vrijdag, december 31, 2010

De top drie van Alexander: documentaires

Kunnen alleen vrouwen dit jaar een top drie insturen? Nee, gelukkig is er ook Alexander nog. Met een top drie van beste documentaires.

1. De leugen (Robert Oey)
Wat is de waarheid rond de paspoortaffaire van Ayaan Hirsi Ali? Robert Oey onderzoekt het door de betrokkenen te laten denken, spreken en zingen. Je weet niet wat je overkomt: terwijl ze overduidelijk geënsceneerd zijn, komen de zangstukjes overrompelend oprecht over, misschien wel het oprechtst van alles. Bijzonder, bijzonder, bijzonder.
http://www.hollanddoc.nl/kijk-luister/documentaire/l/de-leugen.html


2. Janine (Paul Cohen)
Begint met het intense, muziek-meevoelende gezicht van Janine Jansen. Dan ben je al verkocht: dit is een vrouw die doet wat ze het allerliefste doet, maar in de film de grenzen van haar kunnen bereikt. De (niet gespeelde!) scène waarin de pr-mannen haar glossy plannen schrijnt en kromt de tenen: 'Er moet ook shopping in, en iets met gadgets!'
http://weblogs.vpro.nl/nff/2010/09/25/trailer-janine-van-paul-cohen/


3. Kings of Pastry (D A Pennebaker & Chris Hegedus)
Mannen die vier jaar lang toeleven naar de grootste patissierswedstrijd ter wereld, om MOF (Meilleur Ouvrier de France) te worden: het walhalla in de banketbakkerwereld. Op de driedaagse wedstrijd kan nog alles gebeuren, en vooral: alles misgaan, zeker als het op de uiterst breekbare suikerwerksculpturen aankomt.
http://www.hollanddoc.nl/televisie/holland-doc--kings-of-pastry.html

De top drie van Gina: dierenfilmpjes

Gina's top drie. Zelf vind ze de dierenfilmpjes voorspelbaar, dat vind ik wel meevallen. Neem nou dat eerste filmpje. Herinneren we ons dit verhaal nog? Hier een andere hond met een hert. Ze doen een ingewikkeld spel waarvan ik de spelregels wel kan uitleggen, maar dat is een lang verhaal.




Japanners en hun huisdieren. Er staan fascinerende filmpjes op YouTube. Dit
is er eentje van, altijd goed voor een schaterlach. De kat heet Maru en is
een geboren entertainer. Zijn volle verschijning en komische acties
verdienen een plekje in deze Top 3. Katten en dozen...



De eerste plaats gaat toch echt naar dit duo, een kat en een vogel. De kat
heet Chama en is dikke maatjes met de parkiet. Om hun relatie helemaal te
begrijpen, zou je eerst alle filmpjes moeten zien. Maar dat de parkiet erg
geestig is, dat wordt hier wel bewezen. Hij probeert Chama namelijk uit zijn
luie roes te babbelen, en schraapt op een bepaald moment zelfs zijn keel
voordat ie met een allerschattigst stemmetje "Chama! Chama!" uitroept om de
kat alsnog over te halen. Tevergeefs. Ik versta geen woord Japans, maar zo
te horen moppert de parkiet er ook nog een eindje op los. Voor herhaling
vatbaar.

De top drie van Katrien: geschreven dingen

Katriens top drie bevat twee boeken en een theaterstuk. En twee plus een is een top drie. Ik heb ze maar 'geschreven dingen' genoemd. Want, ja, theaterstukken of boeken moeten toch geschreven worden.

De Hongerspelen / Suzanne Collins


Nee. Ik ging NIET mee in de minihype die "De Hongerspelen" toch wel was geworden. Dat is helaas mislukt. Ik haalde het deze zomer uit de bib, en prompt, na een bladzijde of 23, vond ik het jammer dat het "mijn" boek niet was. Daar heb ik snel verandering in gebracht.
Het Capitool wil dat de bewoners van Panem nooit vergeten wat het dorp is aangedaan, en organiseren elk jaar "De Hongerspelen": spelen om het volk onder de knoet te houden. 2 mensen tot 18 jaar, uit elk district, er zijn er 12, MOETEN deelnemen aan een bloedstollend spel, opgezet door de mensen van het Capitool, en alle achterblijvers MOETEN kijken naar hoe hun geliefden een gewisse dood tegemoet gaan... Ik zei het nog niet vaak over een boek, maar "De Hongerspelen" is bloedstollend spannend en goedgeschreven leesvoer.


