vrijdag, januari 29, 2010

Dieren eten


Er zijn al veel boeken over het belang van vegetarisch eten geschreven. Maar geen daarvan heeft zo'n impact als dit boek van Jonathan Safran Foer. Wie het leest wil stante pede stoppen met het eten van vlees en vis, terwijl het boek nergens drammerig of belerend is. Ik ken in mijn directe omgeving al verschillende mensen die door dit boek vegetariër zijn geworden. En mijn held Koen Fillet blogde deze week ook dat hij deze week zijn laatste lamsbout heeft gestoofd. Ik ken zelfs twee mensen die het om die reden niet durven te lezen. Dat snap ik.

Ik heb het boek zelf ook nog niet gelezen. Mijn doel is om er zo snel mogelijk doorheen te sjezen, in de hoop dat ik de statistische feiten dan wel onthoud maar de emotionele stukken niet. Ik vrees dat het andersom gaat worden.

Het net sluit zich heel heel heel langzaam rondom de bio-industrie. Albert Heijn is al een beetje om, al moet je je daar niet veel van voorstellen. Maar het is een begin. Den Haag wordt ook wakker. En het aantal vegetariërs groeit gestaag. Ik las trouwens in het blad Geschiedenis dat de eerste Nederlandse vegetariërs, zo'n anderhalve eeuw geleden, uitsluitend intellectuelen waren. Vooral schrijvers, kunstenaars, wetenschappers en hier en daar een verdwaalde politicus. Zie daar! Vegetariërs werden toen trouwens nog weggehoond en uitgelachen. Dat geldt gelukkig niet meer. Mensen die nu nog vlees van de kiloknaller kopen kunnen niet meer zeggen dat 'ze het niet wisten' - om het maar niet in het Duits te schrijven. Ze moeten nu zeggen dat ze het niet wilden weten.

Dit misschien iets te drammerige en belerende stukje schrijf ik terwijl ik morgen naar Oostenrijk vertrek, waar ik vanwege de belabberde alternatieven waarschijnlijk wel een keer vlees zal eten. Maar de bedoeling is om de teller op nul te houden. We gaan het meemaken.

Geen opmerkingen: