zaterdag, december 31, 2011

De top drie van Koos

De laatste top drie alweer... Van Koos Meinderts. Het is een mooie afsluiting van alle top dries. Ik kon er geen goed plaatje bij vinden, maar er is een film met deze hele top drie in de titel. En waarschijnlijk heeft niemand bezwaar tegen een poster met Sophia en Marcello.



Op 3: Gisteren
Op 2: Vandaag
Op 1: Morgen

vrijdag, december 30, 2011

De top drie van Marloes

Sorry, maar wéér een ontzettend leuke vandaag. Als je een saai blog wilt lezen ga je maar naar Graaf Sandwich. Vandaag een inzending van Marloes Robijn. Dat is deze Marloes (en ja, ze heeft de sledetocht gewonnen!). Haar top drie gaat over, nou ja, lees zelf maar:

Een meest-geluisterde-liedjes-van-2011-top-één met Daydreaming van Dark Dark Dark met stip op één en een Sinterklaasgedicht met muzikale effecten voor iemand die vaak vrolijk "Woehoe" uitroept, leidden samen tot een top drie van liedjes met "Woehoe" erin.
Best moeilijk, want als je even zoekt zijn er heel veel liedjes met "Woehoe". In sommige liedjes zit een korte, maar intense "Woehoe", andere liedjes zijn ervan doordrongen. Er zijn trouwens ook mensen die al lijstjes hebben gemaakt van deze liedjes. Als er al zulke lijstjes bestaan, dan ga je toch bijna denken dat alles al bestaat op internet. Dus ik ben ook voor een top drie van dingen in liedjes of liedjes over dingen waar nog geen openbare lijstjes van bestaan, iemand?

Uiteindelijk ben ik tot de volgende top drie gekomen:

3. One Last Whoo-Hoo! For The Pullman van Sufjan Stevens




2. Kissing the Lipless van The Shins




En dan toch weer met stip op 1:

1. Daydreaming van Dark Dark Dark



PS. Waar komt de uitdrukking "Met stip op (+ nummer)" eigenlijk vandaan?

donderdag, december 29, 2011

De top drie van Igor

Wie had ooit gedacht dat succesgoeroe Igor Wijnker aandacht aan dit nederige blog zou besteden? Wie had gedacht dat hij ook nog eens een top drie zou opstellen? En wie had gedacht dat hij in die top drie zelfs de geheimen van zijn immense succes zou gaan prijsgeven? Nou, mijn redactie en ik niet.

Op seminars, congressen en tijdens interviews met landelijke tv-stations vragen ze me steevast wat het geheim van mijn enorme succes, belachelijke populariteit en obscene rijkdom is. Om mijn mythische status in stand te houden, lach ik dan minzaam en zeg ‘Well, off course is that the secret of the smith’.
Voor de lezers van dit blog wil ik graag mijn zogenaamde geheim prijsgeven. Omdat jullie wel intelligent zijn en mijn oer-Hollandse inborst zullen begrijpen.
Ondanks het reeds genoemde overweldigende succes -dat mij ook maar is overkomen- ben ik een gewone jongen gebleven. Ook al beweren mijn ouders en zussen in de media dat ik zo veranderd ben en dat ze me niet meer kunnen bereiken. Terwijl ze gewoon het telefoonnummer hebben van de secretaresse van mijn woordvoerder.
Dat ik zo gewoon ben gebleven blijkt wel uit mijn top 3: feitelijk de motor van mijn succes. Waarbij ik moet vermelden dat de eigenlijke basis het kloosterbrood is, van de bakker bij ons om de hoek. Die mij dagelijks een halfje toestuurt, waar ter wereld ik mij ook bevind.
Het beleg wil incidenteel nog wel ‘ns variëren, maar in 9 van de 10 keer is dit de volgorde.

Op nummer 1:
Vegetarische tuinkruiden paté



Boterham nummer 2:
Belegen of extra belegen kaas.


Ik heb gemerkt dat veel logees de plakjes kaas stapelen. Daar zal ik verder geen moreel oordeel over vellen, al moet ik mezelf enorm inhouden, maar zoals je ziet bedekken tweeënhalve plak de gehele boterham en dat lijkt mij afdoende. Gezond en (soms enorm hilarisch!) is om de boterham extra te versieren met komkommer of paprika. ‘s Middags mag nummer 2 ook oude kaas zijn.

(afbeelding 2a)


(afbeelding 2b)

De afsluitende boterham, nummer 3:


Mag met zoet worden belegd. Soms is het pindakaas of appelstroop, maar grote favoriet is hagelslag. Zoals je ziet was de eter te gulzig (of de fotograaf te laat) om nummer 3 in vol ornaat vast te leggen.

Igor Wijnker is een veelgevraagd motivational speaker en managementgoeroe. Zijn wereldwijde bestseller Back to Basics (Nederlandse editie: Doe effe normaal, man!) wordt massaal omarmd in deze moeilijke economische tijden. Je kunt hem boeken via www.igorwijnker.nl Wijnker is het hele jaar met zijn privéjet onderweg, maar tijdens de kerstdagen wil hij met vrouw en (toekomstig) kind thuis zijn, op het Groningse platteland.

woensdag, december 28, 2011

De top drie van Janne

Janne Willems heeft een bijzonder blog. Op dat blog plukt ze mooie momenten. Geluksmomenten van iedereen. Bezoekers kunnen hun eigen ervaringen tekenen en opsturen en op het blog laten zetten. Zo heeft ze een verzameling van de meest uiteenlopende geluksmomenten. Dit is haar top drie:


(Als je op de link onder de foto klikt, krijg je het bijschrift bij de afbeelding)


3) Paula ontdekt de roti bij de Albert Heijn to go


http://plukjemomenten.blogspot.com/2011/07/ik-zie-opeens-dat-ze-kant-magnetronroti.html


2) Mathijs rijd 90 op de snelweg


http://plukjemomenten.blogspot.com/search?q=snelweg


1) Lotte ziet dat haar okselhaar echt turquoise is gekleurd


http://plukjemomenten.blogspot.com/2011/02/het-moment-dat-ik-zag-dat-mijn.html

dinsdag, december 27, 2011

De top drie van Gina

Blogvriendin Gina staat elk jaar wel garant voor een goede top drie, en die van dit jaar mag er ook weer zijn...


Nou, zag dus je aankondiging en schoot bijkans in de stress, dat wil ik toch
niet missen eigenlijk, maar ik heb even geen inspiratie, druk druk druk.

Maar zo'n Top 3, dat is een traditie die gewoonweg niet kan worden
overgeslagen, zodoende. 2011 is vliegensvlug voorbij gegaan en of mijn
geheugen laat me in de steek, of er is weinig dat echt diepe indruk op me
maakte. Daarom een Top 3 van wat er na enige overweging toch uit blijft
springen.

Om niet altijd maar een Top 3 aan dieren te wijden, heb ik nu gekeken naar
Dieren, Dingen en Eten (dit laatste met dank aan Ingrid Cremers die me
daartoe inspireerde)

Nummer 3: Eten.



Het is vegetarisch en van oorsprong een bijgerecht uit de Indonesische
keuken. Een van mijn favorieten aller tijden. Met een blok tempeh (bij de
toko kopen, zeer gunstig prijsje) kun je namelijk iets heel lekkers maken.
Om zo te snoepen of bij de rijsttafel. Een lekker kant-en-klaar recept is
hier http://www.aziatische-ingredienten.nl/recept-tempeh-kering/ te vinden,
maar het kan ook iets simpeler als je bepaalde kruiden niet in huis hebt.

In plaats van de pepers of lombok, volstaat een flinke eetlepel sambal. Wel
niet van die zoute sambal oelek svp, maar bijvoorbeeld sambal badjak van
koningsvogel. En ik gebruik verder ketjap en wat citroensap.

Zonder de gula Jawa (Indonesische bruine suiker) en laos is het ook nog
lekker. Zoals gezegd gebruik ik ketjap manis, zoete ketjap dus. Het
belangrijkst is dat je de suiker (3 of 4 theelepels) goed mengt met de (zelf
te bakken) uitjes en knoflook, de ketjap, een scheutje citroensap zodat de
"boemboe" lekker kan carameliseren. Is de suiker gesmolten en met de andere
ingredienten vermengd, dan het vuur uit en de gefrituurde tempeh reepjes
voorzichtig met de boemboe vermengen in een schaal. Je kunt er ook nog
frites sticks (naturel) doorheen doen, is vooral handig als je de helft al
hebt staan opsnoepen voordat je dit (bij)gerecht aan je bezoek presenteert!

Eet of snoep smakelijk!


Nummer 2: Dingen


Dat heeft toch ook wel weer met eten te maken. Maar het is wel een bijzonder
ding. Ook nog vandaag 22 december pas gevonden, in een kringloopwinkel. Deze
stoompan is echt iets uit de jeugd. Mijn oma en tantes en moeder stoomden
hier de rijst in, in grotere uitvoeringen van deze kleinere versie, lang
voordat de magnetron de stoomkunst uit de keuken verdreef. Al jaren zoek ik
naar zo'n klein grijs gewolkt emaille stoompannetje en ik kwam het wel vaker
tegen, maar dan zag de pan er toch te gehavend uit, of gewoon smerig en
aftands. Dit pannetje stond vandaag bescheiden achterin het rek, niet echt
voor een weggeefprijs (ook kringloopwinkels willen geld verdienen), maar
laag genoeg dat mijn "hebbu!!" belletje luid bleef rinkelen. De Vondst van
het Jaar 2011 dus, voor mij! Ze maken ze zo niet meer, dus alleen nog
sporadisch beschikbaar via overlevering, marktplaats, kringloop- of
brocantezaakjes. En uiteraard smaken je groenten er veel beter mee. En het
is nog gezonder ook!


Nummer 1: Dieren




Dit is een onderwerp waar ik sinds het begin van december fanatiek mee bezig
ben, zeg maar als onderzoeksjournalist die stiekem politie-commissaris met
vetorecht had willen zijn. Via een wereldwijd netwerk van dierenvrienden,
Let's Adopt! Global, werd dit fenomeen me eens goed onder de neus gewreven.
Ik hield er een slapeloze nacht aan over. En besloot toen iets te doen.
Amerikaanse en Canadese puppy makelaars importeren speciaal gefokte hondjes
uit Zuid-Korea en verkopen deze diertjes voor schandalig veel geld. Van 3000
tot soms zelfs 13.000 dollar. De vrouwen die dit soort hondjes willen en
kopen, hebben ongetwijfeld een hormonale stoornis, een echtgenoot met veel
geld op de bank en een designer tas waar dit hondje precies in past. Zo
worden ze soms ook genoemd, designer breeds.

Het is een schandalige manier van doen, vooral als je weet dat er dagelijks
duizenden honden en katten worden vergast in speciaal gemaakte gaskamers.
Die overpopulatie wordt veroorzaakt door de mens die zijn hond of kat niet
steriliseert, zijn minihondje te arbeidsintensief vindt en onder het mom van
"de kinderen zijn allergisch" de teacup pup weer afserveert.

Er is echter een wet, de Farmbill van 2008, die het verbiedt om pups jonger
dan 6 maanden te importeren. Die wet moet echter door de USDA, United States
Department of Agriculture nog in werking worden gezet. En daar zijn ze wat
dit betreft niet zo snel in, blijkbaar. In samenwerking met Deborah Howard
van C.A.P.S. Companion Animal Protection Society zijn we nu hard aan het
werk om allerlei gegevens (bewijzen) te verzamelen tegen sommige puppy
makelaars zodat deze door de wet gestopt kunnen worden en hun lucratieve
maar vreselijk onethische zaakjes moeten opdoeken. Ze schromen er namelijk
ook niet voor om zieke pups te verkopen, handtekeningen op
gezondheidsverklaringen te vervalsen en meer van dat soort ongein.

Dit is een van die dingen waar internet, het wereldwijd met elkaar in
verbinding kunnen staan, een geweldige uitvinding in blijkt. We gaan nog een
petitie starten (meer voor publiciteit en het onder de aandacht van mensen
brengen) en er is een weblog: http://banteacuppuppytraders.wordpress.com.

De top drie van Wieke

Vandaag de top drie van Wieke van Oordt. Zelfs herkenbaar voor wie geen puberkinderen heeft... Ik kon even geen passend plaatje vinden, dus dan maar deze afbeelding.


Agh... kinderen. Roze wolken waren me beloofd. Dikke billetjes om in te bijten. Kirren. Op schoot. Knuffelen, zoenen. Vooral veel zoenen.

