfde reden blijven vrouwen bij hun man, zelfs al ze al een betere minnaar hebben.Ze zien meer nadelen bij het verliezen van hun huidige man dan voordelen bij de nieuwe. Voor mannnen geldt natuurlijk het zelfde.