woensdag, juni 30, 2010

Risotto Milanese

Risotto en veel andere Italiaanse gerechten moet je meteen opeten. Niet wachten tot anderen ook opgediend krijgen. Dat is een belediging voor de kok.

Veggie Maandag is even Veggie Woensdag geworden. Maandag moesten de hechtingen eruit en was er voebel op tv. Dus vandaag risotto milanese:

Vertrouw nooit een restaurant waar de risotto binnen tien minuten op tafel staat. Risotto heeft tijd nodig. Zo’n twintig minuten om precies te zijn. Zo lang heeft de rijst nodig om beetgaar te worden. Kant-en-klare risotto is altijd overgaar. (Er is een uitzondering. Sommige restaurants maken een bulk risotto die net niet beetgaar is. Die warmen ze vervolgens op in de magnetron zodat het net de juiste bite krijgt.) Verder is de regel: iedereen wacht op risotto, risotto wacht op niemand.

Risotto kun je eenvoudig testen op de perfecte bite. Snij een korrel doormidden. Zie je een heel klein puntje in het midden? Dan is hij perfect. Het stipje is het nét niet gare deel dat de bite geeft.

Verder zijn goede ingrediënten belangrijk. Nooit die rare snelkookrisottorijst. Je kunt net zo goed een rol wc-papier vermalen en opeten.

Neem een kop (arborio)rijst per twee personen
Boter en olijfolie
Een gesnipperde ui
Een kopje witte wijn
Een teentje knoflook, fijngesneden
Een pannetje groentebouillon, tegen de kook aan.
Goede saffraandraadjes (neem een plukje tussen duim en wijsvinger en wrijf die boven een klein kopje tot pulver. Giet daar vervolgens wat bouillon over, zodat het poeder oplost en de bouillon rood kleurt.)
Parmezaanse of soortgelijke kaas.

Verder is het simpel. Doe wat olijfolie en boter in een pan met een stevige bodem. Bak daarin de ui glazig. Voeg de rijst toe en bak die twee minuten mee. De rijst opent zich dan en neemt beter vocht op. Goed roeren, zodat de rijst niet aanbrandt. Zet het vuur even heel hoog en voeg meteen de wijn toe. Zet het vuur daarna weer op matig tot laag. De knoflook kan er nu bij, net als de saffraanbouillon. Nu is het een kwestie van blijven roeren en telkens wat bouillon toevoegen. De rijst mag niet onder staan en niet uitdrogen, verder kan er weinig misgaan. Aan het eind zo nu en dan een korreltje proeven om de gaarheid te testen. Als de rijst bijna beetgaar is kan er nog een klontje boter door met de vers gemalen kaas. Tegen de tijd dat je het opdient is de rijst dan zover door gegaard dat hij precies beetgaar is.

Dit is de risotto milanese. Zo is hij al heerlijk, maar hij vormt ook een perfecte basis voor varianten. In de herfst is het bijvoorbeeld lekker om er porcini of andere paddenstoelen bij te doen. In de lente is de ‘primavera’ natuurlijk perfect. Bijvoorbeeld met doperwtjes, beetgaar gestoomde peulen en gegrilde groene asperges (Droge uiteinden afsnijden. De rest in kortje stukjes snijden. In een zakje met wat olijfolie doen en schudden, zodat er een mooi filmlaagje olie op komt. Tien minuten garen in een oven op 200 graden.)

dinsdag, juni 29, 2010

Vingerverf 2010

Vergeet Rembrandt en Van Gogh. Compleet achterhaald. Talens kan wel opdoeken. De markt voor Van Dyke Brown, Phtalo Blue en Yellow Crimson is totaal ingestort. Linnen? Gmbpfh. Oil on canvas is zooo passé. Over een tijdje hangen er geen schilderijen meer in de musea. Happy little trees en hun friends (because everyone needs a friend, you can create as many as you want, it's your world) hebben een nieuw medium. De werken van de toekomst heten voortaan: 'zonder titel', pixels op iPad.

Tja eh...

