maandag, februari 09, 2009

10...9...8...7...6...4...3...2...1...


We hebben vorige week kunnen zien hoe ze in Iran aftellen bij de lancering van een raket: Allah akhbar... Allah akhbar... Allah akhbar... In de rest van de wereld gebeurt dat door middel van aftellen. Maar waarom is dat nou? Puur voor de show. Het aftellen is namelijk niet bedacht door een raketdeskundige maar door een filmmaker. Fritz Lang om precies te zijn. In zijn film Frau im Mond (Woman on the Moon) uit 1929 komt al een raketlancering voor, zonder dat er daarvoor ooit een had plaatsgevonden. Maar bij het monteren van de scène miste hij elke vorm van spanning. Daarom bedacht hij het aftellen. De medewerkers van de NASA en hun Russiche tegenhangers dachten later dat het zo hoorde en hebben het maar overgenomen.

Aftellen gebeurt niet alleen bij raketlanceringen, maar ook bij het ontsteken van grote ladingen explosieven. In Engelstalige landen slaan ze het getal '5' overigens altijd over bij het aftellen. 'Five' lijkt te veel op 'Fire,' en dat zou wel eens voor problemen kunnen zorgen...

3 opmerkingen:

Ionica zei

Wat grappig! Heb je nog meer leuke voorbeelden van dingen die uit de film zijn overgenomen?

Jan Paul zei

Ze zijn er wel, maar ik kan er even niet opkomen...

Behalve natuurlijk dat films zelf ook zo'n countdown hebben, voorafgaand aan de hoofdfilm. Die is er om beeld en geluid sync te krijgen. Dat terugtellen is niet in secondes, maar in 'footage'. Elk getal staat voor een foot aan film.

Anoniem zei

Wat een heerlijke weetjes!

Nog eentje: als je in de bioscoop film kijkt (want op dvd is het niet te zien) dan zie om de 10-15 minuten een ovaaltje rechtsboven in beeld. En dan 4 seconden later opnieuw! En meteen erna begint een heel nieuwe scène.
Een speelfilm werd en wordt aangeleverd op meerdere spoelen. Anders is het veel te zwaar om op de projector te tillen. Voordat een film vertoond kan worden moeten al die spoelen op 1 hoofdspoel gedraaid worden. Dus als de projectionist dat die eerste keer doet, dan weet hij dat hij bij het eerste ovaaltje klaar moet staan om vlak na het tweede ovaaltje het begin van de volgende spoel te plakken. Dat valt natuurlijk toch het minst op als er toch al een nieuwe scène begint.

Als je het eenmaal hebt gezien, dan kun je er gewoon niet meer omheen. Het voelt als een onderonsje met de projectionist. Een kleine kick voor niks! Mmm!

Veel kijkplezier!
Marijn