dinsdag, maart 02, 2010

Een leger van zwervers


Ik heb al eens eerder geblogd over de straatnieuwsverkopers bij mij in de buurt. Ze zijn helemaal niet dakloos. Het zijn gewoon buitenlandse krakers die geen zin hebben om te werken. Nou ja, te lui om te werken... Momenteel staat er een bij mijn supermarkt die qua uiterlijk heel erg op Vladimir Poetin lijkt. En toch is hij heel sympathiek. Sommige mensen laten hem hun boodschappen doen. Hij rent dan als een bezetene door de winkel om alle spullen zo snel mogelijk bij elkaar te rapen. Je hebt het idee dat hij zojuist een minuut gratis shoppen heeft gewonnen. Soms doet hij ook klusjes voor de winkel, zoals de stoep vegen.

Hij doet me denken aan de lazzaroni waar ik in Delizia van John Dickie over las - een absolute aanrader als je net zoals ik én in Italië én in eten én in geschiedenis bent geïnteresseerd. De lazzaroni waren zwervers in Napels in de 17e en 18e eeuw. Sommigen bedelden, anderen deden soms slecht betaalde klusjes. Het grootste deel van de dag waren ze aan het luieren. Ze waren erg trots op hun compleet ambitieloze levensstijl. En ze hadden zelfs respect bij de hard werkende Napolitaanse burgerbevolking. Bezoekers van de stad, zoals Goethe, begrepen er niets van.

Er waren heel veel lazzaroni. Volgens sommigen op het hoogtepunt zelfs 50.000. Die zwierven niet allemaal zomaar over straat. Ze waren georganiseerd en hadden ook leiders, net zoals legereenheden. Soms vochten ze ook letterlijk als militairen. Toen de Fransen Napels aan het eind van de 18e eeuw aanvielen werden er op een dag zo'n 2000 lazzaroni gedood. Zo wreed hoefde het niet altijd. Je kon de lazzaroni ook inzetten als je een demagogische toespraak hield. Zij juichten en schreeuwden dan om je aan te moedigen.

Uiteindelijk verdwenen de lazzaroni weer. Sommigen van hen gingen op in een andere georganiseerde club: de Camorra.

4 opmerkingen:

Ionica zei

Ik zou graag voor 100 euro aan zwervers bestellen om bij mijn volgende lezing luid te lachen om al mijn grapjes.

Jan Paul zei

Da's nou jammer. De huidige generatie zwervers is juist gespecialiseerd in zielig kijken. Dat is lastig te combineren met lachen.

Frank zei

Ik voel me ineens een beetje Goethe; ik snap ook niet waarom de Napolitanen zoveel respect haden voor de lazzaroni.

Respecteren ze dan de 'ambitieloze levensstijl'?

Mark zei

@Ionica, ik heb zojuist gelachen om jouw grapje, mag ik nu een euro?

Leuk dat dit stukje verschijnt midden in Procrastination Week, de week van uitstellen en luiheid. De lazzaroni zouden de beschermzwervers van die week moeten worden!