Nou meneer Schutten, u ziet er nu al een stuk beter uit!


Ja meneer Schutten, de operatie is echt enorm geslaagd.
...
Dat verband? Ja, dat moet natuurlijk.
...
Bij uw ogen? Huh?
...
Ooglidcorrectie?
...
Oh.
...
Ja hoor. Natuurlijk wisten we dat.
...
Nee eh, maar dat hoort echt zo. Geloof ons maar.
...
In koninginnesoep zit toch ook geen koningin? Een eierwekker wekt toch geen eieren? Nou, daarom corrigeert een ooglidoperatie dus ook geen oogleden.
...
Ja, maar de rest is een enorm succes hoor. U ziet er een heel stuk beter uit.
...
Borstverkleining. Botoxbehandeling. Liposuctie. Schedellichting. Huidbleking. Vasectomie. Gaatjes voor een oorring. Bilhaartransplantatie. De full works zeg maar.
...
Wacht eerst maar eens af. Wedden dat u over twee maanden heel tevreden bent?

zaterdag, juni 26, 2010

Is die ellende toch nog ergens goed voor.

Mijn ogen zijn de hele dag door waterig en ik kan niet goed lezen. Bovendien kijk ik behoorlijk scheel. Toch heeft deze wazige toestand één voordeel: bij de ballerina-illusie. Kijk het filmpje hieronder. Je ziet de danseressen óf met de klok mee, óf tegen de klok in. Hoe je de ballerina's ziet hangt af van je hersenhelften. Als je rechterhersenhelft dominant is, dan draaien ze met de klok mee. Zo zag ik de danseressen dan ook alleen maar. Maar in deze non-alcoholisch benevelde toestand kan ik de dames naar hartelust alle kanten op laten draaien. Gek.



Het filmpje duurt maar even. Als je de dame als perpetuüm mobile wilt zien (plus extra informatie) dan kun je hier klikken.

vrijdag, juni 25, 2010

Ik weet nog waar ik was toen...


Michael Jackson is een jaar dood. Veel mensen zullen nog precies weten waar ze waren toen ze het nieuws over zijn dood hoorden. Ik ben het vergeten. Ik weet nog wel waar Igor Wijnker was toen hij het hoorde. Die was zijn huis aan het witten. Dat weet ik omdat hij er over blogte.

Nou is er niets leugenachtiger dan het menselijk geheugen. Dat zit er veel vaker naast dan we denken. Bij een groot onderzoek moesten proefpersonen een dagboek bijhouden op internet. Ze hadden zelf geen toegang meer tot de informatie. Later kregen ze vragen over wat ze allemaal hadden meegemaakt. Uiteraard zaten daar ook 'ik-weet-nog-precies-waar-ik-was-toen-momenten' bij. Een van die gebeurtenissen was de ramp met de Challenger. Precies een jaar na dato gaf bijna iedereen aan nog exact te weten waar ze waren toen ze het nieuws hoorden. Maar toen hun antwoorden werden vergeleken met de aantekeningen in het dagboek bleek al een kwart van de proefpersonen een totaal verkeerd antwoord te hebben gegeven.

Ik voor de zekerheid nog even gecheckt of Igor inderdaad zijn huis aan het witten was. Het klopte gelukkig.

(De operatie is dus goed verlopen. Het ziet er alleen nog totaal niet uit. Ik lijk een beetje op het masker van Hannibal Lecter. Ik zie ook heel slecht omdat ik zalf in mijn ogen heb en voortdurend last heb van waterige ogen.)

maandag, juni 21, 2010

Feesteten

Het wordt warm deze week. Het wordt zomer. Het wordt tijd voor ander eten. In mijn eerste stukje in de meatlessmondayreeks schreef ik over twee regels die van elk vegetarisch gerecht een feest maken: zorg voor umami (hartigheid) en/of de mailllardreactie (krokant korstje). Er is nog een derde: zorg voor een gevarieerd smaakpalet.

