donderdag, augustus 07, 2008

Waardeer eens een wolk

Sinds enkele dagen ben ik officieel lid van The Cloud Appreciation Society. Dat houdt in dat ik zal proberen om alle lezers van dit blog te overtuigen van de schoonheid en wonderen der wolken. Daarnaast beloof ik plechtig op feestjes en partijen en bij het aanschouwen van een bijzondere wolk mijn gezelschap te voorzien van interessante wolkenweetjes.

10 opmerkingen:

Jan Paul zei

En naast deze oorkonde heb ik ook een mooie button.

Jan Paul zei

En een badge. Maar die had ik ook al toen ik nog geen lid was.

Jeska zei

Dit is Echt goed.
Ik ben niet iemand die snel lid wordt van iets. Maar dit… dit is het overwegen waard.

Alexander zei

Het was al een eer om je te kennen, Jan Paul, maar nu helemáál.

Gina zei

wow, dit is iets voor iemand die ik ken, hij kijkt elke dag naar een NASA website voor foto's van sterren en nevels etc etc.
had er nog nooit van gehoord, erg leuk en mooi dat je daar lid van bent geworden, Jan Paul.
dit zijn nou echt vrolijke dingen in het leven! en Jeska, heb je dat konijn gehouden of....

ted zei

Gefeliciteerd!

Jeska zei

Jan Paul, kan je misschien even mijn T-tje wegslopen bij ‘wordt’?
Ik liep met mijn hoofd in de wolken, begrijp je wel…

Jeska zei

Ah, Gina, wat leuk dat je er aan denkt.

Het is een bijzonder verhaal. Misschien ietsje te lang om helemaal te bloggen?
Ik werd door iemand gewezen op een hele lieve mevrouw die erg fanatiek konijntjes verzorgde. Omdat wij na veel twijfel toch een tehuis zochten voor het diertje ben ik opzoek gegaan naar deze Konijnendame.
Maar de vrouw leek onvindbaar. Niet in telefoonboeken, niet op het internet. Nergens. Ik heb allerlei mensen gebeld. Zoveel, dat ik niet eens meer wist wie ik allemaal had gebeld. Geen resultaat.

Gisteravond werd ik ineens gebeld door een man met zo’n zachte stem dat ik me net een konijntje voelde: Ik moest de oren spitsen. Hij had gezien dat ik gebeld had (maar ik had niet ingesproken want ik kon het bericht op zijn antwoordapparaat niet verstaan!)
De man van stichting Menodi vertelde dat hij me ging helpen en zou me terugbellen. Minuten werden kwartieren en na een uur belde De Mevrouw! De dame die ik zocht belde zélf!

We mochten meteen komen, ze had precies nog één hokje vrij.
Het bleek dat er zoveel konijnen gevonden werden dat ze teveel konijntjes aangeboden kreeg…

Ze woonde aan de bosrand en ze had een heuse konijnenflat in een enorme, prachtige tuin. Allemaal mooie, ruime hokken. De hokken waren beschilderd zoals luiken bij oude huizen.
De Dame onderzocht het konijntje. Het bleek zwanger! Ze schatte in dat het diertje binnen twee weken zou werpen. Mijn mond viel open. Het konijn had nog een infectie maar dat kon de Konijnendame óók verhelpen.
Toen had ik voor het eerst het gevoel dat we werkelijk de goede beslissing hadden genomen. Het diertje was bij deze dame geheel op haar plek.
Ik was wel verdrietig toen ik thuis kwam.
Alex had een klein briefje neergelegd uit naam van het konijn. ‘Dankjewel dat je me redde…’

Er zijn veel nare mensen op de wereld, maar gister werd duidelijk dat er ook veel goede mensen zijn, want wat hebben veel mensen meegedacht om voor dit konijntje een veilig onderdak te vinden.

Excuus voor het confisqueren van zoveel ruimte op je blog, Jan Paul.

Jan Paul zei

Dank allemaal voor de waardering voor mijn werk.

Jeska, voor dit soort verhalen mag je altijd veel ruimte confisceren. Ik zal een foto van het beestje op het blog zetten. Dan weet iedereen over wie het gaat.

Gina zei

aaah, een mooi verhaal jeska!