Sprakeloos / Tom Lanoye

Een boek dat me ademloos achterliet. Misschien wel hét boek dat ik in 2010 gelezen heb, over de moeder van Tom Lanoye. Ze is een goeie actrice in het amateurtoneel, en houdt met hart en ziel van taal. Ze werkt ook met hart en ziel mee in de beenhouwerij van pa Lanoye, en slaagt erin om vijf kinderen op te voeden. En dan verliest ze wat haar zo lief is: haar vermogen om te spreken.


Aleksej

Een theaterstuk in Het Paleis Antwerpen, met een tekst van Frank Adam en in een regie van Koen De Sutter.
Een stuk over tsaar Peter De Grote, die de macht wil afstaan aan zijn zoon Aleksej, maar deze laatste ziet dit absoluut niet zitten. Hij is anders, een denker, een lezer. En dat zorgt voor conflicten tussen deze "andere" en zijn bazige vader, die wil dat al zijn medewerkers en zijn gezin, naar zijn pijpen dansen. Een héérlijk lang stuk, dat geen seconde verveelde, en dat gerust nog langer dan de drie uur die het nu duurde, mocht duren.

De top drie van Ionica: samengevoegde stapels papier met tekst of illustraties om informatie over te brengen

Ionica wilde eigenlijk de drie mooiste foto's van haar zoontje insturen. Maar tegen het geweld van Coriens drieling kon ze natuurlijk niet op. In plaats daarvan nu haar favoriete boeken.


3. David Nicholls - One day

Een vriendin gaf me dit boek een dag voor mijn vakantie met de mededeling dat dit het perfecte vakantieboek was. En ze had gelijk. Het is een klassiek jongen-ontmoet-meisje-verhaal met veel om elkaar heendraaien. Maar het leuke is dat je leest hoe het met deze Dexter en Emma gaat op dezelfde dag over een periode van twintig jaar. Mooi om te zien hoe levens en tijden langzaam veranderen. En Nicholls schrijft heel lekker.


2. Harlan Coben - Caught

Ik lees graag thrillers en Coben is wat mij betreft één van de meesters. Hij heeft alles: verrassende plots, een goede stijl en fijne humor. Zijn laatste Myron Bolitar-boek (Long Lost) viel een beetje tegen, maar Caught was geweldig. Over een presentatrice die pedofielen in de val lokt voor haar tv-show en een verdwenen scholiere.


1. David Mitchell - The 1000 autumns of Jacob de Zoet

Onbetwiste nummer één. Mitchell schrijft over Nederlanders in het afgesloten Japanse Deshima rond de 19de eeuw. Prachtig geschreven, interessante personages en een rijk verhaal. Ik had een diep gevoel van spijt toen de laatste bladzijden naderden. Ik had graag nog 100 bladzijden gewild, of nog 1000 herfsten met Jacob. Sla trouwens de recensies over als je dit boek nog wilt lezen, de Volkskrant gaf een belangrijke plotwending weg (dat zou hoog staan in mijn ergernissen top drie: boekrecensies die te veel verraden).

donderdag, december 30, 2010

De top drie van Annemarie: tuinvogels

Hier de top drie van Annemarie. Ze baalt een beetje dat het een top drie is en geen top tien, want anders waren ook de vinken, merels, kauwtjes, Turkse tortels, houtduiven, eksters, gaaien, groenlingen aan bod gekomen.

1. Musjes









2. Koolmeesjes









3. Pimpelmeesjes

Tussendoor top drie


Hier even een top drie van mij tussendoor. Mijn drie favoriete ijspegels.

Op drie: uit de vierde rij de zevende van rechts.
Op twee: uit de bovenste rij de vijfde van links.
En op een natuurlijk de grote pegel die bijna tot aan de grond hangt.

De top drieën van Diet

Diet gaat helemaal door voor de broodrooster. Ze heeft maar liefst drie top drieën (top dries?), waarvan ze er een ook nog eens drie keer heeft ingestuurd.

Kinderboeken van 2010:

1. Dissus van Simon van der Geest
2. Wie heeft hier met verf lopen smijten,Querido's Poëziespektakel 3, samenstelling Ted van Lieshout
3. Tikken tegen de maan, 48 kindergedichten uit Nederland en Vlaanderen verzameld door Joke van Leeuwen.

Alle drie een verrukkelijke combi van spijkergoede poëzie en sterke tekeningen.

Vooruit: nog een dan: Favoriete twitterdieren:

1. Schaapsam
2. Hont Sien
3. Kat Bart


En drie x is ... enzovoorts:
Favoriet kerstvoedsel 2011:

1. Vegasalade veldsla, walnoot, appel, roquefort
2. Italiaanse tomatensoep
3. Warme appelperen-crumblepie met vla

woensdag, december 29, 2010

De top drie van Lucienne: openingszinnen

Hierbij mijn top drie van goede openingszinnen. En dan heb ik het niet over flirten in de kroeg, maar over de beste openingszinnen van artikels in de Humo, het Vlaamse magazine dat al bijna twintig jaar mijn lijfblad is. Wie anders dan de ietwat cynische Humo-journalisten schrijven zo virtuoos? Wie anders dan zij weten letterlijk alle onderwerpen lezenswaardig te maken, zelfs die waar iemand als ik normaliter niet in geïnteresseerd is? Dat is niet knap, dat is grandioos.