Dat ze daarna puber worden, slaapkamerdeuren in je gezicht dichtknallen en je verbieden ze aan te spreken in het openbaar heeft N.I.E.M.A.N.D. me verteld.

Top 3 puberopmerkingen van 2011:
1. Mam! Doe chill.
2. Weet niet.
3. Gewoon.

zaterdag, december 24, 2011

De top drie van Bibi

De top drie van Bibi: dieren in het nieuws in 2011...

Ik heb toch gekozen voor een topdrie dichtbij huis.
Het wordt dus een dierentopdrie.
Een diereninhetnieuwstopdrie.
Hier komen de beesten die mij in 2011 het meest van het werk hebben gehouden. En dan doel ik dus niet op het harige beest aan mijn voeten, dat een nieuwe hobby heeft bedacht: water drinken op het balkon, en omdat er geen hondenluikje is moet een lakei telkens de deur voor haar opendoen. Ik ben die lakei. Ik ben al weken verkouden, maar een nieuwe hobby moet je niet in de kiem smoren, wie weet leidt het nog tot iets moois.

Hier zijn ze:

Op drie staat Happy Feet.



De keizerspinguïn die afdreef naar Nieuw-Zeeland en dacht dat zand sneeuw was. Hij werd Happy Feet genoemd, maar dat was een ongelukkige naam, want hij was allesbehalve Happy. Hij onderging een aantal operaties waarbij het zand dat hij voor sneeuw aanzag uit zijn maag werd verwijderd. Toen hij genezen was werd Happy Feet weer in vrijheid gesteld. Misschien was het geld op, misschien houden Nieuw-Zeelanders van een experimentje, maar ze brachten Happy Feet een heel klein stukje in de richting van zijn thuisland: Antarctica. Hij klom terug de loopplank op toen ze hem op zee vrijlieten. Maar hij kreeg een schop en daar ging Happy Feet, gezenderd en weldoorvoed, het water in. Hij kwam niet ver. Happy Feet had geen richtinggevoel, anders was hij niet gestrand in Nieuw-Zeeland. De eerste dag zwom hij lukraak in de rondte. De tweede dag reeds zweeg het zendertje. Ik denk omdat hij in een orkamaag is geëindigd.



Op twee staat Morgan.



Morgan is niet de orka die de dood van Happy Feet op haar geweten heeft, want toen zat ze al een jaar in een te krap bassin in Harderwijk. Ondervoed en verdwaald werd ze in de waddenzee gevangen. Ik werd de afgelopen maanden heen en weer geslingerd tussen twee partijen: Morgan vrijlaten in de Noordzee waar ze waarschijnlijk haar familie niet terug zou vinden en van de honger zou sterven. Of Morgan naar Tenerife brengen waar haar een groter bassin en levenslange opsluiting wachtte. Ik ben er niet uit. Waarschijnlijk zou ik toch voor het eerste kiezen. En dan: is een orka meer waard dan een pinguïn?



Op één staat zonder twijfel Yvonne.



Iedere dag struinde ik deze zomer langs Duitse sites om te kijken of Yvonne al terecht was, de koe die er vlak voor de slacht samen met haar zusje Waltraut vandoor ging. Waltraut keerde al snel terug naar huis, maar Yvonne trok de heuvels en bossen in en sloot zich waarschijnlijk aan bij een kudde herten. Ze stond al gauw bekend als 'de koe die een hert wilde zijn.' Ze ontliep de mens. Een koe is in tegenstelling tot een orka en een pinguïn geen dier dat gered moet worden. Ze is het minste waard van allemaal. Dat wist Yvonne en dus trapte ze er niet in toen de mensen Ernst, een mooie stier, het bos instuurden. Na drie maanden had ze er genoeg van en meldde ze zich bij een weitje waar een nietsvermoedende boer haar vond. Inmiddels was ze gekocht door mensen die haar wilden laten leven. En die mensen kochten niet alleen Yvonne, maar ook haar zusje Waltraut en haar zoon Friesie.

Ik hou toch vooral van verhalen die goed aflopen, en van koeien.

De top drie van Lydia

Lydia Rood tweette haar topdries. De grappigste én de mooiste woorden van 2011:

Top drie grappigste woorden van 2011

1 Massa-activisme (@boekenblogger).
2 Pakkenlul (@thomasvanluyn).
3 Tweepuntnullisering (@Krapuul).





Top drie van mooiste woorden van 2011

1 Sprinkhaananarchisten.
2 Struinnatuur.
3 Boekhouderskabinet.

vrijdag, december 23, 2011

De top drie van Maarten

De top drie van Maarten Sprenger gaat over filmcredits. En daar ligt nogal wat moois: vaak met muziek van Ennio Morricone, Maurice Jarre, Ryuichi Sakamoto... Bovendien schreef de scenarist William Goldman dat de eerste tien minuten van een film de beste moeten zijn, omdat daar het hele slagen van een film van af hangt. Hier komt de top drie van Maarten, en dat is een mooi lijstje:

Omdat ik ergens in een vergeten hoekje 25 dvd's met 1000 filmtitels heb liggen - verzameld in de jaren '90 - en omdat ik ook de database die erbij hoort niet meer kan vinden, leek het me aardig eens te kijken wat ik 'out of the blind' op youtube e.a. kon vinden van al dat schoons. Daaruit heb ik mijn Filmcredit Top 3 samengesteld. Al moet ik eerlijk zeggen dat de schoonheid van het trio zelf me ook boeide en er dus vele andere kanshebbers afvielen. Overige tops in deze stack op: http://delicious.com/stacks/view/CIJrLf


1. For a few dollars more - Sergio Leone


2. Jacky Brown - Quentin Tarantino

(En bekijk ook The Graduate)

3. Le Samourai - Jean-Pierre Melville

De top drie van Netty

Vandaag de top drie van collega Netty van Kaathoven. Het is een top drie van opbeurende gesprekken tijdens schoolbezoeken....


Deze foto heb ik stiekem van dit blog gestol... eh, geleend.

1. Ik heb pas een boek van u helemaal uitgelezen!
- Mooi! Welk boek was het?
- Het ging over Geronimo.
- Sorry, maar dat is niet door mij geschreven maar door een muis. Ik schrijf paardenboeken.
- O, ik haat paarden.

