zaterdag, maart 21, 2009

Te stom om...

Sylvia Witteman zegt in het Oba Journaal (de krant van de Amsterdamse Bibliotheek) dat ze geen enkele moeite heeft met het eten van vlees. 'Wij eten dieren omdat wij dat lekker vinden, en omdat die dieren te stom zijn zich daartegen te verzetten.' Ik hoop dat deze uitspraak uit zijn verband is gerukt, op een misverstand berust of als grap is bedoeld. Maar ik vrees van niet. Natuurlijk zijn ze niet te stom om zich te verzetten. Dat doen ze juist wel. En in andere gevallen maken we teveel misbruik van hun vertrouwen in ons. Maar ze zijn wel degelijk weerloos ten opzichte van ons ja. Dat lijkt me niet echt een reden om ze op te eten. Gehandicapten zijn ook kwetsbaar, maar om nu de 'josti hawaiï' op het menu te zetten. Dat gaat Sylvia zelf trouwens ook te ver, want ze eet geen mensenvlees en ook geen apenhersenen uit een levende aap.

9 opmerkingen:

Ingrid zei

Afgezien van mijn afschuw, eh, kàn dat laatste? Hersens eten uit een levende aap bedoel ik?
Is de aap zodra je een hap neemt (eigenlijk wil ik me dit niet voorstellen, maargoed, for the sake of the argument toch even) niet meteen dood?
Hersendood, op zijn minst?

En: wie zou het willen? Ik ken wel de Japanse gewoonte om te eten van een levende vis (onder het motto: verser kan niet). En hoewel ik over het algemeen niet sentimenteel word van vissen, kan ik er niet naar kijken. Horror! De vis ademt nog! Dat is geen eten, dat is martelen.

Ik hoop toch heel erg dat Sylvia Wittemans woorden verdraaid zijn. Ze leek zo aardig.

Jan Paul zei

Ja, het gebeurt helaas wel degelijk in Aziatische delicatessenrestaurants.

Ik denk dat Silvia Witteman grappig of recalcitrant wilde overkomen. Maar bij mij als wannebe vegetariër wekt zo'n opmerking vooral weerzin op.

corien zei

bah! Bij Fear Faktor eten ze levende kakkerlakken of grote kevers met oogjes op steeltjes. Die bewegen en je aankijken. Daar word je ook niet blij van.

ted zei

Tja, 't is wel heel selectief kijken naar eten zo: als je ziet wat het is gruw je ervan en als je het niet herkent eet je het lekker op. Ik zie het verschil niet zo tussen het eten van een kever met oogjes en het verorberen van een garnaal met zijn rijk gevulde darmkanaal. Om maar een voorbeeld te noemen. Maar ik heb het zelf ook: hoe slechter ik het herken, hoe makkelijker ik het eet.
- Wat is dat eigenlijk, een wannabe vegetariër? Is dat niet gewoon een vleeseter?

De meeste mensen eten garnalen zonder kop, maar wel met een rijkelijk gevuld darmkanaal.

ted zei

O, ik dacht dat ik die laatste regel had weggehaald. Niet dus.

Jan Paul zei

Een wannabe vegetariër is iemand die het liefst vegetarisch wil eten, maar dat nog niet altijd kan. Soms omdat een restaurant voor de zoveelste keer niet verder komt dan geitenkaas of penne al arrabiata. Soms omdat de verleiding te groot is om bijvoorbeeld in Bologna de gramigna te eten.

ted zei

Gramigna, wat is dat? Heeft dat oogjes?

Music For Gaza zei

hm, niet echt slimme opmerking van deze dame. da's de arrogantie van het mens-zijn, dat dieren 'stommer' zijn.. nou, verre van. zag laatst weer documentaire waarin een mij onbekende en wonderschone vis zich telkens in andere kleuren hulde tijdens de jacht op kleine visjes die zich in een school elastisch voortbewogen. er is zoveel waar wij geen weet van hebben.

ja, dat van die aapjes heb ik heel lang geleden gezien in een video, Faces of Death geheten, dat allerlei gruwel toont (ben vrijwel alles op de aapjes na vergeten eigenlijk), maar ook hoe een patholoog-anatoom zijn werk doet.

en ook varkens zijn verre van dom.
en deze meneer, die mag van mij ook blijven :-)

Kevin Richardson, Lion Whisperer

Jan Paul zei

Ted: hier vind je een mooi plaatje met lekkere recepten met gramigna:

http://www.pastafrescacarmelaocone.it/shop/product_info.php?products_id=40

Wel in het Italiaans helaas.