maandag, september 28, 2009

De wraak van het spruitje (3)


Met alle kennis die ik bij de experts heb op gedaan kon ik uiteindelijk aan de slag. Nou ja, ik... een échte kok natuurlijk. Een kok die 'moleculair' kon koken, die alles wist van snoep en fastfood en die alle wetenschappelijke ins en outs kent. In Nederland is er volgens mij maar één zo'n kok: Pierre Wind. Pierre wilde gelukkig meteen meewerken. Hij vond het ook een interessant experiment. Bovendien is hij zelf een notoire spruitjeshater en had hij zelf al een paar keer tevergeefs geprobeerd om iets lekkers met spruitjes te maken. Daarom had hij wel even bedenktijd nodig. Maar na twee weken belde hij euforisch op: het was gelukt! Hij had een gerecht van spruitjes bedacht dat echt lekker was. Ik heb het geproefd en het was inderdaad waanzinnig lekker.

De vraag was alleen: wat vinden kinderen er van? En dat was nog lastig om te testen. Want als je ze iets geeft terwijl je zegt dat er spruitjes in zitten, dan vinden ze het bij voorbaat al niet lekker. Vertel je niet dat er spruitjes in zitten, dan vinden ze het ongetwijfeld wel lekker. Maar dat was het doel van mijn experiment niet. Dat was nou juist bedoeld om spruitjes populair te maken. Gelukkig bedachten we een experiment waarbij we eerlijk konden zeggen dat er spruitjes in zaten zonder dat kinderen het bij voorbaat af zouden keuren. Hoe die test ging? En of kinderen het gerecht écht lekker vonden...?

(wordt vervolgd)

9 opmerkingen:

Ionica zei

Wat een cliffhanger! Wanneer komt het vervolg? 24 is niets vergeleken bij deze spanning...

Gina zei

ik tel nu als ik niet kan slapen, geen schapen maar spruitjes...

Jan Paul zei

Dat kan nu eindelijk weer Gina, want sinds 21 september is het spruitjesseizoen officieel weer begonnen.

ted zei

Er blijft een prangende vraag over: is het gerecht lekker omdat het níét naar spruitjes smaakt? Of is het gerecht lekker omdát het niet naar spruitjes smaakt?
En daaruit volgt dan weer een andere vraag: waar smaakt het dan wél naar, waardoor het lekker is?

Jan Paul zei

De spruitjesburger moet wel degelijk naar spruitjes smaken. En dat is gelukkig ook het geval.

Pascale zei

Ik heb eens gelezen dat een mens zijn leven begint met zoveel geurpapillen en dat er ieder jaar een hoop afsterven. Dat kinderen daarom ontzettend veel beter ruiken dan volwassenen en dus gevoeliger zijn voor luchtjes. Volgens mij stond dat in dat boek van Douwe Draaisma over het geheugen, Waarom het leven sneller gaat.... Ik dacht dat het daarom 'logisch' was dat veel kinderen niet van spruitjes houden, vanwege de sterke geur en smaak.

Ik ben ook erg benieuwd naar het vervolg. Misschien heeft het wel iets te maken met de combinatie van smaken?

Jan Paul zei

Pascale, er zijn verschillende redenen waarom kinderen niet van spruitjes houden. Die staan allemaal in De wraak van het spruitje.

Gina zei

ja, ik zag inderdaad een boel spruiten prominent in de winkel liggen daarstraks :-)

eigenlijk ruiken spruitjes helemaal niet lekker. maar dat geldt ook voor boerenkool, bloemkool, zelfs broccoli en welke andere kool dan ook als je het kookt of stoomt of wat dan ook. en toch leer je het eten, op de een of andere manier. en je gaat het lekker vinden.

toch was ik ook pas 16 of zo toen ik voor het eerst spruitjes at. omdat het moest, met een kerstdiner in een bejaardentehuis. met een klein groepje van het zangkoor verzorgden wij daar een kerstviering en we mochten mee eten, dat was onze vergoeding. konijn op zn limburgs (in zoetzure saus), gebakken krieltjes en.. spruitjes. weet het nog heel goed, omdat drie van de andere meiden, ook 15-16 jaar, precies hetzelfde probleem hadden!!! en omdat we niet alleen waren, was het minder erg om zo'n eerste hap spruiten te nemen. we zeiden wel dat we het eigenlijk niet hoefden, maar met die verpleegsters en zo... zeer intimiderend! en uit fatsoen eet je dus wat er op je bord ligt. maar je voelt je wel gesterkt en gesteund omdat je het niet alleen hoeft te doorstaan. en daarna vond ik het lekker. stom, eigenlijk. een van de meisjes niet, die weigerde na 1 hap echt verder te eten.

een spruitjesburger. da's wel een mooi compromis denk ik.

Linda zei

Mijn zoon van 2 is dòl op spruitjes...
Misschien moet je hem eens intervieuwen! :-)