zondag, september 28, 2008

Weer een Mees!


Heb ik eigenlijk al verteld dat er weer een nieuwe Mees uit is? Hij heet 'Daar is Mees weer.' Een ideaal cadeau voor kinderen die nu in groep 3 zitten, want het bestaat alleen maar uit woorden van een lettergreep.

Mees voelt zich shit.
Hij wil wiet.
Maar hij heeft geen geld voor wiet.
Wat moet hij nu?
Hij jat maar wat geld van mam.


Nee hoor. Mees haalt wel ondeugende streken uit, maar die komen niet door een verslaving. Hij probeert het altijd goed, maar het pakt telkens verkeerd uit.

zaterdag, september 27, 2008

Coldplay (door Alexander)


Het begon ermee dat we half Europa zouden doorkruisen om Coldplay te zien. Het eindigde ermee dat we half Europa gelukkig óók voor een weekendje Praag en niet alléén voor Coldplay doorkruist hadden.

Want het concert van Coldplay was een zeven waard. Ruim voldoende, maar het viel wel een beetje tegen. In een volle arena stonden de Tsjechen verwachtingsvol te waven, maar toen de vier heren Coldplay binnenkwamen reageerde men niet bepaald uitzinnig. En tussen de nummers door kon je bijna een speld horen vallen, zo weinig zweepte Coldplay de mensenmassa op. Bevreemdend. Hun binnenkomer, de recente single Violet Hill (hier), speelden ze wat mat, zonder de hoogspanning waaronder de ronkende gitaren op de cd staan. De pompende, volle arenastamp die het op de cd een van de meeslependste nummers maakt, was bleekjes.

Ze schakelden vervolgens terug naar vier oude nummers, die saai waren. In Clocks (hier), hun allerbeste en allerbekendste nummer, klonk de gehoopte strakke piano rommelig, de bas was weinig opzwepend, de extatische grootsheid die het nummer had moeten hebben, hoorde je niet terug. De overige oude nummers – In My Place, Fix You, Speed of Sound – speelden ze exact zoals op de cd. Niet puntig, niet erg inspirerend.

En zanger Chris Martin liet zich ook kennen – zijn stem werd ontmaskerd, want die is echt niet krachtig genoeg voor een stadion. Zijn stem is iel en ijl, als hij zijn befaamde hoge uithaaltjes maakt, en lang niet zo gehoopt krachtig als bijvoorbeeld Duffy (die door Paradiso tetterde, hoe hoog of laag ook). Dat Martin op het nieuwe album Viva la Vida or Death and All His Friends vaker dan voorheen een octaaf lager zingt, had voordelig kunnen zijn. Maar dan kwam er juist weer een soort vermoeid gebrom uit zijn keel. Géén dreigende tenor.

Toch een ruim voldoende. Er was een verrassende remake van God Put A Smile Upon Your Face. In de tweede helft maakten Lost? (hier) en het titelnummer Viva la Vida wat goed, die zweepten wat op (maar hadden veel grootser gemogen, maar ja, violen waren er niet). En over het algemeen was het ook niet slecht, maar we hadden gehoopt op kippenvelmomenten, op extatische meesleping. Het onbetwistbare hoogtepunt van een van mijn reisgenoten was dat er op een gegeven moment duizenden papieren vlindertjes uit het plafond naar beneden kwamen. Praag is een mooie stad.

vrijdag, september 26, 2008

Waarom ik de Griffel ga weigeren

Tja laten we eerlijk zijn, de kans dat ik een Gouden Griffel win is natuurlijk niet groot. De titel van het winnende boek van vorig jaar blijkt wat dat betreft profetisch. Maar hoewel het al heel fijn is om de aandacht van de Zilveren Griffel te krijgen, wil ik toch meer. En daarom denk ik er over om de Griffel te weigeren.

Want als ik weiger, dan krijg ik veel meer aandacht. Ik kom op de voorpagina's van kranten. Ik kom op de radio en misschien wel TV. Misschien kom ik zelfs eindelijk eens een keer in Boekblad. Een Griffel weigeren, dat is bij mijn weten nog nooit gebeurd. Dat is dus nieuws. Nieuws betekent aandacht, aandacht betekent verkoop, verkoop betekent rijkdom.

Er is alleen nog een klein probleempje. Alle media willen natuurlijk weten waaróm ik de Griffel weiger. En dan kan ik niet gaan zeggen dat ik het voor de publiciteit doe. Ik moet dus nog een geldige reden hebben. Maar ik heb nog een paar dagen de tijd om daar over na te denken. Suggesties op dit blog zijn welkom. Mocht ik onverhoopt toch geen goede reden kunnen verzinnen, dan accepteer ik de Griffel wel. Want het is toch 'best aardig', zo'n prijs.

woensdag, september 24, 2008

Eet smakelijk!

De nieuwe omroep LLiNK heeft sinds een paar weken een nieuw programma. Het heet 'Eet smakelijk!' en is vanavond te zien op Nederland 3. De opzet van het programma is even simpel als nobel: een (bekende) Nederlander moet een gerecht maken van verse ingrediënten. Dus ook van vers vlees; zo vers mogelijk. Dat betekent dus dat hij of zij zelf een dier moet slachten - of bij de slacht aanwezig is. Het doel is duidelijk: als je weet waar je vlees vandaan komt, dan sla je het liever over. Ik sla juist het programma liever over. Ondanks alle goede bedoelingen.

Want het probleem is... wie kijkt er naar het programma? Vegetariërs niet. Die hoeven niet te zien hoe een dier aan zijn einde komt. Maar carnivoren ook niet. Die wíllen niet zien hoe een dier aan zijn einde komt. Het gevolg is dan ook dat het programma even boven de 100.000 kijkers trekt. Dat is iets meer dan twee keer zoveel als het aantal luisteraars van Verre Verwanten op Radio 5. En de programma's voor en na 'Eet smakelijk!' trekken wel een normaal aantal kijkers.

Het is heel jammer dat het programma zo weinig kijkers trekt, maar het is wel volkomen logisch.

dinsdag, september 23, 2008

Opeens heb je het: je wordt boortechnoloog!


De laatste tijd lees ik met angst en beven de economische pagina's van de kranten. De ene expert zegt dat het hier in Europa allemaal wel mee zal vallen, de andere voorspelt een soort financieel armageddon. In het laatste geval zal de crisis ervoor zorgen dat niemand meer kinderboeken koopt en dat ik gedwongen wordt weer een degelijke baan te zoeken. Maar wat? Weer de reclame in, mijn andere vak? Dat kan niet, want een crisis van zo'n omvang zorgt ervoor dat je ook daar geen droog brood meer mee kunt verdienen. Daarom heb ik gisteren een beroepskeuzetest gedaan. Je kunt maar beter voorbereid zijn. Dit is het resultaat:

- Aannemer
- Bedrijfsleider akkerbouw
- Boortechnoloog
- Cultuurtechnisch uitvoerder
- Districtsbeheerder bos- en natuurterreinen
- Grondstoffentechnoloog
- Jachtvlieger
- Klimaattechnicus
- Landbouwbedrijfsleider
- Loods
- Maritiem officier
- Politierechercheur
- Tropisch landbouwkundige
- Verkeersvlieger

Ik denk dat ik kies voor districtsbeheerder bos- en natuurterreinen.

Nog een uur om te stemmen. Stem nu of zwijg voor eeuwig!

maandag, september 22, 2008

Leuk filmpje

Van de makers van het Mentosincolaflesfilmpje:

Kopregelverzinwedstrijd



Dit kunstwerk heet 'Planet.' Het is gemaakt door Marc Quinn en is te koop via Sotheby's. Leuk voor in de logeerkamer? Bijzonder is dat hij lijkt te zweven. Maar goed. Terzake nu. De kopregelverzinwedstrijd.
  • Weer nieuw slachtoffer Chinees melkschandaal
  • Buurt al weken wakker gehouden door extreem luid babygehuil
  • 'Als-ie niet van ijs was gemaakt had ik hem gekocht.'
  • 'Ik weet niet of we het moeten doen, Ruud. Ik vind hem niet goed bij onze bank passen.'
  • 'Weet je zeker dat het een echte Quinn is en geen vervalsing?'

zaterdag, september 20, 2008

Power to the paddenstoel (door Miebeth Zalfjes)


Paddenstoelen kunnen de wereld redden. Onze voorouders (we zijn evolutionair gezien pas 600 miljoen jaar geleden van ze afgescheiden) hebben alles in zich om onze planeet leefbaarder te maken. Ze kunnen op zes manieren ingezet worden om het voortbestaan van de mensheid te redden.

