dinsdag, maart 16, 2010

Uitstel



Uitstellen dus. Een op de vijf bloglezers heeft er mee te maken. De andere vier mogen dit stukje overslaan. Hoewel... Het is een groter probleem dan we denken. Want we doen er allemaal aan mee, ook als we zelf niet procrastineren. Hoe vaak komt iemand wel niet met een slap excuus waarom een bepaalde klus niet gedaan is? En hoe vaak zien we dat door de vingers omdat we geen ruzie willen maken?

Alsmaar uitstellen heeft niets met slechte planning te maken. Iemand die alles uitstelt kan net zo goed plannen als ieder ander. Hij doet het alleen niet. Wel zijn notoire uitstellers optimistischer dan anderen.

Het is allemaal de schuld van je ouders. Niemand wordt geboren als een uitsteller. Dat sluipt er heel langzaam in. De meeste uitstellers komen uit een autoritair milieu. Als ze eenmaal volwassen zijn is er geen strenge vader of moeder meer die ze vertelt wat ze moeten doen. Anderen worden een uitsteller uit rebellie tegen die autoritaire opvoeding. Uitstellers zoeken bovendien altijd raad bij mensen die hen vertellen dat 'het allemaal wel meevalt' en vermijden mensen die hen juist waarschuwen voor hun gedrag.

Uitstellers houden zichzelf constant voor de gek. 'Ik werk beter onder druk,' 'morgen heb ik hier meer tijd voor' en 'ach, zo belangrijk is het niet' zijn de meest voorkomende leugens. Veel mensen denken dat ze onder druk creatiever zijn. Dat blijkt uit geen enkel onderzoek. Het tegendeel is juist waar.

Uitstellers zoeken voortdurend afleiding. E-mail checken, surfen, even kijken of er nog iets in de wereld gebeurd is: allemaal manieren om het werk uit te stellen.


Er zijn volgens de experts drie soorten uitstellers:

  • De thrill-seekers: zij krijgen een euforisch gevoel als ze er weer eens in slagen om iets op het allerlaatste moment gedaan te krijgen.
  • Angsthazen: mensen die bang zijn voor mislukking of succes(!) en liever alles bij het oude houden. Liever de bekende wereld van vandaag dan de onbekende wereld van morgen.
  • Mensen die geen beslissing kunnen nemen. Wie geen beslissing neemt is nergens verantwoordelijk voor.

(Volgens mij moet er nog een vierde zijn. Iemand die ik ken, niet ik zelf dus, maar een vage kennis, valt in geen van de bovenstaande drie categorieën).

Uitstellen is slecht voor je gezondheid. Het vermindert je weerstand, zodat je bevattelijker wordt voor griep en verkoudheid.

Aan uitstellen valt iets te doen. Het meest effectief is jezelf een flinke schop onder je hol geven. Op de tweede plaats komt begeleiding van een psycholoog.

2 opmerkingen:

Ingrid zei

Categorie 4: aartslui en nooit zin? Of valt dat niet onder de uitstellers?

Natuurlijk Evenwicht Equilibremael zei

volg het uitstel-feuilleton met grote belangstelling, aangezien ik zelf een bovennatuurlijke aanleg voor uitstellerij heb. maar ik voel me ook niet thuis in de 3 genoemde hokjes.

is er ook zoiets als de gelegenheids-uitsteller? telkens een andere reden, of motief? de opportune uitsteller? vrijheidslievende uitsteller (waarom aan een van buitenaf opgelegde verplichting voldoen als een impuls van het moment een leukere besteding van tijd inhoudt)?

ze zeggen 'uitstel is afstel', maar soms is het gewoon "uitstel kun je zelf helemaal naar behoefte en smaak afstellen" hihi.