woensdag, december 29, 2010

De top drie van Lucienne: openingszinnen

Hierbij mijn top drie van goede openingszinnen. En dan heb ik het niet over flirten in de kroeg, maar over de beste openingszinnen van artikels in de Humo, het Vlaamse magazine dat al bijna twintig jaar mijn lijfblad is. Wie anders dan de ietwat cynische Humo-journalisten schrijven zo virtuoos? Wie anders dan zij weten letterlijk alle onderwerpen lezenswaardig te maken, zelfs die waar iemand als ik normaliter niet in geïnteresseerd is? Dat is niet knap, dat is grandioos.

3. Jimi Hendrix veertig jaar onsterfelijk
Veertig jaar geleden, op 18 september 1970, overleed Jimi Hendrix in nog steeds niet helemaal opgehelderde omstandigheden in een kleine flat in Londen. Zijn carrière duurde amper vier jaar en drie studioplaten: 'Are You Experienced' , 'Axis: Bold As Love' en 'Electric Ladyland'. Doe daar nog de fenomenale liveplaat 'Band of Gypsys' bij en u bent met Jimi zoet voor een paar jaar. Goeie raad: vergeet iTunes, downloaden en andere digitale rommel, schaf u indien nodig een platenspeler aan en koop 's mans werk op vinyl (vooral op 'Band of Gypsys' is er een wezenlijk verschil tussen de vinyl- en de cd-versie), en stuur ons als de tijd gekomen is een dankwoordje op een gele briefkaart (als we dan toch met oude communicatiedragers bezig zijn, gaan we maar beter all the way). Op de talloze postume verzamelaars het kaf van het koren scheiden mag u op eigen risico doen.

2. 'Tamara Drewe' - Stephen Frears, een kwarteeuw in het vak
Er zijn weinig lichte komedies die je kunt bekijken zonder dat je het gevoel krijgt dat je hersenen in de weg zitten. Dat alleen al maakt 'Tamara Drewe' uitzonderlijk. Het moet aan Stephen Frears ('Liaisons Dangereuses', 'High Fidelity', 'The Queen') liggen: de flegmatieke Britse regisseur zou gewoonweg niet weten hoe dat moet, een slechte film maken.



1. Vanwege het an sich oersaaie onderwerp van het artikel, dat je desondanks wel móet lezen dankzij de mooie inleiding. Let ook op de prachtige alliteratie aan het eind!
100 jaar verkeersborden (slot) - de wildgroei
Het verkeersbord als wapen. Het stond in de krant van 26 maart: omdat de uitbater van een koffiehuis in Borgerhout geëist had dat hij zijn 40 euro poef zou betalen, kwam X. met een knokploeg de inboedel aan diggelen slaan. De uitbater werd met een mes gestoken 'en met een verkeersbord op het hoofd geslagen'. Gazet van Antwerpen drukte nauwgezet de foto van het gebruikte bord af. Het is een E3 (Stilstaan en parkeren verboden), een verbod dat men doorgaans negeert als men slagen en verwondingen gaat uitdelen. Wederom welkom in de avontuurlijke wereld van de wegsignalisatie!

4 opmerkingen:

Jan Paul zei

Ik herinner me een interview uit de NME met Robert Smith van The Cure, dat ongeveer zo begon (vrij vertaald):

'Terwijl ik aanbel voor het interview, doet Smith de deur open terwijl hij op een stuk gratefruit kauwt. Ik haat mensen die in de deuropening op een stuk gratefruit staan te kauwen.'

Jan Paul zei

Nee, het was niet de NME. Het was The Face.

Ingrid zei

En waarschijnlijk was het graPefruit, hoewel ik begin te twijfelen. Twee keer vertypen is wel erg knap. Bestaat er misschien toch zoiets als gratefruit?

Lucienne zei

O ja, zoiets zou ook in de Humo kunnen staan. Of nee, Humo zou het net iets subtieler, maar wel even venijnig brengen.