Als carnivoor had ik altijd een bloedhekel aan hummus, maar nu ik het zelf vers maak vind ik het een stuk lekkerder. Er zijn twee varianten die nóg lekkerder zijn. Eerst het basisrecept voor hummus:

Pureer een blik kikkererwten, een eetlepel sesampasta (tahin, bij elke biologische winkel te koop), drie tenen knoflook, een flinke theelepel komijn, een handje geroosterde sesamzaadjes, een scheut olijf- of sesamolie en het sap van een halve citroen in de blender tot een mooie luchtige saus. Even proeven en verder op smaak brengen met zout of een van de ingrediënten.

Variant 1: voeg een flinke schep wasabi toe en heel voorzichtig wat japanse sojasaus. De wasabi moet je proeven, de sojasaus mag nooit overheersen.

Variant 2: voeg drie grote gekookte en geschilde bieten toe voordat je pureert. Dit is een Griekse specialiteit en sensationeel lekker.

Bietenhummus


Ook lekker bij dit weer: aubeginekaviaar

Snij een aubergine in de lengte in tweeën en besprenkel met zout en olijfolie. Leg met de open kant onder in een ovenschaal met een bodempje water en gaar in drie kwartier in de oven op 180 graden. Laat daarna afkoelen. Lepel het zachte vruchtvlees uit de aubergine en pureer het met een eetlepel olijfolie, een teentje knoflook, het sap van een halve citroen, een eetlepel munt en wat zout in de blender.

Auberginekaviaar of Baba Ganoush


Lekker met bruschetta: stokbrood geroosterd in de oven met wat knoflook en olijfolie. Bedekt met in stukjes gehakte en uitgelekte tomaat met wat knoflook en peterselie.

Bruschetta


Verder kan er van alles bij: goede olijven, dolma, geroosterde paprikasalade, goede tapenade, gegrilde groene asperges of andere groenten, gevulde peppadew of wat dan ook met turks brood of geroosterde pitabroodjes en een yoghurtsaus.

Morgen is het zover...

Ja, hier lach ik nog...
© Bibi Dumon Tak Styling & Fotografie

Morgen gaat het gebeuren: De Operatie. Na ongeveer 39,586 jaar te veel te grote wallen voor mijn leeftijd te hebben gehad, zal ik voortaan door het leven gaan met iets te grote wallen. Ik kijk er heel erg naar uit. Niet zozeer naar de operatie zelf. En ook niet naar de eerste tijd, wanneer ik een bont en blauw hoofd heb waar ik voortdurend bevroren doperwtjes op moet doen. Maar wel naar het eindresultaat.

Een ding wordt lastig. Ik mag na de operatie niet in mijn ogen wrijven. Nu ben ik er achter gekomen dat ik dat de hele dag door doe, zonder het zelf door te hebben. Bovendien; als je de hele tijd denkt 'ik wil niet in mijn ogen wrijven', dan wil je uiteindelijk niets liever. Nou ja. We zullen wel zien. Eerst nog even een recept uitzoeken, want het is maandag.

vrijdag, juni 18, 2010

De laatste lezing...

Vooral de lezing op de KMA in Breda over hoe je jezelf verdedigt tegen een vijand met een opgerolde Donald Duck als wapen was een groot succes

De lezingen zitten er op. In september beginnen ze weer opnieuw. Het was een bijzonder jaar. Vorig jaar was de leukste lezing op een zwarte school en de enige niet zo denderende lezing op een elitaire school in een steenrijk dorp. Dit jaar was de leukste lezing op een elitaire school in een steenrijk dorp. Gevolgd door een lezing voor leerkrachten op een school in de Bijlmer. Ook dit jaar was er een minder geslaagde lezing bij, voor een groep 8 die zichzelf te oud vond voor kinderboeken. Hoogtepunten:

  • Kinderen uit Utrecht die in de Kinderboekenweek naar alle drie mijn lezingen daar zijn gegaan.
  • Een schoolklas die voor mij twintig spruitjesburgers had gebakken. (Een dag van tevoren. En in een Albert Heijn-tas bewaard bij kamertemperatuur, zodat het volle spruitjesaroma naar boven kwam toen ik de tas open deed. Ik heb ze allemaal opgegeten. Eerlijk waar. Echt. Heus. Ik lieg nooit. Geloof mij nou maar.)
  • Een jongen die tijdens de lezing vroeg of hij even vijf minuten op het schoolplein mocht rennen omdat hij ADHD had. Toen hij bezweet terug kwam vroeg hij: 'Heb ik nog iets gemist?' en deed weer vrolijk mee.
  • Kinderen die tegen pratende leerkrachten zeiden dat ze stil moesten zijn.
  • Een pakket met bedankbriefjes van een speciale school uit Arnhem en één briefje met daarop de tekst: 'Ik vond er helemaal niets aan. Het kan nooit wat u allemaal vertelde.'
  • Een docent die aan het eind van de les zei: 'Dit is toch niet allemáál echt gebeurd, wat u net vertelde?' (Het verschil tussen fictie- en nonfictieschrijvers is bij meer mensen nogal onduidelijk)


Misschien schieten me er zo nog een paar te binnen. Dan zet ik ze er nog wel bij...

woensdag, juni 16, 2010

Goed nieuws!

Jan Paul Schutten. Verkozen tot schrijver van het Jan Paul Schutten Boekenmillenniumgeschenk 2510.

We hebben de Boekenweek, de Maand van de Filosofie, moederdag, het Mozartjaar, International Eyebrow Awareness Day, Meimaand Filmmaand, de Gouden Eeuw en natuurlijk de Drie Dwaze Dagen. Daar komt nu iets nieuws bij. Met gepaste bescheidenheid verkondig ik hierbij de introductie van het Jan Paul Schutten Boekenmillennium. Vanaf 23 juli 2010 tot en met 22 juli 3010 zal ik, samen met mijn boeken en andere publicaties, centraal komen te staan. Tijdens dit extra feestelijke millennium valt er natuurlijk van alles te beleven. Zo zal ik op 23 juli 2510 het Jan Paul Schutten Boekenmillenniumgeschenk schrijven. En uiteraard wordt het festijn geopend met het Jan Paul Schutten Boekenmillenniumbal.

dinsdag, juni 15, 2010

Voorspellingsonzin

Jahaa. Een goed stel hoor.


Vandaag weer een aflevering van 'Jongen en wiskunde.' Waarom? Om aan te geven dat al die voorspellingen vooraf bij sporttoernooien flauwekul zijn. De kans is namelijk veel groter dat de beste níét wint, dan dat de beste wél wint. En wel hierom. Laten we dit WK als uitgangspunt nemen. Stel dat er een ploeg de beste is. De ploeg is zo goed dat hij na de poulefase gemiddeld 80 kans heeft om van de andere ploegen te winnen (in werkelijkheid zal dat de eerste wedstrijden hoger zijn, en bij de latere wedstrijden lager). De kans dat het elftal de vereiste volgende vier wedstrijden wint is dan nog maar ongeveer 40%: 0.8 x 0,8 x 0,8 x 0.8. De kans is dus zestig procent dat een ander team dan de beste ploeg wereldkampioen wordt.

Als dat zo is, waarom winnen Duitsers, Italianen en Brazilianen dan zo regelmatig? Omdat zij altijd tot de favorieten behoren. En dan is de kans om regelmatig te winnen weer behoorlijk groot. En hoe zit dat bij andere sporten? Waarom winnen Federer en Nadal zo veel? Dat geeft aan wat voor uitzonderlijke klasse zij hebben.

maandag, juni 14, 2010

Feijoada

Gruwelijk lekker

'O jee. Vanavond komen Roekje en Balvert eten. En Balvert wil altijd per se vlees.' Geen probleem met dit feijoadarecept. In een echte feijoada voor twee personen gaat negentien kilo speklappen, dertien kilo rundvlees, twee complete hammen, een halve slagerij aan worstjes en een snuit, poten en oren van een varken. Liefhebber kunnen nog wat extra vlees naar smaak toevoegen. Maar deze feijoada is compleet vegetarisch. Gemaakt van vleesvervangers. Het is ons favoriete recept.

