dinsdag, november 03, 2009

De ster uit het verleden: Berry Sandeman met zijn geheim

De Sandeman zoals we hem allemaal kenden.


Tja, wie de jaren zeventig en tachtig niet bewust heeft meegemaakt zal muf en ongeïnteresseerd wegklikken tijdens het lezen van dit stukje. Maar wie deze decennia nog wel op zijn netvlies heeft staan wordt getrakteerd op iets bijzonders: een interview met de heer Sandeman. Wie herinnert zich niet de commercials met de geheimzinnige man in de cape die even plotseling verdween als hij verscheen? Het mysterie van Sandeman werd nooit ontrafeld, omdat de commercials net zo plotseling van de buis verdwenen als Sandeman zelf. Ik ging daarom op zoek naar het geheim. Het geheim van Sandeman.

Makkelijk te vinden was hij niet, maar met een beetje speurwerk wist ik zijn adres te achterhalen: een keurig huis in de Dopheidelaan in Heelsum. 'Lekker dicht bij de C1000 en maar vijf minuten fietsen naar het centrum van Renkum,' aldus Sandeman.
Maar zo vriendelijk als hij in de loop van het gesprek werd, zo vijandig werd ik bejegend toen ik zijn erf naderde. Nog voor ik kon aanbellen loste hij al enkele waarschuwingsschoten die een duif met zijn leven moest bekopen. Ik had geen afspraak kunnen maken omdat Sandeman een geheim nummer heeft. 'Dat moest ook wel,' verklaarde hij later. 'Toen ik nog in het telefoonboek stond werd ik soms nog midden in de nacht gebeld door mensen die het geheim wilden weten.' Maar het had een haar gescheeld of het interview was niet door gegaan. Zo begon het:

Berry Sandeman nu, voor zijn huis in de Dopheidelaan te Heelsum.


'Wat moet dat? Scheer je weg!'
'Ja maar meneer Sandeman, ik wil u graag even interviewen voor de rubriek "de ster uit het verleden" op mijn weblog.'
'Wie ben je dan?'
'Jan Paul Schutten.'
'Nooit van gehoord. Wegwezen.'
'Ik ben de auteur van "De wraak van het spruitje."'
'Echt waar? Nou vooruit even dan.'
'Weet je wat mijn geheim is? Eerst moet de vorst erover. Dan pas mag je ze kopen. Bij het schoonmaken zet je een kruisje in de stronk. En vervolgens blancheer je ze even en daarna bak je ze met wat spek in de pan. Serveren met mosterd en picalilly.'
'Is dat het geheim?'
'Welk geheim?'
'Het geheim van Sandeman.'
'Ja.'
'Dus u sloop huizen in, schonk daar vervolgens een glaasje sherry in, fluisterde ze een manier om spruitjes te koken in hun oren en verdween weer.'
'Ja.'
'Maar vindt u dat..'
'Zeg maar Berry hoor.'
'Berry Sandeman?'
'Ja.'
'Vind je dat niet heel gek, Berry.'
'Iemand moest het doen.'
'Waarom?'
'Al die spruitjes werden veel te lang gekookt. Dat was een schande.'
'Waarom verdween je uiteindelijk van de buis?'
'Omdat niemand meer sherry dronk.'
'En wat doe je dan nu?'
'Ik verkoop nu zelf sherry. Sherry van Berry. Dat gaat goed. Bejaarden zat hier in de buurt. En die drinken nog wel sherry.'

Het gesprek gaat verder alle kanten op. Over dat hij trots is dat hij op Geert Wilders stemt: 'Die zegt tenminste waar het op staat. Want zo is het wel.' Over zijn voorliefde voor Volendamse muziek: 'Maar niemand haald het niveau van de oude BZN, ook Nick en Simon niet.' En over de Tros: 'Het is een schande dat ze "Ter land, ter zee en in de lucht" van het scherm hebben gehaald.'

Nee, voor mij heeft Sandeman geen geheimen meer.

4 opmerkingen:

marieke zei

Peter R. de Vries move over (hij is ook zo 2009...). Hier is Jan P. Schutten!

Almar zei

Hey Jan Paul, waar kan je die Sherry van Berry precies krijgen? Alleen bij Berry thuis (lijkt me geen goed plan) of zijn er al speciale verkooppunten? Mijn schoonmoeder heeft namelijk wel belangstelling (was vroeger een echte Sandemangroupie).

Sherry van Berry, hét drankje voor oude besjes!

Jan Paul zei

Sorry Almar, maar de sherry van Berry is echt alleen bij Berry verkrijgbaar. Het huis is heel makkelijk te vinden. Gewoon op de Utrechtseweg bij de Prins Bernhardlaan naar links en dan ben je er praktisch al.

Nog wel even een waarschuwing: is je schoonmoeder al blind of wil ze het gewoon graag worden? Er is nog geen Keuringsdienst van Waren op bezoek geweest in het ethanollaboratorium van Berry.

Gina zei

haha... van deze blogstukjes lus ik er nog wel een paar (hik)