maandag, juni 15, 2009

An acquired taste

Vandaag zijn we naar het noorden van het eiland gefietst en van daar hebben we een boottochtje gemaakt naar...- nee hoor. Het is over. Voorbij. Schluss. We zijn alweer thuis. Behalve Edward, want die is op weg naar het radioprogramma Kunststof, waar hij straks te beluisteren is.




Eergisteren zijn we weer gaan zwemmen bij ons favoriete strandje, maar erg lang konden we niet in het water blijven. Het was ineens ijskoud geworden! Van de ene op de andere dag. Dat komt door de mistral: die stevige warme wind zorgt ervoor dat er enorm veel water verdampt. Dat verdampen van het water onttrekt enorm veel energie (warmte) uit het water, zodat het dat heel sterk afkoelt. Weer wat geleerd. Aan den lijve nog wel.

's Avonds hebben we uiteraard weer bij onze vaste taveerne gegeten. Het was de rustigste dag in maanden, zei de eigenares. We waren dan ook bijna de enige klanten. Ze schoof bij ons aan tafel zodat we de roddels van het hele dorp te horen kregen, zoals dat hoort.

Gisteren hebben Bibi en ik nog tachtig kilometer gefietst. Ik had mijn hartslagmetertje om en zag dat ik bijna 2600 calorieën had verbrand in de heuvels. Niet gek. We hebben zo ook weer wat meer van het eiland gezien. Korfoe is een eiland met twintig gezichten: shabby, chic, oogverblindend, spuuglelijk, stinkend, heerlijk ruikend, arm, rijk, druk, doodstil, ga zo maar door. En vooral onze uitvalsbasis, Agios Ioannis, was een 'acquired taste'. Onze eerste indrukken waren helemaal niet zo positief, maar uiteindelijk gingen we steeds meer van het dorpie houden. Ook vanwege Andy natuurlijk. Het beestje heeft gisteren nog de hele avond onder onze tafel gelegen, maar vlak voordat we weggingen liep hij een paar andere toeristen achterna. Vanmorgen hebben we hem niet meer gezien.



Vandaag weer terug naar de keiharde realiteit. Het werkende leven is weer geworden. Bovendien gebeuren er vervelende dingen in onze normaal gesproken zo vrolijke kinderboekenwereld.

1 opmerking:

Lili de Ridder zei

Ja, die honden dat zijn opgewekte opportunisten.
Kan leerzaam zijn... ook in de vrolijke kinderboekenwereld. Gewoon onder (op) een andere tafel gaan liggen.