woensdag, november 05, 2008

Schitterlicht (door Alexander)


Dit is een plaatje. En denk niet dat je weet wat dit plaatje verbeeldt. Dit plaatje is niet het kunstwerk ‘For the Love of God’, dat momenteel in het Rijksmuseum te zien is. Het is een afbeelding ervan, een schamel plaatje, en geen vergelijk met the real thing. Het echte ding zie je pas als je ermee in één ruimte bent, in de zwaarbeveiligde zwarte doos middenin het museum. Het ding is niet grijs. Het is diamant, het is een en al schitterlicht.

Het is natuurlijk vooral een happening, dacht ik, de tentoonstelling van dit ding. En eigenlijk berust die alleen op de duizelingwekkende proporties van alles eromheen: de hoeveelheid diamanten, wat hij dus kost, wat de politie aan bewaking doet. Het is een afgietsel in platina van een willekeurige schedel, ingelegd met 8601 diamanten, vanbinnen en vanbuiten. Het is het duurste kunstwerk ooit gemaakt, voor het geld zou je een leuke bank kunnen kopen. (En dan bedoel ik geen ligbank, maar een Fortis.) Ik ging vanwege de happening, wat betreft het ding zelf rekende ik op een teleurstelling. Niets bleek minder waar.

Met z’n tienen mag je de zwarte doos in. Spots uit alle windrichtingen richten zich in de verder donkere ruimte op de diamanten, die zo hevig schitteren dat je ervan tintelt. De doffe tl-lichtglans van het plaatje is in werkelijkheid een hemelse schittering, alsof je naar een sterrenstelsel kijkt. Bij elke beweging die je maakt valt het licht weer anders, het licht lijkt te bewegen. Het lijkt ook nog alsof het licht ervanaf spettert – een centimeter boven de schedel schittert het licht óók, als opspetterende prik uit je cola. De diamanten zijn zó secuur ingelegd, alle lijnen en banen die over de schedel lopen, zijn precies perfecte structuren.

Ik weet niet of ik het nou mooi of lelijk of kunstig of kitscherig moet vinden. Maar ik vond het wel overweldigend. Ik ga misschien wel nog een keer kijken.

4 opmerkingen:

Jan Paul zei

Mooie boel is dat Alexander! Gaan we nu ook kunstrecensent worden? Ik wil het object volgende week bewonderen en zou het dan als blogonderwerp gebruiken. En dat kan nu niet meer.

Maar eerlijk gezegd toch wel heel fijn. Want ik heb in deze barre tijden weinig ruimte om te bloggen. Bovendien krijg ik door je verhaal alleen maar meer zin om te komen kijken. Goed geschreven!

Alexander zei

Ja, Jan Paul, vergeef me de brutaliteit. Maar jij kan er natuurlijk wél over bloggen! Ik wil heel graag weten wat jij vindt!

bibi zei

Ik wilde eerst niet gaan kijken, maar nu ga ik toch.

marieke zei

barre tijden? barre tijden?