woensdag, februari 10, 2010

Rudi en Shorty!

Vergeet alles wat ik vorige week over Rudi en Shorty heb geschreven. Da's lastig, weet ik. Maar het moet toch. Ik heb namelijk een mailtje gekregen van Christine, de vrouw die Rudi heeft gered. En nu heb ik haar verhaal, inclusief foto's. Veel gedetailleerder en veel mooier. Lees maar:



Tja. Zo troffen wandelaars in mei vorig jaar het kleine beestje aan. Eigenlijk veel slechter nog, want de kleine ree kon niet eens meer staan. Het was op sterven na dood, de kraaien hadden zelfs al aan zijn ogen gepikt.

De wandelaars brachten het dier naar Christine, en dus ook naar het hondje Shorty. Shorty was meteen verliefd op de kleine ree. Hij snuffelde even aan het beestje en likte het vervolgens van onder tot boven af. Christine had intussen een dierenarts gebeld en gehoord wat ze moest doen: verse geitenmelk halen. En snel ook, want het scharminkel woog amper 1400 gram. Zo moest Christine het dier elke negentig minuten voeren. Waarschijnlijk tevergeefs, want niemand geloofde dat de ree de volgende ochtend zou halen. Maar dat gebeurde toch. En het beestje werd elke dag sterker.



Vanwege zijn gewonde ogen kon de ree in het begin slecht zien. Hij ging daarom af op de belletjes aan de halsband van Shorty. Shorty liet de ree geen seconde uit het zicht en verzorgde zijn nieuwe vriend als een vierpotige Florence Nightingale. Na drie dagen kreeg de ree zijn naam: Rudi. Rudi was duidelijk anders dan andere reeën. Hij had een rustige slaapplaats gekregen op de gang van het huis, maar daar vond hij het eigenlijk maar niets aan. Hij wilde naar de gezellige huiskamer. Lekker bij de televisie, de familie en natuurlijk Shorty.



Zo sliepen Rudi en Shorty naast elkaar in de hondenmand. Heel gezellig natuurlijk. Omdat Rudi alleen maar melk wilde drinken als Christine de fles gaf moest de vakantie met de hele familie naar Italië afgezegd worden. Maar dat had Christine er graag voor over. Ze was net zo gek op de ree als Shorty. Gelukkig begon Rudi kort daarna ook gras en planten te eten. Hij werd steeds vrolijker en trok regelmatig met Shorty op uit om de bossen en weiden te ontdekken...

(wordt vervolgd)

5 opmerkingen:

Ionica zei

Toch een foto van Rudi en Shorty samen, wat zijn ze lief! Ik ben heel benieuwd hoe dit verhaal verder gaat.

bibi zei

Ik heb al over Rudi gedroomd.

gerb. zei

En komt het goed met die ogen? Vuile rotkraaien ook altijd!

Jan Paul zei

Het is in elk geval een stuk beter. De ogen zien er nu veel normaler uit. Ik weet eigenlijk niet of het helemaal goed gekomen is. Dat zal ik nog wel even vragen.

Frijs zei

Wat mooi! Vanaf nu geloof ik ALLES wat je opschrijft!