maandag, augustus 23, 2010

Boeken (1): Herinneringen

Sommige boeken worden plaatsen waar je geweest bent. Vertrouwde woorden die je welkom heten. Woorden waarbij je je thuis voelt. Goede vrienden zelfs, die je regelmatig opzoekt, en die je in de verschillende fasen van je leven tot steun zijn.

Waarom je graag terugkeert naar sommige plekken en andere na een eenmalige kennismaking laat wegzinken in vergetelheid is duidelijk. Je kunt niet op meerdere plaatsen tegelijk zijn. Als je reist, ga je naar nieuwe plekken om te ontdekken, en naar oude om een prettig bekend gevoel op te roepen.

Er zijn boeken die je graag herleest. Er zijn boeken waaraan je regelmatig terugdenkt, met weemoed, als aan een goede vriend die is verhuisd. Boeken zijn herinneringen aan de plaatsen waar je ze las, de gevoelens die je had. Soms wil je alleen aan een boek denken, maar het niet herlezen uit angst dat je daarmee de oude herinnering ‘overschrijft’. Als een parfum dat die ene zomer oproept maar zijn kracht verliest als je het in de maanden erna blijft gebruiken.

Toch wil je dan het boek bewaren. Om er af en toe aan te ruiken. Om de herinnering die dan zacht in je gezicht blaast.

(door Ingrid)

3 opmerkingen:

Jan Paul zei

Stripboeken en Donald Ducks heb ik honderden keren gelezen. Sommige afleveringen van Cheers of Blackadder heb ik hééél vaak gezien. Maar mijn nog-te-lezen stapel is zo hoog dat ik nu zelden nog aan het herlezen van boeken toe kom.

Ingrid zei

Ook herkenbaar... Cheers zenden ze nu trouwens weer uit. En Fawlty Towers blijft leuk. Ook weer te zien op NL en Belg.
Maar. Doe je alle boeken die je niet herleest dan echt weg?

(Kijk, ik speel een béétje vals. Ik kan de meeste klassiekers wel lenen bij mijn moeder en dan lekker weer daar terugzetten. Dat voelt toch ook als een beetje van mij. Hopelijk wordt ze meer dan honderd. Dan hoef ik voorlopig niet die kasten daar uit te zoeken.)

Jan Paul zei

Nee, mooie boeken gaan nooit weg. Maar lang niet alle boeken die er maandelijks bij komen zijn het bewaren waard.