vrijdag, juli 23, 2010

Oversprong (voor Jeska)

Ja eh... dinges. Hoe zat het nou ook alweer...?


Sien ziet een kat, aarzelt geen seconde, rent er op af en... de kat blijft gewoon zitten zonder ook maar een haartje te verroeren. Zo hoort dat natuurlijk niet. Een kat hoort te vluchten. Het liefst sneller dan een hond, zodat die laatste vervolgens met een blik van 'tsss, dat laffe beest is de boom geklommen' verder kan lopen. Dus wat nu? Dit soort situaties staan niet in het Handboek Hond.

Sien en negen van de tien andere honden zullen in dit geval hun pootjes of een ander lichaamsdeel gaan likken. Andere dieren in soortgelijke situaties doen het ook. Katten zelf, maar ook herten of konijnen. Het heet 'overspronggedrag.' Officieel is de uitleg hiervan: niet logisch lijkend gedrag (bij mens en dier) dat voortkomt uit het conflict van twee relevante gedragssystemen. Vluchten? Nee, nergens voor nodig. Aanvallen? Ook niet handig. Dus dan maar pootjes wassen. Het dier is even zo flabbergasted dat het maar iets onlogisch gaat doen.

En nu komt het leuke: wij mensen hebben er ook last van. Waarom begon Stan Laurel steeds met zijn vingertoppen te miemelen als hij het even niet meer wist? Waarom inspecteren kinderen ineens uitgebreid hun vingertoppen als ze een standje krijgen? Waarom krabben mensen op hun achterhoofd als ze een lastige vraag krijgen? Waarom trommelen mensen nerveus als ze zich opgelaten voelen? Allemaal overspronggedrag.

1 opmerking:

Jeska zei

Wat leuk, Jan Paul! De verdwaalde toerist in de PC hooft moest ‘t eens weten.
De volgende keer als ik het even niet meer weet ga ik mijn pootjes wassen.

Ik hoopte stiekem op een ietwat spectaculairdere oorzaak. Dat er gekrabbeld zou worden op dat deel van de hersenen dat de oplossing zal gaan bieden of iets dergelijks. Maar overspronggedrag is óók mooi.