2. Welke prijzen heeft u gewonnen? Geronimo heeft veel prijzen.
- Geen. Maar dat komt vast snel. Zal ik dan nu weer verder gaan met mijn praatje?

3. Wat doet u voor werk?
- Wat dacht je dat schrijven is? Een slechtbetaalde hobby? Daar kon je eigenlijk wel eens gelijk in hebben ook.

donderdag, december 22, 2011

De top drie van Jacob

Jacob Kerssemakers is schilder en tekenaar. Hij schildert regelmatig buiten en daar heeft zijn top drie dan ook mee te maken:


De drie meest gemaakte opmerkingen van het publiek tijdens het buitenschilderen:

1 ...en werkt u het thuis dan verder uit?
2 ...ik schilder namelijk zelf ook.
3 ...sorry,do you know the way to the Polish embassy?

De top drie van Ionica

Ionica schreef eerst dat ze totaal geen tijd had voor een top drie. En wat zien we hier...? Dat levert weer extra punten bij de jury op.

Hierbij toch een top 3! Ik ben heel lui geweest en heb domweg gekeken welke nummers ik in 2011 het vaakste heb geluisterd (leve last.fm http://www.last.fm/user/ionicaS). Ik vond het altijd heel leuk als Edward iets over zijn favoriete muziek instuurde, dus wie weet vinden andere lezers dit ook fijn. En anders kunnen ze altijd lachen om hoe manisch ik ben (de nummer 1 heb ik 77 keer gedraaid - valt voor mijn doen nog mee, vorig jaar kwam de nummer 1 boven de 200 keer).

Ionica's drie liedjes van 2011

3. Bryan Ferry - Don't think twice, it's alright (64 keer)
Dit nummer ontdekte ik via een Spotify playlist. Ik heb geen idee of Brian Ferry een beetje salonfähig is, maar ik vrees van niet. Het nummer blijkt ook nog een cover van Bob Dylan (en op YouTube zie je dat Jan en Alleman dit nummer ook spelen). En toch vind ik het prachtig en de versie van Ferry het allermooiste.




2. Crystal Fighters - Plage (71 keer)
Natuurlijk kennen jullie dit liedje allemaal. Het was de zomerhit van 2011 en ik word er nog steeds elke keer vrolijk van.




1. Amatorski - Come Home (77 keer)

Dit nummer hoorde ik op 1 januari 2011 op Studio Brussel en heb ik de rest van het jaar grijsgedraaid. En het wordt alleen maar mooier.

woensdag, december 21, 2011

De top drie van Corien

Een top drie van Corien Oranje nu. Ook weer een absolute kanshebber. Wie niet genoeg kan krijgen van foto's van wijlen Kim Jong Il kan hier terecht: Kimjongillookingatthings.

Hier mijn top 3 foto's van dit jaar, in de categorie 'Kim Jong-Il looking at things'.
Het was moeilijk kiezen. De geliefde leider heeft naar zoveel dingen gekeken. Chemicals, umbrella's, döner kebab, bubble gum, detergent en roof tiles. Maar ik denk dat ik erin geslaagd ben een mooie top 3 te vinden.

1 Kim Jong Il looking at sausages



2 Kim Jong Il looking at cucumbers



3 Kim Jong Il looking at female soldiers



Bonus

De top drie van Henriette

Hierbij de top drie van Henriette Boerendans.

Het is een top drie van ondergesneeuwde vogels. Op nummer 1 komt de ooievaar (hij heeft een pakketje sneeuw op zijn rug).



Op nummer 2 komt de aalscholver.



En op nummer 3 komt de kwak.

dinsdag, december 20, 2011

De top drie van Michal

Michal heeft een top drie van ‘social-media-ergernissen’




1. De lekker-vaag-maar-toch-interessant-tweet
Bijvoorbeeld: ‘onderweg naar een leuk gesprek.’
Ja hallo! Ik wil weten wie, wat , waar, hoe en waarom. En anders niet.

2. De kijk-ik-ben-lekker-sportief-tweet
Bijvoorbeeld: ‘just completed a 5 km-run’.
Dan kun je net zo goed twitteren: ‘ik ben goed bezig en jij hangt op de bank, looser!’

3. Cyber-slijmen
Tieners pesten elkaar op internet, maar onze generatie doet het tegenovergestelde. Dus als iemand een berichtje plaatst als ‘Kijk, ik heb een nieuwe kamerplant gekocht’, komen er vervolgens 34 ‘vind ik leuks’ en 48 reacties in de trant van ‘Oooo, wat mooi!’. (wat niet wegneemt dat het best leuk is. Zeker als je een slecht humeur hebt. Gewoon even een fotootje uploaden, en de complimentjes stromen vanzelf binnen…)

De top drie van Martijn

Martijn heeft een top drie van dingen die hem het meest hebben verbaasd dit jaar.


1. De basisschool van mijn kinderen ging failliet.
2. SNAFU is een echt (Engels) woord.
3. Mark Rutte is weer politicus van het jaar.
4. Mensen verwachten nog steeds dat ik me aan de regels houd.

maandag, december 19, 2011

De tweede top drie

Deze tweede top drie komt van Diet. Diet Groothuis. Die overigens vorig jaar won als ik me niet vergis.

NUMMER EEN

Mijn favorietenlijst kan dit jaar natuurlijk alleen maar uit hausgeprüfte handige poetsmiddeltjes bestaan, met dank aan alle lezers die me honderden tips en trucs stuurden.

1. soda
2. groene zeep
3. schoonmaakazijn.



Tradities moet je koesteren, dus ook dit jaar drie top-3's van mij.


NUMMER TWEE:

Lekkerste vlees- en visvervangers:
1. falafelballetjes
2. nepvlees
3. walnoten



NUMMER DRIE:

De fijnste kinderkerstliedjes:

1. Midden in de winternacht
2. Komt alle tezamen
3. Hoor de engelen zingen

De eerste top drie...

Ja, de eerste top drie is binnen. Van niemand minder dan Ted van Lieshout nog wel. Hier op de redactie heeft de inzending tot enorm felle discussies geleid. Maar dat mag. Dat is de bedoeling zelfs ook en daar zijn de top dries ook voor. Je hoeft het ook niet met elkaar eens te zijn. Waarom twee priemgetallen? Waarom maar één even getal? Waarom geen enkele vrouw in deze top drie? En hoe kun je Prince nou overslaan? Enfin. Hier Teds topdrie.

