maandag, augustus 04, 2008

John Larkin (door Herbert Snoekhuis)

John Larkin stotterde als peuter al. Zelfs zijn allereerste woordjes kwamen er stotterend uit. Hij kon geen zin probleemloos uitspreken. Het jongetje werd er enorm mee gepest en durfde nauwelijks in het openbaar te praten. Gelukkig kon hij ook dingen doen waarbij hij niet hoefde te praten. Zoals piano spelen. De piano was zijn manier om zich uit te drukken.

Larkin had veel talent. Hij werd jazzpianist en trad met succes op in de vele clubs en concertzalen in Los Angeles. Maar een echte doorbraak voor Larkin kwam er nooit. Vooral omdat zijn carrière door drank en drugs compleet naar de knoppen ging. Pas in 1986, toen zijn collega Joe Farrel aan een overdosis stierf, stopte hij rigoureus met zijn drank- en drugsgebruik.

Larkin verhuisde naar Berlijn. Daar was voor een jazz-pianist als hij genoeg te verdienen. Bovendien waren de verleidingen van zijn verslaving daar minder groot dan in L.A. Hij speelde vooral in clubs en op cruise- en partyschepen. Op een avond durfde hij er zelfs bij te zingen. Niet op een gewone manier. Dat kon hij niet. Maar de scat-stijl van zijn helden Ella Fitzgerald en Louis Armstrong lag hem wel. Het leek zelfs een beetje op stotteren. De scattende Larkin was een groot succes.

De manager van Larkin vond dat hij er wat mee moest doen. Het zou prima passen bij de eurodance-stijl die op dat moment een rage was. Larkin zag er niets in. Maar zijn manager ging achter zijn rug met een tape om naar platenmaatschappij BMG, en die waren meteen verkocht. Larkin ging daarom aan het werk met twee dance producers en schreef een nummer over stotteren. Als positieve boodschap voor stotterende kinderen.

John Larkin was natuurlijk geen goede naam in de dancewereld, dus dat werd veranderd in Scatman John. En het nummer, Scatman (Ski-Ba-Bop-Ba-Dop-Bop) werd een ongekende wereldhit. ‘I turned my biggest problem into my biggest asset’ zei hij er later over. Maar belangrijker voor Larkin was dat het liedje ook daadwerkelijk een stimulans voor stotterende kinderen bleek. Hij kreeg reacties van stotterende kinderen vanuit de hele wereld. En het had nog een effect. Waar in zijn eerste interviews nog voortdurend aan zijn gestotter werd gerefereerd, merkte een journalist enkele weken later op dat Larkin nauwelijks stotterde. Het was hem zelf niet eens opgevallen. Maar het was wel zo. Op 53-jarige leeftijd had hij zijn gestotter overwonnen.

De multimiljonair Larkin bleef muziek maken, maar combineerde dat later met een baan als rabbi. John Larkin stierf in 1999 in Los Angeles.

4 opmerkingen:

coen zei

Ik vind deze lipsyncversie van the Chinaman and a Greek leuker. Vooral door de mooie Greek. The Chinaman heeft naast het trekken van gekke bekken nog een ander talent

Jan Paul zei

Die lipsyncversie is zo ontzettend niet lipsync dat ik me afvraag of ze niet per ongeluk de 12" versie achter het filmpje hebben gezet.

Alexander zei

Werd ie multimiljonair met de muziek die hij maakte? Want ik kan me hem vooral als kortstondige hitjeshype herinneren - leuk als hij daar echt rijk van is geworden!

Fijn en mooi stukje, Herbert.

Herbert Snoekhuis zei

Schathemeltje rijk Alexander. Van zijn eerste singles zijn miljoenen exemplaren verkocht. Net als van zijn eerste cd. Zijn tweede album deed het hier zeer matig, maar werd een enorme hit in Japan. Scatman John werd daar zelfs een character waar je poppetjes en merchandising van kon kopen.