donderdag, juli 31, 2008

Cloud Number Nine (door Miebeth Zalfjes)



Voor vanavond is er zwaar onweer voorspeld, met hagel en windstoten. Maar waar komen die hagel en windstoten vandaan? Wat is onweer precies? En waarom is het zo heftig?

Misschien is het leuk om de wereld van de onweerswolken (cumulonimbi) te beschrijven vanuit het perspectief van luitenant kolonel William Rankin. Hij moet als geen ander hebben ervaren wat een onweerswolk is. In 1959 begaf zijn straaljager het exact boven zo’n cumulonimbus, zodat hij gedwongen werd om op veertien kilometer hoogte zijn schietstoel te gebruiken. Zwevend door de lucht bevond hij zich letterlijk op cloud number nine. Zo heet de wolk namelijk volgens de officiële Internationale Wolkenatlas, die overeenkomstig met het systeem van Linnaeus is ingedeeld.

Die enorme hoogte had hij om maar niet door de wolk te hoeven vliegen. In een onweerswolk is de turbulentie zo hevig dat zelfs de krachtigste straaljager nog stuurlozer is dan een boomstam in een stroomversnelling vol watervallen. Eigenlijk had Rankin nog geluk. De wolk had met gemak nog kilometers hoger kunnen zijn. Want een cumulonimbus is een bijna oneindige zuil van onheil.

Dat was overigens niet het eerste waar Rankin last van kreeg. Hij schoot van zijn cabine met voldoende druk ineens in een atmosfeer met nauwelijks druk. Hij zette daarom van alle kanten uit als een ballon. De stekende pijn die dat veroorzaakte werd enigszins verdoofd door het feit dat de enorme kou op die hoogte zijn zenuwen al voor een deel uitgeschakeld. Maar de echte hel moest nog komen.

(wordt vervolgd)

16 opmerkingen:

Lope de Aguirre zei

Snel! Het vervolg!

Jan Paul zei

Ik zag in je profiel dat je een fan van KLF bent, Lope. Dan kun je in de tussentijd even in het bloggerzoekbalkje linksboven 'KLF' intoetsen. Dan kom je automatisch bij drie stukjes uit die over deze Justified Ancients of Mu Mu gaan.

Ingrid zei

Hoera, je bent er weer!

Ik ga zaterdag op vakantie, maar ik hoop nog het vervolg mee te pikken.

Onweer vind ik mooi om te zien. Vanuit mijn vakantiehuis (op klif aan zee) heb ik 360 graden zicht op de hemel. Boeken lezen gaat twee keer zo langzaam, vanwege al het uitzicht. (en vanwege het rondrennen met het fototoestel om het er zo mooi mogelijk op te krijgen) Maar het is de moeite waard.
Vorig jaar zagen we een kleine windhoos boven zee. En na onweer een regenboog die begon op het strand en eindigde op een heuvel vol hooirollen en koeien. Gelukkig maar dat het in Normandië niet altijd stralend zonnig weer is. Saai, toch?
Bovendien hangen er na een onweersbui de mooiste wolken om een zonsondergang bij te fotograferen.

Ted zei

Spannend!

Jan Paul zei

Voor jou ook een tip Ingrid, speciaal voor Normandië: 'De Wolkengids' van Gavin Pretor-Pinney.

Volgens mij heeft Miebeth dit verhaal daar ook uit vandaan gehaald.

Ingrid zei

Dank! Hij staat op mijn lijstje!

bibi zei

He Miebeth, fijn jou weer te treffen met een echt verhaal. Je schrijft zoveel beter dan Jan Paul (dat zinnetje waarin je het hebt over een zuil van onheil, schitterend). Ik kan niet wachten op het vervolg.
ps: ik heb op jou gestemd hoor tijdens de poll.

Jan Paul zei

Ik heb er een ander plaatje bij gezet. Dit is het beeld dat Rankin vanuit zijn straaljager kan hebben gehad op het moment dat zijn motor het begaf.

Miebeth Zalfjes zei

Wat je op de foto ziet is 'het dak' van de cumulonimbus. Een onweerswolk blijft verticaal groeien zolang de wolk warmer is dan de omgeving (die warmte komt vrij als de waterdamp condenseert tot waterdruppels). Het dak ontstaat waar de wolk even warm als de omgeving. De wolk kan dan alleen nog horizontaal uitzetten. Vanaf de grond ziet dat er vaak uit als een 'incus,' een aambeeld.

