vrijdag, april 30, 2010

Jan Paul, hoe zit dat nou met het e-book? (2)



Het bovenstaande filmpje was al in de reactie van Dirk Weber te zien (dank je!). Het vertelt iets over de duizelende mogelijkheden van het e-book. Hieronder nog een voorbeeld, gemaakt door Penguin Books. Daar zijn ze er al volop mee bezig en ik vraag me af welke grote Nederlandse uitgevers dat op dit moment doen. Het lijkt me hoog tijd, want dit is natuurlijk de toekomst.



Waarom dan niet meteen een film of tv-programma maken, zoals Ted oppert. Zo gek is dat niet. En zo zal het ook een beetje worden. Want het e-book lijkt heel erg op mooie internetsites en de grenzen tussen internet en televisie verdwijnen. Over een paar jaar zijn ze in elkaar versmolten. Toch zal het boek nooit een televisieprogramma of film worden. Een boek is namelijk meer dan een film en zal altijd meer blijven. Niet voor niets is het boek bijna altijd beter dan de film: in een boek kun je veel meer kwijt. Maar waarom zou je in een boek in woorden beschrijven hoe een hond op een skateboard rijdt, terwijl je het beter kunt laten zien...

Terug naar de parallel tussen boeken en de muziekindustrie. Ik denk dat er voor uitgevers veel af te kijken valt. Zeker bij informatieve boeken. Ik download heel vaak losse nummers van een album omdat ik de rest niet zo goed vind. Vroeger had ik óf de hele cd moeten kopen óf niets gehad. Bij informatieve boeken kan ik me voorstellen dat je alleen de hoofdstukken koopt waar je in geïnteresseerd bent. En als ik een nummer op iTunes koop krijg ik meteen voorstellen voor soortgelijke nummers: 'Aha, je vindt dat dus goed. Heb je dit dan al eens beluisterd?' Dat principe is natuurlijk ook ideaal als je informatie zoekt over een bepaald onderwerp.

(wordt vervolgd)

woensdag, april 28, 2010

Jan Paul, hoe zit dat nou met het e-book? (1)

Trouwe bloglezer J.P.B. te C. a.d. IJ. schrijft: Jan Paul, hoe zit het nou? Gaan alle schrijvers over een paar jaar dood van de honger doordat hun boeken als illegale e-books worden gedownload? Hoe denk jij erover met de kennis van nu?

Nou beste J.P. maak je geen zorgen. Het zal nog wel even mee vallen. Vaak wordt de komst van het e-book vergeleken met de mp3. Een in veel opzichten relevante vergelijking denk ik. Gruwelijk veel mp3's worden illegaal gedownload en daar verliest de muziekindustrie enorm veel geld mee. Maar minder dan de meeste mensen denken.

Er zijn mensen die al hun muziek illegaal downloaden. Maar veel van die muziek zouden ze anders nooit gekocht hebben; nu wel omdat het gratis is. Hun favoriete muziek willen ze toch liever fysiek hebben, in de vorm van een cd. Doordat ze meer downloaden leren ze meer artiesten en nummers kennen. En wat is het leuke? Als ze een van die ontdekkingen goed vinden, dan kopen ze de cd alsnog. Uit onderzoek is gebleken dat fervente illegale downloaders meer muziek kopen!

Je ziet het ook aan de artiesten zelf: die hoeven zich nog steeds geen financiële zorgen te maken. Beginnende bands, oude rotten, Sieneke, ze kunnen nog net zoveel verdienen als vroeger. Dat komt voor een groot deel door optredens. Maar hoe zit dat dan met schrijvers?

(wordt vervolgd)

maandag, april 26, 2010

Over een kinderboekenschrijver die heel goed weet wie er op zijn hoofd heeft gepoept

Een paar dagen geleden werd ik op mijn hoofd gepoept door een duif. Volgens Bibi brengt dat geluk. Dan staat ons nog een heleboel geluk te wachten, want het beest heeft een nest op de bovenste verdieping, recht boven onze deur. En vandaag was het letterlijk ook alweer bijna raak. Volgens mij brengt het geen geluk maar heb je gewoon pech als een duif zich boven je voordeur nestelt.

Het is ook meten met twee maten, want Bibi is nog nooit geraakt. En Sien ook niet, terwijl Sien met haar vachtje een veel groter raakoppervlak beslaat.


Overal duivenpoep op de stoep. Je begrijpt dat ik de buurmeisjes meteen aan het werk heb gezet om de poep met de afwasborstels van hun ouders van de stoep te vegen. Daar zijn ze wel een paar uur mee bezig geweest.

vrijdag, april 23, 2010

Tootske

Ik had het gemist, maar werd er dankzij Facebook nog even op gewezen (dank je Edward). In De wereld draait door de grootste jazzmuzikant van Europa. Mag ik dat zeggen, ja dat mag ik zeggen.

Want elke noot van Toots Thielemans dringt direct door tot je zenuwstelsel om daar vervolgens het door de maestro bepaalde effect te krijgen. De mondharmonica is een martelwerktuig als hij bespeeld wordt door iemand zonder talent en het mooiste instrument ter wereld als 'Tootske' er op speelt. Wat een musicus. Wat een genie. En wat een sympathieke man.

donderdag, april 22, 2010

Ode aan de truffeltapenade

Al eerder heeft dit blog een ode aan de truffel gebracht. In dat stukje kwam al naar voren hoe lastig het is om een goede truffel te vinden. In deze tijd van het jaar is het zelfs onmogelijk. Toch is er geen reden tot wanhoop voor de truffelliefhebber. Je kunt namelijk het hele jaar door genieten van het heerlijke en onevenaarbare truffelaroma.

Ik ben niet echt een fan van truffelolie. Een klein beetje is prima als smaakmaker. Maar als je een druppel teveel gebruikt heb je de volgende ochtend nog het idee dat je zojuist een liter petroleum achterover hebt geslagen. Truffeltapenade is daarentegen wel een feest. Het zorgt echt voor een flinke truffelboost in (pasta)sauzen en champignongerechten en je zult er niet snel teveel van gebruiken. Een theelepel tapenade verandert je roomsaus in een verrukkelijke truffelroomsaus.

En de mogelijkheden zijn eindeloos. Een simpel voorbeeld: de truffeltosti. Brood, kaas (mozzarella is heerlijk, maar elke jonge kaas kan) en verse of zongedroogde tomaten en natuurlijk een laagje truffeltapenade. Lekker!

woensdag, april 21, 2010

Anders drinken


Een tijdje geleden was ik in het Vondelpark aan het hardlopen toen een man mij een flyer gaf over een hardloopcursus.

'Heb ik die nodig?' vroeg ik.
'Iedere loper heeft zo'n cursus nodig,' zei hij zonder mij echt goed bekeken te hebben.
'Je schopt met je tenen tegen de grond, je maakt te veel lawaai en je moet je contact met de grond zo kort mogelijk maken.'

Hij had gelijk. Ik stampte als een olifant en stootte regelmatig met de punt van mijn schoen tegen iets aan. Ik heb nu mijn loop zo veranderd dat ik zo weinig mogelijk geluid maak. Dat rent loeizwaar. Ik kan maar een rondje op die manier lopen. Toch moet het er wel elegant uitzien, want ik voel me net een gazelle als ik op die manier loop.

Maar bovenal is het heel moeilijk om je loop te veranderen als je al duizenden kilometers hebt afgelegd op je oude vertrouwde manier. Probeer maar eens anders te drinken. Anders adem te halen. Of anders te kauwen.

Kopregelverzinwedstrijd!


Dit lijkt me wel een mooi plaatje voor een kopregelverzinwedstrijd. Het verboden woord is 'aswolk.'

  • Virgin Arilines slaat door met luxere businessclass-service
  • Funda komt nu ook met Airmiles
  • Thuiswerken nu pas echt aantrekkelijk

zondag, april 18, 2010

Surplus

Als je héél geconcentreerd naar de foto kijkt, dan zie je wat overtollige stukken huid rond de ogen. Bestudeer hem maar eens goed. Uiteindelijk zie je ze. Die overtollige oogleden komen natuurlijk geregeld van pas. Als ik mijn haar tijdens het douchen niet nat wil maken trek ik gewoon een van mijn bovenste oogleden over mijn hoofd. En als ik indruk wil maken op de dochter van een sjamaan met een jampotdeksel onder zijn lip, dan hang ik twee satellietschotels onder mijn onderste oogleden. Maar verder zijn er dus momenten dat ik al dat vel daar even niet kan gebruiken.

Daarom ben ik afgelopen vrijdag bij het Oogziekenhuis geweest. En in juni word ik er aan geopereerd. Leuk wordt het niet. Ik moet na de operatie twee weken lang elk uur een kwartier – leuk, vier tijdsbepalingen achter elkaar – bevroren doperwten tegen mijn ogen houden om de zwellingen tegen te gaan. Echt waar. Maar wat Marijke Helwegen kan, kan Jan Paul Schutten ook. Hoop ik.

De overtollige stukken huid worden waarschijnlijk in zes containerschepen naar Azië vervoerd voor wetenschappelijk onderzoek.

zaterdag, april 17, 2010

Hoi! De haai sterft uit!


De dames en heren van de CITES (Convention on International Trade in Endangered Species) hebben in hun wijsheid besloten dat er voorlopig op volle kracht door mag worden gejaagd op haaien. Over drie jaar bekijken ze de zaak opnieuw. Biologen denken dat het dan wel eens te laat kan zijn. De haai wordt enorm met uitsterven bedreigd. Als je dit soort beslissingen aan de vissende landen overlaat gaat het altijd mis. Voor de westkust van Canada is al dertien jaar geen kabeljauw meer te vinden, omdat de regering tegen het advies van biologen in de visvangst toch door liet gaan. Grappig nevengevolg: duizenden werkloze vissers.

Nu dreigt dit dus met de haai te gebeuren. Is dat erg? Ik weet het niet. Jaarlijks worden de vinnen van honderdduizenden tot miljoenen haaien gesneden, waarna de haai levend weer terug de zee in wordt gegooid om daar verder dood te bloeden. Is traditie hè? Maar als dat je lot is, dan kun je maar beter niet geboren worden, lijkt me. De haaien hebben er zelf dus geen last van dat ze uitsterven. De vissers en haaienvinnensoepeters wel. Dat lijkt me prima. Of zit ik er naast?

donderdag, april 15, 2010

Gevoel

Ik weet veel te weinig van klimatologie af om een mening te kunnen vormen over het klimaatdebat. In plaats daarvan kijk ik naar opvallende argumenten en drogredenen en gebruik ik mijn gevoel. Mijn gevoel was dat alle aanhangers van de CO2-opwarmingstheorie iets te zeker van hun zaak waren. Belangrijke argumenten van skeptici werden te makkelijk weggehoond. De skeptici kwamen vaak met meer en betere argumenten, terwijl meteorologische instituten te makkelijk de autoriteitsdrogreden gebruikten. Wij zijn het KNMI, dus wij hebben gelijk.

Dat gevoel is deze winter omgeslagen. Niet omdat de omdat de meteorologische instituten zich beter hadden opgesteld, maar vanwege de skeptici. Die waren zo jubelend en juichend enthousiast over de drie fouten in het IPCC-rapport, dat ze zichzelf wel erg belachelijk maakten. Het hele rapport kon door de papiermolen. Er deugde niets van. Tsss. Zulke fouten. En in zo'n rapport.

De fouten waren groot en storend. Maar ze stonden op zichzelf en hadden geen verband met andere conclusies. Over de rest heb ik de skeptici niet gehoord. Klopt die rest dus? Gooi je een telefoonboek waar drie fouten in staan dan ook meteen weg?

woensdag, april 14, 2010

Reclame (2)

Hoe laat je als Frans kindermodemerk zien dat je sinds kort ook kleding voor volwassenen verkoopt? Hoe zet je die kleren voor volwassenen in een keer goed neer, zonder dat het ten koste gaat van je imago als kinderkledingmerk? Nou zo. Je huurt Izia (de Franse Anouk) in. En je maakt dit spotje.

Reclame (1)

Aan het eind van mijn studie zocht ik een baan/stage als creatief bij een reclamebureau. De manier om dat te doen was door een 'map' te maken. Gewoon in het wilde weg advertenties en commercials bedenken voor bestaande merken alsof je al voor een bureau werkt.

Een van de ideeën van toen was een filmpje van een beveiliger die een luxueuze villa bewaakt. Telkens zie je shots van belangrijke plekken: de kluis, de garage, de Van Gogh, etcetera, om ten slotte in te zoomen op een kratje Heineken. Daarna gingen de beelden weer naar de kluis, de garage enzovoort.

Te ver gezocht.
Niemand begrijpt de boodschap.
Past niet bij het product.
Niet leuk.
Slap idee.


Dat waren de reacties van de mensen die mijn map beoordeelden. Weggehoond dus. Maar kijk nu eens...



Eerlijk gezegd zag het er in mijn map trouwens niet zo mooi uit...

zondag, april 11, 2010

Nieuwe klus


Foto: Jim Bella

Ik heb er weer een nieuwe klus bij. En wat voor een. Het heeft het Centraal Museum behaagd om een stripboek te laten maken door Paul Teng en ondergetekende. Het gaat om een boek over het leven van Jan van Scorel. Jan van Scorel? De schilder die de hele wereld over reisde? Van Venetië tot Jeruzalem? Die bevriend was met de enige Nederlandse paus? Ja die.

Makkelijk is anders, maar leuk is het wel... Hoe vaak krijg je de kans om een strip te maken met de beste striptekenaar van Nederland?

Hoe is het toch met...?


Regelmatig toets ik namen van mensen uit mijn verleden in bij Google of Wieowie. Het rijtje met namen is nu wel op, omdat ik zo'n beetje iedereen uit mijn verleden al heb opgezocht. Opvallend daarbij is het aantal mensen waarover absoluut niets te vinden is. Bedrijven hebben toch meestal een lijst met medewerkers. En als zzp-er moet je ook te vinden zijn. Wat is er met deze mensen gebeurd?

Bij vrouwen ligt het natuurlijk anders dan bij mannen. Die kunnen een nieuwe achternaam hebben, waardoor ze onvindbaar zijn. Maar dan nog. Volgens mij moet je als je van mijn generatie bent behoorlijk je best doen om nergens te vinden te zijn. Of zouden ze echt mislukt en dronken onder een brug zwervend heroïne zitten te spuiten?

Dat hoeft gelukkig niet. Ik ken bijvoorbeeld iemand die zo ontraceerbaar wil zijn dat hij zichzelf geblurd heeft bij de filmpjes van zijn band op Youtube. Je vraagt je dan weer af waarom iemand al die moeite doet om onherkenbaar te zijn.

Kortom. Op internet vind je het antwoord op een heleboel vragen, maar die antwoorden leveren ook weer nieuwe vragen op. Het lijkt wel wetenschap.

vrijdag, april 09, 2010

Malcolm McLaren is dood

Malcolm McLaren is dood. Een briljante man, en het brein achter een heleboel artiesten. Zijn eigen werk was nog het interessantst. Vaak complete bagger, maar zo nu en dan ook juweeltjes. Ik moest kiezen tussen Madame Butterfly en Paris Paris. Ik koos voor de laatste.

donderdag, april 08, 2010

Terug

Nee, UPC en consorten treft even een blaam. Ik was in de Ardennen en had wel mijn internet-USB-stick meegenomen, maar nog niet het bijbehorende programma gedownload op mijn computer. Dat zorgde voor slapsticktaferelen toen ik een manuscript moest opsturen. Ik moest met een opengeklapte laptop door een dorpje rijden op zoek naar een onbeveiligde wifi-verbinding, wat uiteindelijk op het nippertje lukte.

Inmiddels ben ik weer terug en werkt alles weer. Tijd om slecht nieuws te melden en goed nieuws.

Het slechte nieuws is dat uitgeverij Nieuw Amsterdam stopt met kinderboeken. Ted schreef het al op zijn blog. Dat is natuurlijk heel erg jammer en zonde. Vooral voor Maria Holtrop en Annelies Fontijne. En ook voor mij, want ik had er nog veel mooie boeken willen maken. Het was een uitgeverij waar ik me erg thuis voelde. Het goede nieuws is dat er nog wel een prachtig boek gaat verschijnen: Ik wil vleugels, met fantastische illustraties van Angela de Vrede. Angela heeft er twee jaar aan gewerkt, en dat zie je aan de schitterende tekeningen vol humor en liefde.

dinsdag, april 06, 2010

Even geduld aub

Ik heb even geen internet, behalve op de iPhone. Vandaar enige radiostilte... Ik leef nog wel hoor. Maar dat is toch buitengewoon moeilijk zonder internet. Hoe deden ze dat in de oertijd zonder Google?

vrijdag, april 02, 2010

Jongen en wiskunde (4)


Hoe gaat BBdM te werk? Nou bijvoorbeeld zo. Stel dat hij moet bepalen of Iran aan een nucleair wapenprogramma werkt. Dan stelt hij eerst een lijst samen met iedereen die invloed heeft op die beslissing. Vervolgens geeft hij hen een waarde van 0 tot 100 in vier categorieën: 1 wat willen ze?; 2 hoe belangrijk is dat voor ze?; 3 hoe vastberaden zijn ze? en 4 hoeveel invloed hebben ze? Stel dat er vijf belangrijke personen zijn, dan laat hij al die personen op elkaar los in een soort stratego/schaakachtig rekenprogramma en kijkt hij welke interacties er allemaal ontstaan. Als A met B praat, wat gebeurt er dan? Komt er een ja, nee, of compromis uit? Hoe zit dat met andere combinaties? Het resultaat kan bijvoorbeeld zijn dat A zich door B heeft laten overtuigen. Dat heeft weer invloed op de andere beslissingen. Zo blijft hij net zo lang rekenen totdat er een uitkomst overblijft.

Het is logisch dat BBdM ontzettend goed geïnformeerd moet zijn, en dat is dan ook zijn grootste kracht. Hij weet zoveel dat hij de meeste voorspellingen ook zonder het rekenprogramma kan doen. Maar het programma komt toch nog regelmatig met verrassende uitkomsten. Bovendien heeft hij recent een nieuw rekenprogramma ontwikkeld dat nog betrouwbaarder is. Het heeft al gewerkt. Zo moest BBdM bijvoorbeeld berekenen welk bedrag de VS aan Pakistan zou moeten betalen om dat land tegen Al Qaeda op te laten treden. Bij een te laag bedrag zou de Pakistaanse regering niet gemotiveerd zijn. Maar een te hoog bedrag zou ook niet werken. Pakistan profiteert natuurlijk flink van de donaties, dus als ze Al Qaeda helemaal uitroeien, dan krijgen ze daarna geen cent meer. BBdM berekende dat een donatie van anderhalf miljard dollar het best was. Voor dat bedrag zou Pakistan zich maximaal inspannen, ongeveer op 80%. Het gebeurde precies zoals hij het voorspeld had.

Hij gebruikt het rekenprogramma niet alleen voor oorlogen en politiek. Op dezelfde manier heeft hij ook de San Francisco Opera van faillissement gered.

En zijn er nog voorspellingen voor de toekomst? Toch wel. BBdM voorspelt dat elke vorm van klimaatoverleg gedoemd is om te mislukken. Maar ja, die voorspelling had ik zelf ook kunnen doen.

donderdag, april 01, 2010

Jongen en wiskunde (3)


In juni moet na de verkiezingen een coalitie gevormd worden in Nederland. Bruce Bueno de Mesquita kan met een zekerheid van meer dan 90 procent voorspellen welke coalitie dat wordt. Hij kan zelfs aangeven of die coalitie lang stand houdt. Ongeloofwaardig? Reken maar. En toch is het zo, want Bruce heeft al dertig jaar voor 90 procent gelijk...

Bueno de Mesquita is van huis uit politicoloog, oorspronkelijk gespecialiseerd in India. Dertig jaar geleden vroeg de Amerikaanse overheid hem of hij voorspellen wie toen de verkiezingen in India zou winnen. Bruce had daar een heldere mening over. En die mening week niet veel af van de voorspellingen van zijn vakbroeders. Maar naast zijn eigen mening stopte hij al zijn kennis ook in een computer en liet daar een zelf ontwikkeld speltheorieprogramma op los. Het programma kwam niet alleen met een heel ongeloofwaardige kandidaat, maar voorspelde ook dat die kandidaat het niet lang zou uithouden.

Je raadt het al. Alle experts zaten ernaast en de computer had gelijk. Of de computer had heel veel mazzel gehad of he was on to something. En he wás on to something. Of het nu ging om beslissingen van Kim Jong Il, het Palestijns-Israëlische conflict of het Pakistaanse beleid ten aanzien van Al Qaeda, de computer van Bruce voorspelt het feilloos. Nou ja, feilloos, een op de tien keer zit hij er faliekant naast.

De kracht van Bueno de Mesquita zit hem niet alleen in het programma en de kracht van de speltheorie. Hij is ook een meester in het verzamelen van betrouwbare data. Want zo werkt het wel: garbage in is garbage out. Een foute voorspelling komt altijd door foute data.

Maar hoe doet hij dat dan? Dat vertel ik morgen.