zaterdag, juni 06, 2009

De Slag om Kweepeer


Elke ochtend begint met hetzelfde ritueel. Zodra het een beetje gaat schemeren begint één haan in de verte te kraaien. Dat laten de andere hanen niet op zich zitten en een paar minuten later zijn alle hanen uit alle dorpen in de regio aan het kakelen. Weer iets later begint een hond mee te blaffen. Daarna slaan alle andere honden een voor een aan. Een domino-effect van geblaf. Een enkele keer doen zelfs de katten mee, maar dat lijkt me toeval. In elk geval lijkt het alsof alle dieren op het eiland in opstand komen.

Daar hebben ze ook alle reden toe. Grieken kunnen niet met dieren omgaan. Gisteren stierf er een geit die probeerde te vluchten voor een man die haar wilde melken. Die man ging altijd zo hardhandig te keer dat het dier letterlijk doodsbang voor hem was geworden. Toen ze probeerde te vluchten struikelde de geit over een touw en brak ze haar nek. Grieken binden de touwen namelijk niet om de hals van een dier, maar aan de voorpoot. Daar moet je niets van zeggen. 'Dat doen we al tweehonderd jaar zo en dat gaat al tweehonderd jaar goed.' Ammehoela. Het gaat al tweehonderd jaar fout. Alle schapen op Korfoe lopen mank.

Dat ochtendritueel hoor ik telkens omdat de muggen de Slag om Kweepeer (zo heet ons appartement, maar dan in het Grieks) 's nachts altijd winnen. Met het grootste gemak breken ze door onze defensie van een anti-muggenstekker, een klamboe en een dikke laag Autan. Overdag is er een incidentele guerrilla-actie, maar die zijn zelden doeltreffend. Het gekriebel van een beet houdt twintig minuten aan en verdwijnt dan weer. Vervolgens komen ze elke dag een paar keer terug, bij sommige beten al vijf dagen lang.

Gisteren zijn we lekker naar het strand geweest. Om daar te komen moet je eerst een eind fietsen, maar dat kan mij eigenlijk niet lang genoeg duren. Het is een feest om op onze mountainbikes over het eiland te racen. Ik moet dan telkens aan Tim Krabbé denken die dat hier ook deed en er een boek over schreef. Voor Black Olive Press uiteraard. Vlakbij het strand is een restaurant waar je heerlijk kunt eten. Het wordt geëxploiteerd door twee broers die ruzie met elkaar hebben. Het ene jaar runt de ene broer het, het jaar daarop de andere broer. En ondertussen kookte 'de mama' elk jaar door de heerlijkste gerechten voor de gasten van de respectievelijke zoons.

Zo. Nu ga ik mijn scherm schoonvegen, want Andy heeft mijn computer net afgelikt. Hij heeft Edward al inspiratie gegeven voor een geweldig gedicht. En ik voel een verhaal opkomen.

2 opmerkingen:

Lena zei

Gaat Edward dat gedicht door Flo dan laten verstrippen? Kan goed worden!:-)

Jan Paul zei

Ja, het wordt een stripgedicht.