donderdag, februari 12, 2009

Joanna Lumley krijgt het te zien (door Marjolijn)

Een paar jaar geleden lag ik in het IJslandse binnenland in een tentje. De zomer was zo goed als voorbij. Buiten was het donker en koud. Ik moest plassen, maar probeerde het tot de ochtend uit te houden. Een groep Italianen stond een eindje verderop herrie te maken. Uitroepen, gelach. Na een uur gaf ik het op. Ik trok een trui en een broek aan en kroop mijn tent uit. De Italianen stonden naar de lucht te kijken. Een groene sluier waaierde uit en trok zich terug. Een laatste staartje noorderlicht. Ik had, zo drong het tot me door, een uur lang geprobeerd om niet naar buiten te gaan, en ondertussen hadden de Italianen een complete noorderlichtshow gezien. Of het mooi was geweest, vroeg ik. Geweldig, zeiden de Italianen. Onvoorstelbaar. Ze gingen nagloeiend van verwondering naar bed.


Ik bleef nog heel lang in mijn eentje buiten staan, omdat ik hoopte op meer. Na een tijd klapperden mijn tanden en mijn knieën tegen elkaar van de kou en moest ik mijn slaapzak in. Een week later zag ik, gezeten in een hete bron, heel even een vage groene sluier aan de horizon, dat was alles. Meer kreeg ik niet te zien. Tot op de dag van vandaag.


Ik wil zo ontzettend graag het noorderlicht meemaken. Aurora borealis, zoals het officieel heet. Het is een Hele Grote Wens. Maar het noorderlicht speelt een spelletje met me. Het verschijnt altijd op plaatsen waar ik net niet meer ben. Zoals boven Reykjavík, die ene nacht dat ik in Selfoss sliep. En ook dit jaar was het weer raak. Ik was nog maar een paar dagen terug in Nederland of ik kreeg het bericht: aurora borealis!

Als troost hebben ze hier thuis het volgende filmpje voor me gevonden. Joanna Lumley. Ze speelde in Absolutely fabulous de dronken lellebel Patsy Stone zó goed dat je je haar nauwelijks nuchter en zonder cocaïneneus kunt voorstellen. Maar in dit fragment uit een BBC documentaire weet ze me keer op keer te ontroeren. Háár wens kwam uit. Het idee dat ik in die tent ben blijven liggen…

6 opmerkingen:

Ingrid zei

Wat ontzettend mooi! Ik hoop dat ik het Noorderlicht ook ooit eens mag zien. Maar ik hoop nog meer dat jíj het ooit eens mag zien, Marjolijn.

Ik kan me een beetje voorstellen hoe je je voelt. In 1999 reden we 's nachts speciaal naar Frankrijk om de totale zonsverduistering te zien. Er was nogal wat bewolking en we gokten op een gebiedje in het binnenland dat er in de weersvooruitzichten goed uitzag.

Helaas: het bleef bewolkt. Ondanks dat was het toch heel bijzonder. De schaduw die aanholde over de heuvels, de vogels stopten met tsjirpen, de kippen stopten met kakelen. De klamme kou op mijn blote armen. De stilte.

Ik had niet verwacht dat het me zó zou aangrijpen, maar ik stond met dikke keel en tranen in mijn ogen.

Maar toen ik thuis de beelden zag van Erwin Kroll die in Etretat de bewolking zag breken vlak voor de verduistering, toen huilde ik. Van spijt, dat we niet naar de kust getrokken waren.

Alexander zei

Ohhh...

Ik geloof dat ik nu ook een Heel Grote Wens heb, Marjolijn. Wat ik me afvroeg: beweegt het licht echt zo snel en stromend als op het filmpje, of draaien ze het versneld af?

ted zei

Ik ken dat filmpje. De reactie van Joanna maakt het verschijnsel nog mooier dan het van zichzelf al is.

bibi zei

Wat prachtig. Ooit ga je dit zien Marjolijn, dat kan niet anders, hou vol.

Marjolijn zei

@ Alexander: Het licht doet van alles en nog wat. Het waaiert, danst of likt aan de hemel.
Een Jan Paul lezers excursie is misschien een goed idee? Voor noorderlicht heb je een aantal ingrediënten nodig. Ik zal het niet allemaal uit gaan leggen, maar in 2013 zal er extra veel noorderlichtkans zijn. Dus...
@ Ingrid: ook erg.
@ Bibi:ik hou vol!
@ Ted: Er is ook een versie waarbij het commentaar van Joanna vervangen is door muziek. Zonde. En er is een versie met doventolk. (Echt waar.)

Jan Paul zei

Vroeger hadden we Miebeth Zalfjes die dan ging uitleggen welke ingrediënten er moesten zijn voor het noorderlicht. Maar Miebeth is zojuist ontslagen.

Ik zal het dus zelf maar moeten doen. Binnenkort. Na mijn cursus kredietcrisis voor gevorderden.