1:


2:


3:

vrijdag, december 16, 2011

Topdrietijd


Het is weer zo ver. We zijn al over de helft in december. Het Oranje-jaaroverzicht hebben we nota bene zelfs al achter de rug. Hoog tijd voor de eindejaarslijstjes. Op dit blog is slechts ruimte voor de drie beste, slechtste, mooiste, grappigste, ontoerekeningsvatbaarste, kleurrijkste, harigste, cholesterolverlagendste, evenhoevigste, cafeïnevrijste, oubolligste, renteverlagendste, gevederdste of wat-dan-ookste top drie van het jaar. Natuurlijk, boeken, cd's en films en dergelijke mogen altijd. Graag zelfs. Maar ik zie ze liever wat spannender. De mooiste rugbyshirts hebben we bijvoorbeeld gehad. Dierenfilmpjes. Tuinvogels. Openingszinnen. Hoe verrassender hoe beter. De winnaar krijgt een boek van mij naar keuze.

Mail je top drie (eventueel met foto's) naar info@(hierdanmijnhelenaamvoluitzonderstreepjes).nl

Ter inspiratie hier, hier en hier enkele inzendingen van afgelopen jaren.

maandag, december 12, 2011

Het oog van de storm

Hier een filmpje genomen tijdens het oog van de storm, toen het stil genoeg was om rustig te filmen. Achterin zie je het gat in het dak van de bus.

zondag, december 11, 2011

Bawbag

Wie heeft er wel eens tijdens een orkaan in een bus gezeten? Niemand? Echt niet? Ik wel. Afgelopen donderdag nog, tijdens orkaan Bawbag. In de Schotse Hooglanden. En dan kom je onderweg dit soort taferelen tegen.


We namen de bus van Edinburgh via Fort William naar Loch Ness. Dat deden we met opzet op een onstuimige dag, want dan ervaar je natuurlijk het 'echte Schotland'. Nou, dat hebben we ervaren.

Dankzij chauffeur Fred Stewart zat de stemming er al snel in: 'Er kan jullie niets gebeuren, zolang jullie maar achter mij blijven zitten', 'Hier links zien jullie de Amerikaanse ambassade' (wijzend naar een McDonalds restaurant) en 'De Schotse geschiedenis is één grote tragedie, bijna net zo erg als mijn vorige twee huwelijken'.

In de Lowlands was er nog weinig aan de hand, maar zodra we vanaf Callander de Highlands in gingen begon het avontuur. Fred had zojuist verteld dat we bij Rannoch Moor de grootste wildernis van Europa in gingen toen we de eerste gekantelde truck tegenkwamen. Vlak daarna hoorden we een enorme knal, en niet veel later vloog de klep van de nooduitgang in het dak los. We passeerden vervolgens een truck waarvan de riemen waren losgewaaid en een van die riemen schoot tegen onze voorruit aan. Terwijl Fred in zijn kilt de schade inspecteerde begon de voorruit steeds losser te zitten om enkele minuten later de vlaktes van Rannoch Moor in te waaien.

Het enige wat we konden doen was zo snel mogelijk naar het dichtstbijzijnde hotel rijden. Door het gat in het dak kon de wind nog ontsnappen, en dat bleek onze redding. Er stond zo'n druk in de bus dat zelfs de achterdeur nog dreigde te bezwijken. De wind was zo toegenomen dat er volle rugzakken door de cabine vlogen. Ondanks al die ellende reed held Fred ons, de striemende hagel trotserend, tien kilometer verderop naar het Kingshouse Hotel. Toen we vroegen hoe het met hem ging zei hij: 'Ach, ik had toch al een slechte haardag.'


Bij het hotel konden we bijkomen en foto's nemen. Intussen had Fred (hierboven zie je hem op de foto in zijn kilt) zijn baas gebeld en die kwam vervolgens met een nieuwe bus naar ons toe – bruggen waren afgesloten, scholen waren gesloten, diverse wegen waren al onbereikbaar en er waren sneeuwstormen voorspeld voor later op de dag, maar hij nam het risico tóch. En terwijl het duister inviel en de stroom in het hotel uitviel arriveerde hij alsof het de normaalste zaak van de wereld was om ons op te pikken.

Het had niet een uur later moeten zijn, want het werd voelbaar kouder en de weg zag er alsmaar witter uit van de sneeuw. De combinatie van wind en gladheid zou absoluut fataal geweest zijn voor de bus, maar voor het zover was waren we al in de Lowlands met hogere temperaturen. Er sloeg nog wel een losgebroken elektriciteitskabel tegen ons aan, dat wel.

De dag daarna was de wind enigszins gaan liggen en was dit ons uitzicht op de hoogste top bij Aviemore...


De wind had zo huisgehouden dat het ijslagen op de berg had vervormd tot bizarre schulpturen. En bergje stenen ging er daardoor zo uitzien.


Wat een prachtig land, Schotland. En wat een geweldige mensen. Zijn er trouwens nog blaadjes op het spoor te verwachten in ons land deze week? Ik moet woensdag met de trein.

dinsdag, december 06, 2011

Anti-vuurwerkcampagne


Het is weer zover. Elke dag klinken er weer rotjes in de straten. Tijd om de anti-vuurwerkcampagne op te pakken. Hij werkt echt, het verschil is duidelijk te merken. Vorig jaar hebben we hem niet opgehangen omdat we vaak weg waren, en toen werd er flink meer geknald. Dat komt omdat veel rotjesgooiers van dieren houden en er nooit bij stil hebben gestaan dat die bang voor het geknal zijn.

Dus: klik op de foto. Print hem, en hang hem overal. Het liefst bij middelbare scholen. Als je een poster van een hond wilt, dan moet je hier klikken.

donderdag, december 01, 2011

Jarig

Vorig jaar op 30 november werd ik door de weergoden op dit cadeautje getrakteerd. Dat zat er dit jaar niet in. Sowieso niet op korte of middellange termijn...


Zo. Dat was me het verjaardagje wel. Helemaal overladen met geschenken en felicitaties. Een kleine greep uit de selectie:

* Van Bibi kreeg ik een Magimix keukenmachine. Jawel. Dat betekent dat ik er ineens zo'n driehonderd nieuwe recepten bij krijg van gerechten die ik vroeger te bewerkelijk vond om te maken.

* Van Sien kreeg ik een knaagstaaf die ze zelf per ongeluk heeft opgegeten.

