dinsdag, november 11, 2008

Sint Maarten

Het is vandaag Sint Maarten en de kinderen uit onze buurt lopen weer gretig en hebberig door de straten. Op jacht naar snoep. In het stadsdeel waar ik tegenwoordig woon is het een belangrijk kinderfeest. Maar in bijna alle andere buurten waar ik gewoond heb was dat juist totaal niet het geval. En al helemaal niet op de manier waarop ik het enkele jaren geleden in de Amsterdamse Kinkerbuurt (klinkt als een vreselijke achterstandswijk, maar is een van de prettigste buurten van de stad) meemaakte.

Om een uur of zeven ging de bel. Ik deed open en er stond een Marokkaanse jongen van een jaar veertien voor de deur. Hij brabbelde zó onduidelijk dat ik hem niet kon verstaan. Pas na een tijdje verstond ik 'Sint Maarten' in zijn verhaal. Aha, dacht ik. Meneer wil snoep. Ik vertelde dat ik niet van snoep hield, dus dat ik ook niet in huis had. 'O,' zei hij teleurgesteld, 'geef dan maar geld.'

4 opmerkingen:

Jeska zei

Je wordt geskimmed en overvallen. Griezelig hoor, een prijs winnen. Iedereen wil wat van je. Misschien moet je Jiu Jutsi lessen nemen, ofzo.

Is Sint Maarten eigenlijk een afgeleide van Halloween?

Jeska zei

Ik zie zojuist op wikipedia dat je zowel snoep als geld mag vragen tijdens Halloween. Wist ik niet!

corien zei

wij zongen vroeger in zo'n geval:
hier woont juffrouw kikkerbil,
die ons nooit iets geven wil

Meneer Kikkerbil zei

Nee hoor, Jeska. Het was geen overval. Ik heb hem ook geen geld gegeven. Misschien had ik dat wel gedaan als ik geweten had dat je dat ook mag vragen. Dat wist ik helemaal niet.

Kennelijk was deze jongen beter ingeburgerd qua kennis van onze traditities dan wij.

Maar ik vind het een vervelend feest. Wij hebben de stekker uit onze bel getrokken. Mede omdat Sien nogal 'enthousiast' tekeer gaat als er gebeld wordt.