zaterdag, oktober 25, 2008

Gabriella Cilmi (door Alexander)


Gabriella Cilmi is het zingende equivalent van een kat met een zachte vacht en met vlijmscherpe nageltjes. Wie ongevraagd met zijn aaiarm in haar onweerstaanbare buurt komt, kan weldra pleisters gaan plakken. Ze ziet eruit als een lief meisje van zestien, maar er is niets zoets aan haar, er is ‘nothing sweet about me’, zoals ze in haar gelijknamige top-40-hit zingt. Gabriella is wel zestien, maar niet lief.

Vooral op het gebied van de vriendjeszoekerij is ze pittig, en meedogenloos. Niet makkelijk. In niet te mis te verstane bewoordingen laat ze haar aanbidders horen dat ze niet met leugentjes moeten komen aanzetten (in ‘Save the Lies’) en omgekeerd laat ze in even duidelijke taal horen wat ze van een knappe knul vindt: ‘You look good, look good, you’re good looking, yeah.’ (in ‘Don’t Wanna Go To Bed Now’) Er is weinig tegen in te brengen, als Gabriella het zingt.

Want haar stem, man, haar stem... Die is met zijn tetterende vuurkracht van het kaliber Duffy, maar dan minder kopjesgevend en aaibedelend, maar juist krabbend en blazend. De stem heeft een tetterende vuurkracht en is zo buigzaam als elastiek – in ‘Sweet About Me’ is dat nog wel het best te horen, in de telkens tweede regel van het refrein: ‘Nothing sweet about me… ye-ah’ – daar glijdt ze volgens mij een heel octaaf naar beneden. Ze kan de pompende discoband of de volle gitaar moeiteloos aan; ze overstémt hem met haar vierdeversnelling-uithalen. En de ene keer is de stem zeepglad, de keer daarna weer volwassen vol, als de geur van pasgebrande koffie.

En de energie spat ervan af, in alle stampend krachtige poppy rocknummers die ik noemde. De producent heeft zo veel energieke instrumenten bij elkaar gezet, dat alles gemaakt lijkt om te overdonderen, met dat ene poppy rockkunstje. Maar de allergrootste kracht van het album Lessons to be Learned schuilt juist in de veelzijdigheid van Gabriella. Nummer 8 is plots een soulvolle ballad, nummer 10 is een ingehouden jazznummer waarin over buskruiteieren gelopen wordt en slotnummer 12 blijkt misschien wel het leukste nummer, waarin Gabriella ‘een Blondie doet’, in een gecoverd disconummer dat niet van Blondie is maar er wel aan doet denken - je krijgt het in elk geval niet meer uit je hoofd.

1 opmerking:

Jan Paul zei

Lekker hoor - en dan heb ik het over de muziek. Echt.