* Van mijn ouders, schoonmoeder, zus en een beetje Bibi kreeg ik Aventus van Creed. Wie mij kent weet of dat een cd van een muzikant, een boek van een auteur of geur van een parfummerk is.

* Van Edward kreeg ik twee boeken waarover ik binnenkort meer op dit blog zal schrijven...

* Van Ionica kreeg ik een planetoïde die naar mij vernoemd is. Deze om precies te zijn. Best mooi ding toch? Ik ga er binnenkort maar eens heen.

* Van Jeska en de familie Van der Linden kreeg ik leuke post. Van de Belastingdienst trouwens, heel attent, ook. Maar die heb ik nog niet opengemaakt. Update 18:35 zojuist lag er ook nog een brief van Kees in de bus. Die heb ik natuurlijk wel meteen opengemaakt.

* Op Twitter en Facebook kreeg ik ongelooflijk veel felicitaties. Door die social media ga je je extreem jarig voelen. Via telefoon, mail en sms natuurlijk ook. Dank allemaal!

* Van Eberhard van der Laan en Lodewijk Asscher kreeg ik een live uitvoering van Stockhausens 'Helicopter Quartet' uitgevoerd op bladblazers. Ontzettend goed bedoeld.

* Van Henk Bleker kreeg ik kaartjes van Groningen - Ajax. Mijn moeder mag ook mee.

* Van Mark Rutte kreeg ik een presse papier met het logo van het Witte Huis.

* Van Barack Obama kreeg ik een gesigneerde foto van Mark Rutte.

* Van Geert Wilders kreeg ik handgemengde ras-el-hanout die hij op een marktje in Mekka had gekocht.

* Van Maxime Verhagen kreeg ik een prachtig in eigen beheer uitgegeven koffietafelboek over de voordelen van energie uit steenkool.

* Van Anouk kreeg ik 'The best of Ilse de Lange.'

* Van het Nobelprijscomité kreeg ik een brief met uitleg waarom het zo lang duurt.

* Van Johan Cruyff kreeg ik de DVD 'Louis van Gaal 21 jaar topcoach'.

* Van Mart Smeets kreeg ik een zelfgemaakt dvd-tje met ál zijn bloopers. Bijna dertien seconden uniek beeldmateriaal.

* En van zowel Netanyahu als Abbas kreeg ik een stukje grond op precies hetzelfde gebied in de Gazastrook om een huis op te bouwen.

maandag, november 28, 2011

Groeten uit 2011

Nog één keer over Groeten uit 2030. In het boek staan natuurlijk allerlei verrassende technieken voor in de toekomst. Maar het grappige is dat veel van die technieken nu al bestaan. In het filmpje hieronder zie je een aantal onwaarschijnlijke gadgets en uitvindingen die je voor 2050 zou verwachten (of nooit) maar die nu al kunnen. Ze komen wat uitgebreider in het boek voor. Mijn persoonlijke favoriet: de onzichtbaarheidsdeken.

maandag, november 21, 2011

Niesje en de Nachtwacht


Je zal maar een Gouden Boekje hebben geschreven dat door Martijn van der Linden geïllustreerd wordt. Dan krijg je dit soort omslagen. En het binnenwerk wordt minstens zo mooi. Ik heb de schetsen al gezien. Gezien zijn leeftijd zou je Martijn nog een 'talent' kunnen noemen, maar gezien zijn staat van dienst is 'genie' beter op zijn plaats.

Het duurt nog even voordat het boek in de winkels ligt, maar gelukkig hebben we de cover al.

vrijdag, november 18, 2011

Een meter maki


Zo'n klein plankje maar voor al die maki's? De beestjes zelf zouden niet anders willen. Tenminste, zolang ze geen ruzie hebben. Want dan worden het kleine etterbakken en is elke ruimte te klein. Maar als er geen vetes en vendetta's zijn kruipen ze het liefst bij elkaar. Voor de verzorgers van de Apenheul is 'een meter maki' dan ook de ideale situatie.

woensdag, november 16, 2011

Zwartepieten

Ik heb altijd begrepen dat zwarte pieten zwart zijn doordat ze door de schoorstenen kropen. Maar als je een beetje googelt op 'zwarte piet' dan vind je vooral bruin geschminkte pieten - sommigen spreken ook nog met een Surinaams accent. En als je nog wat verder googelt naar de oude liedjes en verhalen van Sinterklaas, dan is het duidelijk dat de knechten van de Sint gebaseerd zijn op buitengewoon foute ideeën uit een tijd dat wij een van de weinige westerse landen waren waar slavernij was toegestaan.

'Jamaar dat is nu eenmaal onze traditie' hoor je dan mensen als verdediging zeggen - terwijl ze olijk 'ies koeltoer' roepen als een buitenlander een traditie heeft waar ze het niet mee eens zijn. Fout is fout. En gekleurde pieten slaan ook helemaal nergens op. Overpolitiekcorrecte flauwekul. Dus waarom maken we de zaak niet logisch? Geef zwarte pieten gewoon een paar zwarte vegen op hun gezicht en klaar. Hoeven we de naam niet te veranderen en is er verder niets aan de hand.

maandag, november 14, 2011

Wintervoorspelling 2012

Mijn mailbox puilt alweer uit met verzoekjes om een voorspelling te doen over de aankomende winter. Komtiedan.

De afgelopen jaren hebben we te maken gehad met enorm geringe zonne-activiteit en dat lijkt een grote invloed te hebben op ons winterweer. Vandaar dat het zo nu en dan weer eens echt koud was. De zon is nu alleen weer flink actief geworden, dus die extra zonnevlekken zouden roet in het eten kunnen gooien. Helemaal zeker is dat overigens niet, want bij de zonne-activiteit is nog niet zoveel extra UV gemeten.


Minstens zo belangrijk is het ijs bij Groenland. Dat was weer extreem ver gesmolten deze zomer. En ook op dat gebied lijkt er een verband te zijn. Hoe minder ijs daar, hoe kouder het bij ons wordt in de winter. Het is bovendien prettig dat november tot nu toe zacht was. Koude novembers leiden meestal tot zachte winters. Of de winter dan al in december zal toeslaan? Die kans is klein. Maar van januari of februari mogen we wel wat verwachten.

