maandag, februari 08, 2010

De Amsterdam factor


Sodeknetter. Vorige week stond ik bij min vijftien op een berg. En het woei ook nog. Maar geen centje pijn. De eerste keer dat ik het pas echt koud kreeg was op het Centraal Station in Amsterdam bij vijf graden boven nul zonder ook maar een zuchtje wind. Kou die je botten direct weet te vinden - vrij naar een briljant dichter. Maar vandaag is het helemaal raak. Tjonge zeg. Nu mag het trouwens, want nu vriest het echt.

Ik geloof best dat de wind chill factor de gevoelskou erger maakt. Maar die is niets, niets, níéts vergeleken bij de Amsterdam factor. Het mag van mij overigens ook Den Haag factor heten, want daar is het net zo erg. Maar weer niet Rotterdam factor, want daar is het veel minder. Je zou denken dat het waterkou is, zeker in Den Haag (Het ANP zou hier 'de hofstad' schrijven omdat ze bang zijn voor twee keer dezelfde naam in een alinea). Maar de Maasstad is net zo waterrijk als Mokum en 070.

Geen idee waar dat intense diepvriesgevoel vandaan komt. Maar koud is het wel.

2 opmerkingen:

bibi zei

die briljante dichter is Kees Spiering als ik het wel heb.

Kees zei

Ja, volgens mij ook.