Toen ik nog dagelijks vlees at had ik een enorme hekel aan vleesvervangers. En nog steeds halen ze het niet bij het echte werk. Maar in dit recept maakt dat niet uit. De bouillon, kruiden en zwarte bonen geven zo'n intense smaak aan het nepvlees, dat het zo misschien zelfs nog wel lekkerder is. (Vroeger had men het over schijnvlees, klinkt mooi.)

Ik kies hier voor de snelle variant. In de langzame versie gebruik je gedroogde zwarte bonen die je 24 van tevoren hebt laten weken.

Open twee blikken zwarte bonen en laat ze goed uitlekken. In het vocht zit calciumchloride en dat voorkomt dat de bonen zacht worden. Zet de bonen op in wat water en breng ze aan de kook. Doe er dan naar smaak groentebouillonpoeder en laurierblaadjes bij. Lekker laten sudderen met het deksel op de pan.

Verhit wat olie in een andere pan en fruit daarin twee uien met een flinke theelepel komijnpoeder en een iets minder royale hoeveelheid chilipoeder. Kieper er daarna een blik gezeefde tomaten bij en drie fijngesneden tenen knoflook. Flink door laten koken en voortdurend doorroeren zodat alle smaken goed intrekken.

Haal de helft van de zwarte bonen uit de pan en prak deze fijn. Voeg ze toe aan de tomatensaus en laat alles weer even door sudderen. Na vijf minuten kan het tomatenmengsel bij de bonen in de pan. Dit mag dan weer zo'n tien minuten trekken.

Hoe zit het nu met dat nepvlees? Zelf vind ik doormidden gesneden balletjes nepgehakt en schijfjes neprookworst het lekkerst. Dat nepgehakt heeft een stevige structuur en kan wel een uur mee sudderen. De neprookworst moet je pas een kwartier voor het einde bij de zwarte bonen doen, anders kookt hij kapot. De hoeveelheden bepaal je zelf.

Brazilianen eten dit als een rijsttafel met een scala aan bijgerechten. Zoals rijst, schijfjes sinaasappel, geroosterde cassave en een soort boerenkool. Wij eten hem met zelfgemaakte guacamole.

Is er over? De volgende dag warm je alles op en eet je het met wat verse tomaat of komkommer als een wrap.

Kijk, die Brazilianen overdrijven dan weer hè? Dat heeft zo'n gerecht helemaal niet nodig.

donderdag, juni 10, 2010

Debatten

'Ik heb altijd een keer meer gelijk dan jij.' 'Nou dan heb ik altijd honderd keer meer gelijk.' 'Dat kan niet, want dan heb ik honderdeen keer meer gelijk dan jij.'


Nou, ik zat er met mijn voorspelling van vorige week aardig bij, al zeg ik het zelf.

In elk geval zal ik de volgende keer wat minder vaak naar debatten kijken. Niet omdat ik debatmoe ben, integendeel. Ik vond het zelfs best aardig. Maar het levert zo weinig op. Het gaat nooit de diepte in. Joris Luyendijk verwoordde het mooi: 'Debatteren is niet gelijk krijgen, maar het debat beperken tot de dimensie waarop jij al gelijk hebt.' Ik heb zelden zoveel halve waarheden gehoord (en hele leugens in het Jeugdjournaaldebat). Wie daar het slimst mee om gaat wint, volgens sommigen. Dat vond ik niet. Ik vond Job cohen juist vaak de winnaar omdat hij vertelde dat hij sommige cijfers niet paraat had. Andere politici, ook van de PvdA zouden er omheen geluld hebben en geprobeerd hebben om de vraag te ontwijken; wat steevast tot een irritante herhalingen van zetten zorgt.

Anyway, zoals ik al twitterde: Rutte mag nu een lekkere feesttaart gaan bakken met een ons bloem, twee eieren, vier augurken, een rookworst en een zak drop.

maandag, juni 07, 2010

Courgette-ricottataart

Ziet dat er lekker uit of wel? En dan is er ook nog een lekker fris tomatensausje bij...

