dinsdag, mei 11, 2010

Cognitieve dissonantie

Cognitieve dissonantie? Is dat niet bedacht door Leon Festinger?


Tijdens mijn studie en ook daarna nog heb ik regelmatig over het begrip cognitieve dissonantie gehoord. Ik vond het volkomen oninteressant. Als je leest hoe Wikipedia het begrip uitlegt begrijp je waarom: 'Cognitieve dissonantie is een psychologische term die de onaangename spanning aanduidt die ontstaat bij het kennis nemen van feiten of opvattingen die strijdig zijn met een eigen overtuiging of mening, of van het deelnemen aan gedrag dat strijdig is met iemands overtuiging.' Nou en? Lekker belangrijk. Dacht ik dus.

Totdat ik een radioprogramma hoorde waarin een psychologe uitlegde wat het werkelijk was. En nu blijkt het toch razend interessant te zijn. Het fenomeen legt uit waarom nazi-kampbeulen met zichzelf konden leven. Waarom wrede dictators 's nachts rustig kunnen slapen zonder gewetensbezwaren. En waarom we soms heel rare dingen doen die helemaal niet goed voor ons zijn.

'Ja allemaal goed en wel, Jan Paul. Maar wat is cognitieve dissonantie dan echt? En waarom is het zo belangrijk?' Dat leg ik morgen uit. Nu moet er guwerrukt worduh.

3 opmerkingen:

Ionica zei

Ik heb eens geprobeerd een vrolijk liedje over cognitieve dissonantie te schrijven (waarin het woord zelf niets moest voorkomen). Toen ontdekte ik dat Hans Teeuwen dat al heeft gedaan met "Dat dan weer wel".

ps Wat een leuke baby!

Ionica zei

Al is dat misschien een andere vorm van congnitieve dissonantie dan die jij bedoelt.

ted zei

Ik voel me behoorlijk cognitief gedissonantieerd doordat ik tot morgen moet wachten op de uitleg.