dinsdag, december 22, 2009

De top drie van Lucienne: kindonvriendelijke zaken

Het heeft door een kapotte computer even geduurd, maar mijn Mac heeft zichzelf genezen, dus er kan eindelijk weer een top drie bij. Van Lucienne dit keer. En ook nu gaat het weer om iets totaal anders. Hoewel, het gaat wel over misstanden... Komt-ie:

Op mijn taalblog kan ik nooit mijn ergernissen betreffende maatschappelijke thema's kwijt. Ik ben dus blij dat ik daar nu een medium voor heb. Hierbij mijn top drie van kindonvriendelijke zaken.

3. De aanschaf van zwemkledij (buiten het zomerseizoen)
Iedereen met kinderen weet dat het onmogelijk is om buiten het zomerseizoen een fatsoenlijke zwembroek of badpak aan te schaffen. Hebben die winkels dan nooit gehoord van in het winterseizoen startende zwemlessen? Of van kinderen die in november na een groeispurt uit hun oude zwemkledij zijn gegroeid? Beste marketingmensen, de groei van kinderen loopt níet synchroon met het aantredende zomerseizoen!


2. Het kinderziekenhuis
Het is leuk dat ze in het kinderziekenhuis een aquarium hebben, kleurplaten, hobbelpaarden en een tafelvoetbalspel. Maar wat doet dat ertoe als je zoontje van vijf binnenkort een 'mictiecystogram' (blaasonderzoek) moet ondergaan en 1) hij een zwijgzame dokter tegenover zich krijgt die hem (en ons overigens ook) bijna geen blik waardig keurt en 2) wij een begeleidende brief meekrijgen met dit erin: 'Afhankelijk van de leeftijd kunt u uw kind vertellen dat het hiervoor een dunne katheter (slangetje) in de blaas krijgt. Dit kan pijn doen, met name wanneer het kind niet volledig meewerkt en zichzelf niet ontspant. Verder is het onderzoek niet pijnlijk.' Lees voor blaas dus: 'plassertje'. En nu komt het: een second opinion bij een ander ziekenhuis leert dat dit onderzoek voor een kind van zijn leeftijd, ook al omdat het een jongetje is, een veel te zware inzet van middelen is. We hebben het onderzoek dus afgeblazen.


1. De luizenzak
Het is de bedoeling dat schoolkinderen hun jassen in de luizenzak doen en deze zak aan de kapstok hangen, om aldus besmetting met hoofdluis te voorkomen. De zak dient te worden dichtgetrokken met koorden. Van boven blijft er echter altijd een gat, zeker omdat kleine kindervingertjes nog niet zo behendig zijn om de koorden goed dicht te trekken. Of zo'n gat erg is? Ja natuurlijk! Het luistert allemaal heel nauw, getuige de website www.luizenzakken.nl: 'Wij weten echter uit ervaring dat het in de praktijk moeilijk realiseerbaar is om kleine kinderen het juiste gebruik consequent te laten doorvoeren en ouderlijk toezicht is ook moeilijk te optimaliseren. Met name het aan de haak laten hangen, terwijl de jas wordt ingevoerd of uitgenomen is een zeer veel voorkomende fout.'
Verder zijn de luizenzakken volgens de website 'aan de voorzijde voorzien van een groot en goed in het zicht aangebracht wit label' waarop je de naam van het kind kunt zetten. Let op: een luizenzak hééft geen duidelijk waarneembare voorzijde en draait bovendien altijd om aan de kapstok. En als de zak al niet ergens in het schoolgebouw rondzwerft, dan nog is het een hele klus om in de chaos rond kinderkapstokken de juiste zak te vinden. Zeker na het wassen is het vrij kleine label, onderaan de zak aangebracht, helemaal niet goed meer zichtbaar. Marsmannetjes (of -vrouwtjes) zouden een basisschool kunnen herkennen aan wild om zich heen graaiende moeders in een zee van blauwe zakken.

Geen opmerkingen: