vrijdag, augustus 20, 2010

Troostmaaltijd voor vleesloze vrijdag

Als ik vroeger heel zielig was (en dan bedoel ik ook echt heel zielig), dan raspte mijn moeder voor mij een appel. Misschien komt het daardoor dat ik eten met appel altijd zo troostrijk vind. Onderstaande risotto met appel maak ik daarom vaak als ik me niet zo tof voel. Het fijne is dat de risotto heel makkelijk te maken is, zelfs als je de hele dag huilend in bed hebt gelegen. Ik scheurde dit recept ooit uit de Volkskrant, en geloof het of niet, het komt van Nanda Troost.


meisje huilend in bed



Nodig (voor drie tot vier personen)
* 2 sjalotten
* 1 groene paprika
* 3 of 4 Granny Smith appels
* 300 gram risottorijst
* anderhalve liter groentebouillon (ik doe meestal gewoon van blokjes)
* 100 gram vers geraspte parmezaanse kaas
* olijfolie
* zout en peper


Bereiding
1. Snijd de ui en paprika in kleine stukjes. Schil twee appels en snijd ook die klein.
2. Breng de bouillon aan de kook.
3. Verhit de olijfolie in een ruime pan en fruit de sjalotjes. Doe de paprika erbij en laat even bakken. Gooi dan ook de appel in de pan en laat nog even bakken.
4. Doe de rijst bij de sjalot, paprika en appel en roer even goed tot de rijst een beetje glazig is.
5. Giet er nu steeds een lepel kokende bouillon bij, zorg dat de rijst steeds een beetje nat blijft. Jan Paul heeft hier al eerder uitgelegd hoe je een goede risotto maakt, dus dat doe ik niet opnieuw. Gewoon geduld hebben en rustig lepeltje voor lepeltje de bouillon erbij doen, dit duurt zo'n 20 tot 30 minuten (op slechte dagen biedt dat trouwens een mooie gelegenheid om nog even een beetje te huilen).
6. Breng op smaak met zout, peper en de helft van de parmezaanse kaas.
7. Was de laatste appel(s) en snijd die in partjes.
8. Doe de risotto op een groot bord, steek er vrolijke groene appelpartjes in en strooi er de rest van de kaas over.



Ionica

ps Vandaag heb ik deze troostmaaltijd gelukkig niet nodig, al ga ik wel iets anders met appel maken: een frisse frittata.

1 opmerking:

Jan Paul zei

Mijn troosteten was vroeger Liga met vers geperste sinaasappel. Maar dat lijkt me een stuk minder lekker door de risotto!