1 Diverse experimenten hebben aangetoond dat zelfs de zwaarste metalen en voor 95% door schimmels kunnen worden afgebroken. Effectiever en beter dan welke andere methode. De niet-afbreekbare restanten afval kunnen daarna eenvoudig worden verwijderd. Er zijn zelfs schimmels die zenuwgassen omzetten in een onschuldig prutje. Ook landbouwafval is met gemak op grote schaal af te breken. Zo verandert zelfs de smerigste gifbelt in een paradijsje vol bloemen, planten en insecten.
2 Overal waar door bossen door ontginning dreigen te verdwijnen, omdat de grond droog en onvruchtbaar is geworden, kan de grond met behulp van de juiste schimmels weer vruchtbaar worden gemaakt. Schimmels houden vocht vast en fungeren als watervoorraad.
3 Paddenstoelen vormen een onschatbare bron van medicijnen. Niet alleen penicilline. Ze zijn zelf een van de oudste en meest succesvolle levensvormen op aarde en overleven onder de zwaarste omstandigheden. Het eerste leven op aarde bestond uit schimmels. De farmaceutische industrie heeft de mogelijkheden van schimmels nog maar net omarmd, maar de resultaten zijn nu al boven verwachting.
4 Paddenstoelen groeien ontzettend snel. Dat maakt ze tot een buitengewoon belangrijke voedingsbron. Vooral ook omdat ze zoveel belangrijke mineralen en voedingsstoffen bevatten.
5 Eerste experimenten hebben aangetoond dat het mogelijk is om paddenstoelen te gebruiken om op rendabele en commerciële schaal brandstof te maken. Het zal nog een aantal jaren duren, maar ooit zullen we ‘mushroom-farms’ hebben waar we onze energie vandaan halen.
6 Diverse schimmels werken beter als pesticide dan welk chemisch goedje dan ook. Een keer wat sporen achterlaten is voldoende. Zodra de schadelijke insecten zich melden groeien de schimmels en laten ze vanzelf weer nieuwe sporen achter. Goedkoop, efficiënt en 100% ecologisch verantwoord.

Er is ook een keerzijde. Nu op grote schaal allerlei diersoorten en gewassen dreigen uit te sterven gebeurt ook hetzelfde met schimmels. We moeten dus snel zijn en de paddenstoelen een handje helpen. Voor wat hoort wat, immers.

donderdag, september 18, 2008

De zonden van de koningin

Stel je voor dat Aartsbisschop Eijk het volgende schrijft: 'Beste majesteit, niet om het een of ander, maar u gedraagt zich als een publieke vrouw. U verrijkt zichzelf op een schandalige manier en laat zich in met de laagst denkbare schurken.'

Ondenkbaar toch? Maar in de middeleeuwen was dat nou juist heel normaal. De geestelijken hielden de machthebbers een spiegel voor: de vorstenspiegel. Daarin schreven ze hoe een koning zich hoorde te gedragen en namen ze ook de daden van het afgelopen jaar onder de loep. En dat loog er niet om. Zo schreef de Franciscaner monnik Álvaro Pelayo over de koning Alfons XI van Castilië:

Zonde 45: 'Vooral de koningen van Spanje laten aan hun hoven en in hun gevolgen een menigte publieke vrouwen toe. Hun hof lijkt wel op een hoerenkast.'

Zonde 62: 'Koningen moeten voor gerechtigheid zorgen voor hun onderdanen. Maar de koningen van Spanje villen hun onderdanen juist. Met hun jachthonden, schurken en hoeren jagen ze alles waarvoor de arme boeren een heel jaar hebben gezwoegd erdoorheen.'

Zonde 65: 'Ze geven enorm veel uit aan overbodige luxe. Zowel voor hun eigen hofhouding als die van hun vrouwen en kinderen. Wettig en onwettig. Zo teisteren zij het land als sprinkhanen.'

En dit waren nog maar drie van de in totaal 71 ondeugendheden van Alfons. De geestelijken beten daarmee de hand die hen voedde, want ze waren voor hun bescherming en inkomsten afhankelijk van de vorst. Maar ze kwamen er altijd mee weg. De vorsten trokken zich er toch niets van aan. Bovendien waren lang niet alle spiegels zo streng. Meestal gaven de schrijvers niet de vorst, maar juist hun hofhouding ervanlangs. De raadgevers zorgden ervoor dat de vorsten zich tot zulke lage daden lieten zinken.

Er zijn nog veel vorstenspiegels bewaard gebleven. Zo hebben we een mooi inzicht in het gedrag van de machthebbers van toen. En zo is ook te zien dat er in al die tijd maar weinig is veranderd...

woensdag, september 17, 2008

Nog twee weken (2)

Tot nu toe gaat ruim de helft van de pollstemmers er ook van uit dat Komrij de Gouden Griffel gaat winnen. Maar of dat echt zo is, blijft voorlopig nog een goed bewaard geheim. Een héél goed bewaard geheim:

dinsdag, september 16, 2008

Nog twee weken

Als je een paar nieuwe schoenen koopt ben je er even blij mee. Daarna raak je eraan gewend. Net als een nieuwe computer of tv. Allerlei vormen van geluk wennen (zie ook het stukje hieronder). Maar het geluk van mijn Zilveren Griffel toont geen enkel spoor van slijtage. Het is al leuk om op Wikipedia te bekijken in welk gezelschap ik me met die Griffel bevind.

Over twee weken wordt bekend wie de Gouden Griffel wint. 'Spannend voor je' hoor ik veel mensen zeggen. Dat valt wel mee. Ik geef mezelf namelijk maar een procent kans. Niet uit bescheidenheid - ik vind zelf dat ik best mag winnen - maar gewoon omdat ik mezelf maar een procent kans geef. Het is een gevoel. Dat gevoel is er onder andere omdat er nog nooit een informatief boek heeft gewonnen. In eerste instantie gaf ik Edward van de Vendel de grootste kans. Maar al na een paar dagen kreeg ik steeds meer het idee dat Gerrit Komrij de Gouden Griffel zou gaan winnen. En dat denk ik nu nog.

maandag, september 15, 2008

Kinderen van Nederland

Toen ik mijn eerste exemplaar van Ruik eens wat ik zeg (mijn debuut) voor het eerst in handen had, was ik volmaakt gelukkig. Ik ben ermee op de bank gaan zitten en heb het een keer of honderd doorgebladerd. Verder heb ik niets gedaan. Geen feestje, etentje of wat dan ook. Hoefde ook niet. Gelukkiger dan op dat moment kon ik niet zijn.

Daarna ben ik nieuwe boeken wel gaan vieren. Dat hoort toch?

Vandaag kreeg ik geheel onverwacht het eerste exemplaar van Kinderen van Nederland. Ook weer een hoogtepunt. Het ziet er schitterend uit. Er staan geen strips in, maar wel veel prachtige tekeningen van Paul Teng. Om het alvast een beetje te vieren ben ik met de redacteur en vormgever gaan lunchen. Het boek was er zo onverwacht, dat de rest van de 'verantwoordelijken' al andere afspraken hadden. We vieren het nog een keer met iedereen erbij. Maar verder... ben ik gewoon weer aan het werk gegaan. En het is niet de eerste keer dat dit gebeurt.

Raak ik er zo aan gewend? Ben ik nu zo blasé dat ik niet meer blij ben met een nieuw boek? Godzijdank niet. Ik moest alleen wel gewoon door met andere dingen. Toch is het natuurlijk best een beetje raar. Maar morgen ga ik het écht vieren zoals het hoort.

vrijdag, september 12, 2008

Okapi


Hier een foto van een okapi in het wild. 'Nou en?' zullen jullie misschien denken. Veel en. Er bestaan namelijk geen foto's van okapi's in het wild. De serie waar deze foto uit komt is de eerste en enige. Okapi's zijn zo schuw en zeldzaam dat er al vijftig jaar lang geen wilde okapi's meer zijn gevonden. Laat staan gefotografeerd.

De makers zijn twee jaar bezig geweest om deze foto te kunnen maken. Ze vonden uitwerpselen en zijn vervolgens op zoek gegaan. De foto lijkt van dichtbij genomen, maar dat is onmogelijk. In werkelijkheid moest er een flinke telelens aan te pas komen. En de dichtbegroeide jungle maakte het er niet makkelijker op.

Het was ook niet zonder gevaar, want Virunga's National Park in Congo is vooral het territorium van gewapende soldaten. De onderzoekers hebben hun werk dan ook niet af kunnen maken. De laatste twee weken zijn er weer zware gevechten geweest tussen het leger en de rebellen.

donderdag, september 11, 2008

Hombroich en Düsseldorf



Nou, hier ben ik dan bij mijn Yves Kleintjes. Die vielen een beetje tegen. Zoals je ziet zijn ze letterlijk heel klein en je kunt er niet eens in de buurt komen. Maar het pigment schijnt enorm kwetsbaar te zijn, zodat ze de schilderijen wel op deze manier moesten tentoonstellen. Ik wilde weten of ik ze bijzonder zou vinden, die monochrome schilderijen. Maar daar ben ik dus nog niet achter.

Gelukkig was dit het enige dat tegenviel. Insel Hombroich is schitterend. Het is niet zozeer de expositie zelf, maar de manier waarop alles wordt tentoongesteld die zo bijzonder is. Midden in de natuur, in een prachtig park. Ook bijzonder: je kunt er gratis lunchen. Er is een buffet, waar je als je wilt zonder te betalen gebruik van kunt maken. Als je wilt mág je betalen. Hombroich is zeker de moeite waard. Als je vroeg vertrekt ben je er vanuit Nederland zo. Vervolgens kun je je er uren vermaken en dan ben je weer op tijd thuis.

Nog leuker is het om er nog een dagje Düsseldorf aan vast te plakken. Het is een prachtige stad, die eigenlijk een mix is van heel veel steden. Soms waan je je in Londen, dan weer even in Parijs en heel soms zelfs even in New York. En de mensen zijn er zo vriendelijk. Bij mooi weer loop je lekker door de stad, bij slecht weer ga je naar een van de tienduizend musea daar.

dinsdag, september 09, 2008

Düsseldorf


Vandaag gaan we naar Düsseldorf en brengen we ook een bezoekje aan Insel Hombroich. Daar ga ik ook voor het eerst kennis maken met de Monochromes van Yves Klein. Ik ben benieuwd. Voorlopig kan ik me er niet veel meer van voorstellen dan grote blauwe vlakken. Maar ja, dat zijn het dan ook.

maandag, september 08, 2008

Van wolf tot watje

Eind september komt mijn boek Van Wolf tot Watje, hoe je dier een huisdier werd uit. Een boek dat uitlegt hoe wij de wolf hebben veranderd in een schoothondje en hoe het komt dat onze huisdieren qua verstand en gedrag niet ver uitstijgen boven hun wilde varianten van enkele weken oud. Ja echt! Een hond is niet veel meer dan een wolvenwelp. En voor onze huiskatten geldt hetzelfde, vergeken met wilde katten. Meer daarover in het boek zelf.

Wie helemaal niet in het onderwerp geïnteresseerd is kan het boek toch met een gerust hart kopen, want de illustraties van Sebastiaan van Doninck zijn onvoorstelbaar mooi. Na Paul Teng dus weer een ontzettend goede illustrator. Hier alvast twee voorproefjes die ik van Sebastiaans blog heb geplukt. Sebastiaans blog is sowieso de moeite waard, want er staan nog veel meer mooie dingen op.


vrijdag, september 05, 2008

Verre Verwanten



Aanstaande zaterdag ben ik op de radio bij het Teleac-programma Verre Verwanten op radio 5. Het programma is van 14.00 uur tot 14.45. Wie dan iets anders te doen heeft kan het later terug luisteren via de radioversie van uitzending gemist. Het programma is gisteren opgenomen, dus niet live. Luistert allen! Heel bijzonder is een mime-act die ik laat zien tijdens het interview.

donderdag, september 04, 2008

KT Tunstall BigBlackHorse

Nee, ik ben Alexander niet. Maar dit wil ik jullie niet onthouden. Een paar maanden geleden zag ik Richard Bona hetzelfde doen. Dat was zelfs nog beter, maar helaas niet op Youtube vindbaar.

dinsdag, september 02, 2008

Schliemann's list

Niet elke archeoloog kan zeggen dat hij het ontdekken van het oude Troje op zijn cv heeft staan. Heinrich Schliemann wel. Hij signeerde bij voorkeur met het onbescheiden 'Hij die Troje heeft opgegraven.' Maar Troje was niet zijn enige belangrijke ontdekking. Hij gold dan ook als verreweg de belangrijkste archeoloog van zijn tijd. En hij kwam over de vloer bij alle groten der aarde. Keizers, koningen en admiralen. Zo ook bij onze koningin Sophia.

Hij had een zeer plezierig verblijf bij haar op Huis Ten Bosch. Onze vorstin was zeer geïnteresseerd in al zijn archeologische heldendaden. Als dank voor zijn verblijf stuurde hij later enkele van de mooiste artefacten uit zijn privécollectie. De koningin was er zeer verguld mee.

Na haar dood schonk de koningin haar eigen collectie aan het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden. Die waren aanvankelijk blij, maar dat veranderde toen ze de stukken in handen kregen. Waren ze wel echt? In elk geval één stuk was zonneklaar vervalst.

Enkele jaren geleden werd het mysterie definitief opgelost, toen de complete correspondentie van Schliemann werd geopenbaard. In een kattenbelletje aan zijn vrouw schreef Schliemann: 'Lieveling, wil je voor mij nog wat beeldjes kopen bij die antiquair in de Plaka. Ik moet nog een cadeautje sturen aan die aardige koningin.'