dinsdag, augustus 10, 2010

Broodkunst

Ik houd erg van kunst in hoeveelheden. Eén pan is geen kunst, maar drieduizend pannen leuk gerangschikt misschien wel. Vorige week was ik met goede vriendin Corrie in Leipzig en daar kwamen we in een particulier museum voor moderne kunst: Kunsthalle der Sparkasse. Eén zaaltje slechts met een enorme hoeveelheid rare kunst, op de rand van outsiderkunst.
Op het onderstaande 'schilderij' heeft de kunstenaar (naam vergeten) alle sluitingen van broodzakjes gedurende het hele jaar bewaard en op een paneel geplakt. Vind ik mooi, maar uitleggen waarom kan ik niet. Het moet wel door de hoeveelheid komen en mijn eigen neiging om alles te bewaren.

Coen Peppelenbos

5 opmerkingen:

Jan Paul zei

Ik had vroeger naast mijn computer een enorm memoblok waar ik al mijn telefoonnummers en aantekeningen op zette. Daar tekende en doodlede ik vervolgens omheen, zodat ik na een jaar een enorm vel had waarop elke millimeter was volgekladderd. Je kon de tijd die het gekost had om te maken er in zien. Dat maakte het een mooi en fascinerend object, terwijl het eigenlijk juist een heel lelijk ding was. Ik heb er nooit een bewaard, maar het deed altijd pijn om zo'n vel weg te doen.

Anoniem zei

Bravo, seems to me, is a remarkable phrase

Ingrid zei

Die pannen zijn inderdaad geweldig, Coen! Net als de broodzaksluitertjes.

Ik hou ook van 'verzamel-kunst'. Zoals Arman en Spoerri. Ken je die?

Misschien wel omdat ik zelf zo'n verzamelaar ben. Maar daarover later meer op dit blog. (Ik heb buiten al wat geschreven, maar het is vandaag veel te mooi weer om dat binnen uit te werken. Dus ik ga nog even een dag genieten van zon en zeezicht.)

coen zei

Kan niet meer inloggen. Is er iets veranderd?

Jan Paul zei

Hij zou het gewoon moeten doen...