3. Jimi Hendrix veertig jaar onsterfelijk
Veertig jaar geleden, op 18 september 1970, overleed Jimi Hendrix in nog steeds niet helemaal opgehelderde omstandigheden in een kleine flat in Londen. Zijn carrière duurde amper vier jaar en drie studioplaten: 'Are You Experienced' , 'Axis: Bold As Love' en 'Electric Ladyland'. Doe daar nog de fenomenale liveplaat 'Band of Gypsys' bij en u bent met Jimi zoet voor een paar jaar. Goeie raad: vergeet iTunes, downloaden en andere digitale rommel, schaf u indien nodig een platenspeler aan en koop 's mans werk op vinyl (vooral op 'Band of Gypsys' is er een wezenlijk verschil tussen de vinyl- en de cd-versie), en stuur ons als de tijd gekomen is een dankwoordje op een gele briefkaart (als we dan toch met oude communicatiedragers bezig zijn, gaan we maar beter all the way). Op de talloze postume verzamelaars het kaf van het koren scheiden mag u op eigen risico doen.

2. 'Tamara Drewe' - Stephen Frears, een kwarteeuw in het vak
Er zijn weinig lichte komedies die je kunt bekijken zonder dat je het gevoel krijgt dat je hersenen in de weg zitten. Dat alleen al maakt 'Tamara Drewe' uitzonderlijk. Het moet aan Stephen Frears ('Liaisons Dangereuses', 'High Fidelity', 'The Queen') liggen: de flegmatieke Britse regisseur zou gewoonweg niet weten hoe dat moet, een slechte film maken.



1. Vanwege het an sich oersaaie onderwerp van het artikel, dat je desondanks wel móet lezen dankzij de mooie inleiding. Let ook op de prachtige alliteratie aan het eind!
100 jaar verkeersborden (slot) - de wildgroei
Het verkeersbord als wapen. Het stond in de krant van 26 maart: omdat de uitbater van een koffiehuis in Borgerhout geëist had dat hij zijn 40 euro poef zou betalen, kwam X. met een knokploeg de inboedel aan diggelen slaan. De uitbater werd met een mes gestoken 'en met een verkeersbord op het hoofd geslagen'. Gazet van Antwerpen drukte nauwgezet de foto van het gebruikte bord af. Het is een E3 (Stilstaan en parkeren verboden), een verbod dat men doorgaans negeert als men slagen en verwondingen gaat uitdelen. Wederom welkom in de avontuurlijke wereld van de wegsignalisatie!

dinsdag, december 28, 2010

De top drie van Corien

Ja! Internet doet het! Tijd voor de eerste top drie. Die van Corien. Deze top drie bestaat uit (in random order): Justin, Lennart en Joël, de coolste drieling. Het is een beetje een oude foto, want ze hadden haar verboden om een recente foto te sturen.

maandag, december 27, 2010

Even geduld a.u.b

Tja, dit zou een mooi moment zijn om met de top 3's te beginnen. Maar ik zit in België, en internet doet het tot minstens morgenochtend niet. Uploaden vanaf de iPhone gaat niet. In de tussentijd is het misschien een idee om de stemming er met samenzang en fijne warme gesprekken nog in te houden.

dinsdag, december 21, 2010

Top drie!

Iedereen mag tussen kerst en oud & nieuw zijn top drie opsturen. De beste boeken, films of songs mogen natuurlijk. Maar ook de drie beste sokkenmerken, de drie leukste Youtubefilmpjes, de drie lekkerste gerechten zonder zult, de drie minst gevaarlijke pvv-ers, de drie meest gestreepte overhemden, je drie favoriete niet in water oplosbare vitamines, de drie beste keepers van Beek-Ubbergen zuid, de drie mooiste borsten, de drie beste initialen, de drie bespottelijkste zandkorrels of de drie aanstellerigste korstmossen.

Doe mee, stuur in en win een gesigneerd boek van mij naar keuze. Stuur je inzending naar info@(hiermijnhelenaamvoluit).nl

maandag, december 20, 2010

Er is weer een poll

Traditioneel is er in deze tijd van het jaar altijd ruimte voor top 3's van lezers. Hoogte- en dieptepunten uit het afgelopen jaar. Mooiste liedjes, films en boeken. Mooiste rugbyshirts. Lekkerste Starbuckskoffies. Dat soort dingen. Maar willen we dat wel? Stemmen mag rechtsboven.