Kortom? De kans op een koude winter is normaal zo'n 20%. Die kans mogen we dit jaar verdubbelen.

maandag, november 07, 2011

Wii in de toekomst

Ach, Steve Jobs is dood. Dus ik kan nu best wel reclame maken voor een product van Microsoft...

vrijdag, november 04, 2011

JIP

Dat Bas Maliepaard een bijzonder goede recensent en journalist is wisten we al. Vooral het artikel waarin hij schreef - en ik citeer hier losjes uit mijn hoofd - dat 'de boeken van Jan Paul Schutten honderd keer beter zijn dan die van Astrid Lindgren' laat zien dat hij een scherpe blik en gedegen kennis van zaken heeft. Maar nu zijn de rollen eens omgedraaid en kan ik Bas Maliepaard recenseren. Want sinds kort is Bas ook hoofdredacteur van een blad over voorleesboeken: Jip.

Inderdaad, het blad is vernoemd naar die beroemde kinderboekenheld Jip, ook al ontkent de hoofdredacteur dit ten stelligste in zijn voorwoord in het blad.

Ik val een beetje buiten de doelgroep omdat ik (nog) geen voorleesboek heb geschreven en kinderen haat, maar toch kan ik zeggen dat het een erg leuk blad is. Er staan voorleesverhalen in, artikelen over voorleesboeken, mooie tekeningen en een beeldverhaal - allemaal van de beste auteurs en tekenaars. Daarnaast staat het vol met interviews, een vaste column van Tjibbe Veldkamp, boekentips, een agenda met boekenevenementen, kortingsbonnen en nog veel meer. Absoluut een aanrader voor iedereen die graag voorleest.

Okéokéoké: er staan een paar grappen in dit stukje en niet alles is even serieus, omdat ik nu eenmaal een belabberde recensent ben. Maar de loftuitingen op dit blad zijn absoluut gemeend.

zondag, oktober 30, 2011

Geboren in een verkeerde nationaliteit

Mensen die die blog al een paar jaar volgen weten dat ik geboren ben in de verkeerde nationaliteit. Ik had een Scandinaviër moeten zijn. Uit welk land precies, daar ben ik nog niet precies uit. Ik ben niet de enige met dat probleem. Marloes Robijn heeft het ook. Ze gaat daarin zo ver dat ze zelfs Scandinavische talen en culturen heeft gestudeerd. Nu doet ze mee aan een wedstrijd van Fjällraven en hoopt ze een sledetocht met honden te winnen. Dit is het filmpje dat ze heeft gemaakt. Als je het leuk vindt, dan kun je op het rode lintje met 'Vote for this entry' drukken. Vind je er niets aan, dan klik je het filmpje snel weer weg door op het rode lintje met 'vote for this entry' te drukken.

zaterdag, oktober 29, 2011

De Dijkshoorntjes


Het was leuk gisteren in Naturalis. Het thema was biodiversiteit en Bas Haring wist haarfijn uit te leggen dat het niet erg was als er een paar van de miljoen soorten uitsterven. We hebben een miljoen soorten, hoe erg is het als dat er wat minder worden? Wat is de intrinsieke waarde van een soort? Als een stuk regenwoud in sojaveld verandert, kunnen we meer monden voeden. Als er uiteindelijk tachtig soorten overblijven is de planeet gered.

De bij blijkt wel heel belangrijk. Zonder bijen worden veel planten en gewassen niet meer bestoven en zullen die ook uitsterven. Toch hoeven we zonder bijen niet uit te hongeren. Granen blijven wel, want die hebben geen bijen nodig. Dus wat er ook gebeurt, brood en bier zullen nooit verdwijnen.

Verder ging het over winners en losers. De trekduif was een loser, het was de meest voorkomende soort in Amerika, maar hij werd uitgeroeid door de mens. Het Polynesische grootpoothoen is een winner omdat die soort bijna verdween, maar gered kon worden doordat de vrouwtjes eieren in warme vulkaangrond leggen. De warme grond broedt de eieren uit. Ze hebben die eieren op een onbewoond vulkanisch eiland gelegd en nu wemelt het van de grootpoothoenen.

Hier een paar van de Dijkshoorntjes:

Intrinsieke waarde

Van Bas Haring mag heel Zuid-Amerika in een sojaveld veranderen en bestaat de biodiversiteit verder uit wat schimmels op ons douchegordijn. Zoals hij dat uitlegt is er helaas geen speld tussen te krijgen. Met bijna alles wat hij zegt moet je het rationeel wel eens zijn. Maar elke vezel van mijn lichaam schreeuwt uit dat het regenwoud, de zeldzame slakjes, de ijsbeer, de panda en de totale biodiversiteit moet blijven.

Wat is eigenlijk de intrinsieke waarde van een filosoof?


Doemscenario

De wereld in 2050. Vraag aan kleine Henkie van vijf: 'Henkie, wat zijn je lievelingsdieren?'
Henkie: 'Het polynesische grootpootpoothoen, de kakkerlak en de mug, mama.'
'En wat zijn je minst favoriete dieren?'
'De mug, de kakkerlak en het polynesische grootpoothoen.'


Gerust

Ik ben gerustgesteld.
Als de laatste vinvis zijn adem heeft uitgeblazen,
als koning leeuw niet meer soeverein over het dierenrijk heerst,
als de panda, de tijger, de ijsbeer, tonijn, hond, cavia, bij en zelfs de mier zijn uitgestorven...
... dan kan ik gelukkig altijd nog een biertje blijven drinken.


Beste trekduif

Beste trekduif,

Slecht nieuws. Niet alleen ben je op 1 september 1914 definitief uitgeroeid. En ben je door jagers en boeren met geweren en dynamiet afgeknald tot er geen exemplaar meer over was. Je wordt honderd jaar na al die ellende, na ál dat lijden ook nog eens voor loser uitgemaakt...

donderdag, oktober 27, 2011

Crisis?

Zo rond 1980 hoorde ik voor het eerst over 'crisis' en 'bezuinigingen'. Het zou voortaan allemaal anders worden. De gouden tijden lagen achter ons. Ik hoorde het en stelde me voor dat we voortaan met minder luxe zouden moeten leven, dat goede buurten tot achterstandswijken zouden vervallen en dat het leven voor iedereen een flink stuk armoediger zou worden. Ik maakte me echt zorgen, en volgens de media volkomen terecht.