Gina zei

ja, spannend!
probeer me nu van alles voor te stellen, maar wacht gewoon af op het vervolg.
hey Ingrid, wij gaan dit jaar (eind september) ook weer naar Normandie, vorig jaar in Manche-Surtainville geweest, aan zee, tegenover de Kanaaleilanden, ik kon ze zooo zien. De honden hebben het er geweldig naar hun zin gehad, kilometers STIL en VERLATEN strand om achter zeemeeuwen aan te rennen, het is heerlijk om te zien dat honden ECHT gelukkig kunnen zijn hahaha. Daarom dit jaar weer terug naar Surtainville, in een ander huisje (van dezelfde verhuurders), maar nog steeds erg leuk.
Sorry voor dit lange relaas over vakantiebestemming. En ik doe er de link bij, want het is echt de moeite waard.
http://mail.tvo-rotterdam.nl/~l.tranquille/

Ingrid zei

Ha Gina, bedankt voor de link! Wat een mooie plek!

Wij zijn jaren naar Bretagne geweest en hopen volgend jaar weer te gaan, want ik voel me erg thuis in die streek, maar aan zee is hoe dan ook heerlijk.

Naar het huisje in Normandië dat ik via internet ontdekte, gaan we nu voor de derde keer. Het ligt ongeveer boven Rouen aan de kust vlakbij Dieppe.
Het huis kijkt uit op kalkrotsen en zee en heeft een enorme lap grond eromheen.
Bij het tuinhekje is een befaamd uitzichtpunt. Daar stoppen regelmatig auto's en hoor je "oooooh" en geklik van fototoestellen.
Als wij langs 'onze tuin' naar beneden lopen (het huis staat zelf ook op zo'n kalkrots), komen we bij het kitesurfersstrand.
Bij vloed komt het water tot over de keien tot de rotsen, maar bij eb is er een heel groot breed strand. Kortom, ook perfect voor honden.

De link is http://lendroit.mysite.wanadoo-members.co.uk/ (de eigenaar woont in Londen, maar is Frans).
Op de site tref je nog wat van onze foto's aan. De eigenaar was zo enthousiast over onze bijdrage aan zijn gastenboek, dat hij ze graag voor zijn site wilde gebruiken.
Gisteren mailde hij dat de VVV van het naburige dorp graag ons werk wilde exposeren (en hij ook, in het huisje). Erg leuk!

Ingrid zei

Sorry voor de enorme lap tekst!

bibi zei

Goeie en fijne vakantie Ingrid. Ooit ga ik daar ook heen, want het klinkt goed, vooral ook dat van die gelukkige honden van Gina. Want dan moeten sommige mensen er ook wel gelukkig van worden.

Ingrid zei

Dank Bibi!
Jij zou er zéker gelukkig kunnen worden. Om de lap grond die bij het huis hoort, ligt een nog grotere lap grond, vol koeien. Vanuit alle ramen in huis en vanuit de tuin zie je de zee, en koeien.
We hebben zelfs twee keer een kalfje op bezoek gehad. Die vond ons gras groener.

Gina zei

hoi Ingrid, Bibi.
de link van het huisje in Dieppe al 'geboekmarkt' zoals dat heet en net even bekeken, erg leuk huis en mooie omgeving. wij moeten weliswaar zowat 7 uur rijden, maar de huur is erg laag. en ja, wij ook gecharmeerd van Bretagne, er 1 keer geweest en ik voelde me daar ook thuis, de mensen erg vriendelijk en relaxed.

En onze hondjes gelukkig zien maakt ons gelukkig, ja. Vanmorgen bij de bakker (en sjieke patisserie ook) omdat ik croissants wilde... er kwamen 3 welgestelde dames binnen, het meisje wou net de mevrouw die na me kwam helpen, tot een van de welgestelde dames met luide stem riep: "Kunt u mij even helpen?" waarop het meisje meteen naar haar keek en de andere mevrouw liet staan. "Heeft u een paperclip voor mij?" vroeg de welgestelde dame. "Nee", zei het meisje, "maar wel een stukje plakband." in een poging om tegemoet te komen. "Dat vroeg ik niet", zei de welgestelde dame op een zeer vervelende hautaine toon. Waarop ik echt zin had om dat mens een opdonder te geven, zucht. De croissants smaakten er niet minder om, maar het zijn toch wel overwegend fauna en flora die ons blij maken :-)

Anoniem zei
Deze reactie is verwijderd door een blogbeheerder.