Update: hij doet het niet. Reageren mag dan maar hier onder.

Naar huis

Zo. Ik heb de vijand op een geheime locatie duidelijk gemaakt dat ze met mij te maken krijgen als ze ons land binnen willen vallen en dat er met mij niet te spotten valt. Dat hielp. Nederland kan weer gerust gaan slapen. En ik kan eindelijk naar huis. Operatie Knut is geslaagd.

vrijdag, december 17, 2010

Ambassade weer veilig

De ambassade is weer in onze handen. Ik blijf nog even op wacht staan om te zorgen dat dit ook daadwerkelijk zo blijft. Operatie Knut verloopt zwaarder dan gepland, maar we zijn aan de winnende hand. En nogmaals: er is dus niets aan de hand, hè?

maandag, december 13, 2010

Niets aan de hand, gewoon doorlopen


Onze democratie is dus totaal niet in gevaar. Er is geen sprake van dreiging vanuit vijandige regimes. Maar mocht u de persoon op de foto toevallig tegenkomen, meldt dit dan zo spoedig mogelijk telefonisch bij de autoriteiten. Vernietig daarna voor uw eigen veiligheid uw telefoon inclusief sim-kaart. Een fijne voortzetting van de dag gewenst, mede namens Hare Majesteit en de premier.

zondag, december 12, 2010

Weg


Ik ben tijdelijk voor een belangrijke missie in het buitenland. Ik kan daar verder niet al te veel over vertellen. Maar ik wil wel even met klem aangeven dat ons land en onze democratie vooralsnog niet in gevaar is. Geen enkel gevaar zelfs. Hooguit een lichte dreiging, waar we ons totaal geen zorgen over hoeven te maken. Dus ga gewoon door met de dingen die je altijd doet, niets aan de hand. Maar let gewoon op straat even op of je niet gevolgd wordt door de vijand.

dinsdag, december 07, 2010

Rotmannetje

Het volgende jaar zou ik negen zijn en te oud voor Sinterklaas. Dus een paar dagen na vijf december hoorde ik hoe het werkelijk zat met al die cadeautjes. Het zorgde voor een kleine crisis. Nu ik wist wie er werkelijk voor de cadeaus hadden gezorgd kreeg ik een enorm schuldgevoel. Was ik wel enthousiast genoeg geweest? Iemand die met gemak miljoenen cadeautjes tevoorschijn tovert is toch wat anders dan ouders die voor het hele gezin moet inkopen. En dan ook nog eens vlak na mijn verjaardag. Ik had me veel dankbaarder moeten gedragen. Verwend rotmannetje dat ik was. Het zorgde voor zo'n rotgevoel dat ik 32 jaar later nog een paar van de cadeaus van toen kan noemen: Ministeck, een politieauto van Playmobil, Das Pronto klei en een kleurboek met stiften.

zondag, december 05, 2010

Sinterklaassmaak


Bij de geur van mandarijnen in september denk ik voor het eerst aan Sinterklaas. Taaitaai en pepernoten zijn natuurlijk de officiële lekkernijen van 5 december. Maar mijn persoonlijke sinterklaassmaak is die van chocoladesigaretten. Het was elke keer weer een klein feestje om ze in mijn schoen te vinden. En ik was er net zo aan verslaafd als verstokte rokers aan hun smeulende variant. Ik begreep daarmee ook het dilemma dat elke roker had: het liefst zou ik ze allemaal meteen opeten. Maar ja, dan waren ze op.

Een ander dilemma was hóé ik ze op moest eten. Het papiertje eraf halen en eten maar, zou je zeggen. Deed ik soms ook, maar dat had zo zijn nadelen. Ten eerst was het een enorm gepeuter. Ten tweede had je de sigaret dan in drie seconden op, zodat je heel kort pret voor je sigaret had. En ten derde leek het niet op echt roken. Meestal hield ik ze dus in mijn mond, zodat de chocolade smolt. Dat zoog ik dan op. Vervolgens scheurde ik het papiertje af en begon aan het volgende stuk. Dit leek het meest op echt roken, alleen werd de sigaret in mijn geval steeds aan de verkeerde kant korter. Een heel enkele keer kon ik me niet bedwingen en stak ik de sigaret met papier en al in mijn mond. Daar kreeg ik altijd spijt van.

donderdag, december 02, 2010

Nietzsche vervalt

Het was de bedoeling dat hier een stukje over Nietzsche en Schopenhauer zou komen te staan, maar mijn harige redactieassistente en ik moeten even wandelen in de verse sneeuw.