Ja, in al dat feestgedruis (Griffel voor Bibi) zouden we haast vergeten dat het meatless monday is. Dus vandaag gaan we weer keihard culinair aan de slag. Vandaag een ricotta-courgettetaart met een vers tomatensausje.

In de Italiaanse keuken zijn er allerlei drie-eenheden die op allerlei manieren gebruikt worden. Bekend is de soffrito van ui, peen en selderij die aan de basis van talloze sauzen en soepen staat. Of de combinatie tomaat, basilicum, mozzarella. Een minder bekend trio is ricotta-pijnboompitten en groente. Die groente kan van alles zijn: spinazie, prei, broccoli en dus ook courgette.

Maak zelf een deeg voor hartige taart (heeft in dit geval de voorkeur) of ontdooi plakjes bevroren deeg.

Rasp twee courgettes, roer er flink wat zout door heen en laat het een half uurtje in een vergiet uitlekken. Fruit intussen twee uien in boter. Roer daar de uitgelekte en uitgeknepen courgette bij. Bak dit tot het licht kleurt. Laat even afkoelen en rooster intussen een flinke hand pijnboompitten goudbruin. Roer vervolgens drie- à vierhonderd gram ricotta door het courgettemengsel, gevolgd een snufje nootmuskaat, een half bosje basilicum, twee teentjes knoflook, een kopje diepvriesdoperwten en wat vers geraspte parmezaanse kaas, pecorino of grana padano. Op smaak brengen met peper en zout en vervolgens nog een ei door mengen.

Maak een mooie bodem van deeg op keukenpapier. Doe daar het courgette-ricottamengsel op en bedek het weer met een nieuwe laag deeg. De bovenkant even insmeren met wat boter of een half geklopt ei. In de oven op 180 à 200 graden.

Gooi intussen zes middelgrote tot grote tomaten, drie eetlepels balsamico, een half bosje basilicum en een schepje suiker in de blender en maak daar een glad sausje van.

Als de taart mooi bruin is, dan is hij klaar. Serveer met de saus in een apart bakje (of als een spiegel) op het bord.

Dit lijkt op gazpacho, maar het is in werkelijkheid het tomatensausje. echt waar.

vrijdag, juni 04, 2010

Even geduld nog...


(Klik voor groot)

Je zou direct naar de winkel willen sprinten om dit boek te kopen. Maar dat kan nog niet. Eind september pas. Het omslag is van Caroline d'Hollosy en als ik een uitgeverij had dan wist ik wel wie ik in zou schakelen als vormgever.

donderdag, juni 03, 2010

Wisdom of crowds

Jan Paul, luie hond. Schrijf voortaan zelf eens wat.

Dit keer maak ik mezelf er wel heel erg gemakkelijk van af. Mijn post vandaag betreft louter een link naar een heel interessant stukje op het blog van Ronald Giphart.

woensdag, juni 02, 2010

Binnen spelen



Ach ja. Binnen spelen mag ook. Maar maak dan wel iets moois...

Mijn voorspelling

Zal wel winnen

Tja. Ik ben natuurlijk Maurice de Hond niet, maar het kan niet anders of Rutte gaat winnen. Nipt. Dat wel. Hij zal zo'n 31 zetels krijgen, net een meer dan de PvdA. Van het CDA blijft niet veel meer over en de PVV zal tussen de 23 en 25 zetels krijgen. Of het moet wel heel raar lopen. Die enorme stortbui die die dag boven het westen zal vallen zal niet zo heel veel uitmaken.

dinsdag, juni 01, 2010

Ook in Oekraïne hebben ze talent

Kunstenares maakt animaties/tekeningen van zand op een lichtbak. Ze won er Ukraine's got talent mee. In dit filmpje vertelt ze het verhaal van haar land in de Tweede Wereldoorlog. Je kunt op het hieronder kijken maar hier zie je het in het groot.