woensdag, november 04, 2009

Baron von Munchhausen en de Britse keuken

Een buitengewoon interessante PR-casus. Over hoe een branche die compleet ter ziele was zichzelf als een Baron von Munchhausen uit het moeras trok en de wereld veroverde. Welke branche? De Britse keuken. In de jaren zeventig had die het slechtste imago dat er maar bestond. Zelfs in Asterix stond een grapje over Obelix die tegen zijn zin een everzwijn in muntsaus moest eten in restaurant 'Het lachende everzwijn'.

De koks waren het eens met dat imago. Het eten wás belabberd. En het werd tijd dat dit veranderde. Ze stelden een denktank samen, schakelden een PR-bureau in en bedachten samen een oplossing. Die oplossing was: het land culinair opvoeden. Het héle land. Niet alleen het volk, ook de koks. Hoe? Met kookprogramma's op televisie. De BBC was er ook wel voor in. Op zaterdagochtend werden de zenders slecht bekeken en misschien konden deze programma's de kijkcijfers opschroeven.

Het plan werd een succes op alle fronten. Persoonlijkheden als Keith Floyd, Delia Smith en Rick Stein wisten miljoenen mensen te boeien en baanden de paden voor Jamie Oliver, Gordon Ramsay en Nigella Lawson. De televisiekoks lieten zien hoe het hoorde. Ze gaven de Britten smaak. En ze inspireerden collega's.

Inmiddels staat een van de twee beste restaurants ter wereld in Engeland – The Fat Duck, van Heston Blumenthal, óók een televisiepersoonlijkheid. De Britten domineren de kookboekenmarkt. En je kunt met een gerust hart dineren in een Engels restaurant zonder bang te hoeven zijn voor everzwijn in muntsaus.

Geen opmerkingen: