woensdag, februari 03, 2010

Jodelen


Het dumpt momenteel hier in de alpen, dus tijd voor een stukje educatie naar de bloglezer toe.

Jodelen is een vorm van zingen waarbij afwisselend gebruik wordt gemaakt van de borststem en de kopstem. Hoewel het jodelen waarschijnlijk in de prehistorie is gebruikt om berichten over grote afstanden te verzenden, bestaat het hedendaagse jodelen voornamelijk uit het zingen van betekenisloze klanken. Populair zijn onder andere ‘hodaro,’ ‘johodraiho,’ en het befaamde ‘jodeladahittijo.’

Een groot misverstand – en daar moeten we maar eens van af, vind ik – is dat jodelen alleen in de alpenlanden voorkomt. Niets van waar. Pygmeeën doen het, Inuïts ook, en verder kun je het eigenlijk zo gek niet bedenken. Van Cambodja en Thailand tot en met China en de Kaukasus: overal jodelt men.

Momenteel is het jodelen ook populair bij sommige country & en -westernzangers in de Verenigde Staten.

Volgens Joseph Ratzinger, de Paus inderdaad, komt het woord ‘jodelen’ van ‘jubelen.’ Hij ziet ook een overeenkomst tussen jodelen en Gregoriaanse zang. In werkelijkheid is jodelen natuurlijk een onomatopee. Pausen zitten er wel eens vaker naast.

4 opmerkingen:

coen zei

We missen nu een geluidbestand van je eerste jodelles.

Jan Paul zei

Daar zijn alleen compositietekeningen van.

Nooble zei

Kunnen ze daar ook jodelen met een 'wow' effect. Lijkt me helemaal mooi, palindroom en onomatopee in één, wow!

Jan Paul zei

Iodelahititihaledoi is een heel bekende palindroomjodel. Maar Hugo Brandt Corstius weet vast een langere.