Dat viel reuze mee. Een paar jaar later kregen we een heuse videorecorder en een magnetron. Het leven werd juist luxer. Later kwam er een computer bij, een gek apparaatje waarop je via cassettebandjes spelletjes kon laden. Leuk.

Daarna volgden er nog wat kleine crisisjes, maar De Grote was natuurlijk in 2001, toen de internetzeepbel werd doorgeprikt. Er was zoveel geld verdwenen, nu móést alles wel anders worden. Ook dat viel reuze mee. Kijk eens wat we nu allemaal kunnen en hebben. Een werkloze anno 2011 geniet van beduidend meer welvaart dan een stratenmaker in 1980. Voor 300 euro koop je een tweedehands iPad die meer kan dan een pc in 2005.

Nu is het weer zover. We moeten allemaal weer een flinke stap terug doen. Opnieuw. Winkels halen lagere omzetten of moeten sluiten. Ik merk het zelf ook aan de verkoopcijfers van sommige boeken. Maar zorgen maken over de toekomst? Dat doe ik niet meer. De wereld verandert. Je moet dus mee veranderen. Na elke periode van orde volgt er een periode van chaos. Die orde is alleen een chaos waar een structuur in lijkt te zitten. En de chaos is eigenlijk gewoon minder overzichtelijke orde. Kijk maar:

maandag, oktober 24, 2011

Naturalis Late Night


Vrijdag 28 oktober is er een late night voorstelling in Naturalis (klik op de afbeelding voor het complete programma). Het belooft zeer de moeite waard te worden, met onder andere Bas Haring en de onvolprezen Ype & Willem. En ik krijg het laatste woord! Dat betekent dat ik van alles mag doen: een column, een verhaal of een gedicht voorlezen. Maar ik denk aan een 'Dijkshoorntje', een ter plekke geschreven commentaar op de avond. Spannend en leuk om te doen. Momenteel heb ik er enorm veel zin in. Vijf minuten voordat het programma begint zal ik met door mijn keel gierende zenuwen denken 'waarom heb ik me hier in hemelsnaam voor opgegeven?', maar als het lukt... dan zullen de endorfinen door mijn aderen huppelen.

zaterdag, oktober 22, 2011

The Force

Soms heb je als schrijver het gevoel dat een tekst zichzelf schrijft. De woorden vloeien uit je pen, je hebt vondsten waarvan je niet weet waar ze vandaan komen en zonder enige moeite schrijf je kilometers tekst achter elkaar. Inderdaad, de flow. Of The Force, zoals ze in Star Wars zeggen. Als je The Force hebt, dan weet je zo goed als zeker dat het goed komt met je boek. Je vingers op het toetsenbord worden gestuurd door een motortje van inspiratie. Maar ja, zie die inspiratie maar eens te krijgen...

Kampioen van Corien Oranje moet wel in zo'n flow geschreven zijn. En waar die inspiratie vandaan komt, dat is ook duidelijk. Die komt uit de werkelijk bestaande hoofdpersoon van het boek: Olivier van de Voort. Ik heb hem natuurlijk nooit ontmoet, maar die jongen kán niet anders dan een bundel van levenskracht en positieve energie zijn. Het resultaat is een prachtig boek dat je in net zo'n flow uitleest. Het is een van de Grote Ertoedoende Boeken van 2011.

Je krijgt het gevoel dat Corien voordat ze achter het toetsenbord ging zitten haar mouwen opstroopte in haar handen spuugde en begon te typen en te typen. Ze kruipt als geen ander in de huid van een 11-jarige jongen. Alsof ze daar op een of andere manier drie voorbeelden van had rondlopen toen ze het boek schreef. Wonderlijk. Uiteindelijk was het boek af... en toen kwam er nog een hoofdstukje achteraan. Een hoofdstukje dat een fictieschrijver nooit zou toevoegen wegens te ongeloofwaardig. Maar de werkelijkheid is vaak mooier dan fictie. En dat einde na het einde maakt het boek alleen maar indrukwekkender.

Nee, niets over de plot hier. Ik kende het verhaal al via Coriens blog, en dat maakte voor mijn leesplezier niets uit. Maar toch is het beter als je je laat overrompelen door het verhaal. Gewoon kopen dus. Omdat het boek bij een christelijke uitgever is verschenen is het nogal slecht verkrijgbaar. Lach je boekhandelaar daarom eerst schamper uit als hij het niet op voorraad heeft en bestel het daarna gewoon.

woensdag, oktober 19, 2011

De ruit van Cruyff en ander onheil

Kijk, het is natuurlijk een gegeven dat zes van de vier mensen slecht zijn in wiskunde. Maar dat is nog geen reden om je 110% in te zetten om je rekentechniek te verbeteren. Gelukkig heb ik op wiskundig gebied altijd negen van de honderd keer gelijk. Nee, vaker nog. Eerder negen van de duizend keer. Maar dat terzijde.

Aan het eind van dit filmpje zie je het omslag van een boek. Dat boek is sinds vandaag in de winkel te koop voor minder dan 20 euro. Ik ga natuurlijk geen reclame maken voor dat boek, hoe leuk het ook is. Ik ben immers Loekie de Leeuw niet. Nee. In plaats daarvan kan ik een heel ander boek aanraden: Ik was altijd heel slecht in wiskunde, van Jeanine Daems en Ionica Smeets. Veel leuker.

maandag, oktober 17, 2011

Kinderhaters


Nog even over het stukje in Vrij Nederland. Daarin worden maar enkele schrijvers genoemd; in werkelijkheid zijn het er veel meer. Mijn brievenbus en mailbox puilde uit van de reacties van anonieme kinderhaters. En die gaan een stuk verder dan wij. Ze noemen nog net niet dat kinderen opgewacht moeten worden bij het schoolplein, met honkbalknuppels en fietskettingen. Hier een greep uit de selectie, waar ik mij overigens totaal, maar dan ook totaal van distantieer:

'Ik haat kinderen. Wist je dat sommige van hen niet eens zindelijk zijn?'
'Het ergste is dat je ze niet mag slaan.'
'Ze zullen nooit eens een keer iets voor je betalen. Ze gaan er altijd van uit dat jij dat doet.'
'Eerst huilen, dan praten. Typisch iets voor kinderen.'
'Ik heb sowieso al niets met geheelonthouders, maar kinderen...'
'Ze moeten het kinderspeelgoed weer minder veilig maken.'