donderdag, februari 11, 2010

Rudi en Shorty (2)


Goed. Waar waren we? O ja, Rudi en Shorty renden samen vrolijk urenlang over de alpenweiden. Als het etenstijd was floot Christine en kwamen de twee er meteen aan gerend. Wandelaars wisten niet wat ze zagen als ze de ree achter de hond aan zagen huppelen. Hun favoriete bezigheid? Katten achterna zitten. En zo leerde Shorty Rudi alles wat hij moest weten... als hond. En daar ging het dan ook mis. Want een ree is een planteneter. En jonge reeën moeten van hun moeder leren welke planten giftig zijn en welke niet.

Het was dus onvermijdelijk dat Rudi op een gegeven moment een giftige plant at, met alle gevolgen van dien. Hij kreeg enorme buikpijn en werd lusteloos. Hij wilde zelfs zijn melk niet meer drinken. De dierenarts kwam elke dag langs om de ree een prik met medicijn te geven. En omdat Rudi niet meer wilde eten moest Christine de anderhalve liter melk per dag via een spuit in zijn keel gieten. Dag en nacht. Achttien dagen lang.

Godzijdank wilde het dier daarna weer zelf eten en langzaam krabbelde hij er weer bovenop. Voor de tweede keer had zijn leven aan een zijden draadje gehangen. Vanaf dat moment werden alle giftige planten in de directe omgeving weggehaald. Bovendien kwam er een hek om de tuin.



(wordt vervolgd)

2 opmerkingen: