zaterdag, september 27, 2008

Coldplay (door Alexander)


Het begon ermee dat we half Europa zouden doorkruisen om Coldplay te zien. Het eindigde ermee dat we half Europa gelukkig óók voor een weekendje Praag en niet alléén voor Coldplay doorkruist hadden.

Want het concert van Coldplay was een zeven waard. Ruim voldoende, maar het viel wel een beetje tegen. In een volle arena stonden de Tsjechen verwachtingsvol te waven, maar toen de vier heren Coldplay binnenkwamen reageerde men niet bepaald uitzinnig. En tussen de nummers door kon je bijna een speld horen vallen, zo weinig zweepte Coldplay de mensenmassa op. Bevreemdend. Hun binnenkomer, de recente single Violet Hill (hier), speelden ze wat mat, zonder de hoogspanning waaronder de ronkende gitaren op de cd staan. De pompende, volle arenastamp die het op de cd een van de meeslependste nummers maakt, was bleekjes.

Ze schakelden vervolgens terug naar vier oude nummers, die saai waren. In Clocks (hier), hun allerbeste en allerbekendste nummer, klonk de gehoopte strakke piano rommelig, de bas was weinig opzwepend, de extatische grootsheid die het nummer had moeten hebben, hoorde je niet terug. De overige oude nummers – In My Place, Fix You, Speed of Sound – speelden ze exact zoals op de cd. Niet puntig, niet erg inspirerend.

En zanger Chris Martin liet zich ook kennen – zijn stem werd ontmaskerd, want die is echt niet krachtig genoeg voor een stadion. Zijn stem is iel en ijl, als hij zijn befaamde hoge uithaaltjes maakt, en lang niet zo gehoopt krachtig als bijvoorbeeld Duffy (die door Paradiso tetterde, hoe hoog of laag ook). Dat Martin op het nieuwe album Viva la Vida or Death and All His Friends vaker dan voorheen een octaaf lager zingt, had voordelig kunnen zijn. Maar dan kwam er juist weer een soort vermoeid gebrom uit zijn keel. Géén dreigende tenor.

Toch een ruim voldoende. Er was een verrassende remake van God Put A Smile Upon Your Face. In de tweede helft maakten Lost? (hier) en het titelnummer Viva la Vida wat goed, die zweepten wat op (maar hadden veel grootser gemogen, maar ja, violen waren er niet). En over het algemeen was het ook niet slecht, maar we hadden gehoopt op kippenvelmomenten, op extatische meesleping. Het onbetwistbare hoogtepunt van een van mijn reisgenoten was dat er op een gegeven moment duizenden papieren vlindertjes uit het plafond naar beneden kwamen. Praag is een mooie stad.

4 opmerkingen:

coen zei

http://www.youtube.com/watch?v=N7PBSriCVhg

Jan Paul zei

Ik zou zelfs naar Praag willen om Marianne Weber te horen zingen. En ik zou ook graag naar Paradiso willen gaan om Coldplay te horen. Vooral dit nummer: http://www.youtube.com/watch?v=FRtSR82cUFA

Alexander zei

Hm tja, toch, tóch zitten in dat nummer ook de dingen die me in Praag tegenvielen, die me op het album niet storen: de stem van Chris Martin is iel, en hij haalt hoge tonen vaak maar net of net niet; de instrumentale muziek is een brij en zelden virtuoos puntig; de bas die het nummer moet voortstuwen verdwijnt in de rest van de muziek. Maar er vallen wél allemaal fijne fliebertjes naar beneden.

mart zei

erg leuk dat je iets over coldplay op je blog staat.
goeie band he.
ik zou graag de tekst van viva la vida willen hebben want waar gaat die over.

groeten van coldpay fan mart