maandag, juni 30, 2008

Mus (2)



Hier is Captain Kuiken nog een keer. Op een iets betere foto.

P.S. Die wurggreep vindt-ie dus fijn, hè. Dat is geen dierenbeulerij.

Mus

We zijn weer terug. Hoewel ik wel internet had heb ik weinig gepost. Aan de ene kant omdat internet heel traag was en niet altijd werkte. Aan de andere kant vanwege andere werkzaamheden. Zoals dit kuikentje. Hij lijkt op een mus en heet daarom ook zo.

Op het land waar wij verbleven is een grote kippenren. Overdag mogen die kippen vrij op het veld rondlopen, 's avonds gaan ze uit zichzelf weer de ren in en gaat de zaak op slot. Tot nu toe waren de vossen overdag altijd weggebleven. Maar een paar weken geleden ging het toch mis. Bijna geen enkele kip of haan overleefde het. Daarom waren er dringend nieuwe kippen en hanen nodig.

De afgelopen dagen plopten de kuikentjes een voor een uit hun machinaal verwarmde ei. Bijna allemaal, behalve mus. Mus wilde wel, maar kon niet. Daarom werd mus geholpen, maar helemaal lekker zag het er niet uit. Het beestje was totaal verfomfaaid en een pootje bloedde. In de natuur zou het geen schijn van kans maken en het was zelfs de vraag of het diertje met onze hulp zou overleven.

Tussen de andere kuikentjes zetten werkte niet, want die pikten allemaal aan zijn/haar bloedende pootje. En in z'n eentje kon het niet eens rechtop staan. Het was pas blij als je het oppakte en met twee handen verwarmde. En dat deden we dus de hele dag. Soms viel het in slaap, soms bewoog het een beetje, soms was het compleet in paniek. Maar zodra je je handen er omheen vouwde was alles weer goed.

's Nachts konden we het beestje natuurlijk niet opvangen. Daar ging het onder de warmtelamp. In een beschermend kooitje tussen de anderen. De eerste nacht heeft mus goed doorstaan. Maar daarna volgde een zware dag. De kuikentjes moesten allemaal mee naar Schiedam. Een rit van zo'n twaalf uur. Zou mus dát overleven?

Jawel. Gisteravond zat mus tussen de andere kuikentjes. Levend en wel, zonder kooi. Mus werd niet meer gepest. Integendeel. Mus was nu de grote baas.

Moe? Ziek, zwak misselijk? Leiderschapsproblemen? Tak & Schutten handoplegging en coaching helpt.

Uiteindelijk gaat het er dan ooit zo uitzien:

vrijdag, juni 27, 2008

She & Him (door Alexander)



Bij sommige liedjes zou je wensen dat je een jukebox had. Een oude, waar de bordeauxrode verf er door de jaren heen afgebutst is, de vieslichtbruine kleur piept erdoorheen. Het is een vergeten jukebox, die stamt uit de tijd dat roken nog gezond was en kauwgom nog bubbelgum heette, maar jarenlang op een zolder heeft gestaan. Maar dan... Gooi er een muntje in, schud hem even wakker en de jukebox ritselt zo naar het juiste cd’tje, pardon, plaatje. En dat juiste plaatje is Volume One van She & Him.

Alsof hij nooit bestoft is geweest, zo klinkt de muziek van dit nieuwe duo, dat bestaat uit een Zij (Zooey Deschanel, die actrice schijnt te zijn) en een Hem (M. Ward, die eerder vluchtige pingelcountryliedjes maakte). Nooit bestoft geweest – zo glimt en glinstert deze muziek nog, maar het lijkt dus wel muziek uit een ander tijdsgewricht.

Zij en Hem maakten muziek die past bij een wereld waarin bakvissen giechelden en een echtpaar de aanschaf van een tandem als ideaal zagen, maar ook de tijd dat het begrip ‘ogenschijnlijk onschuldig’ werd ingevoerd. Volume One klinkt heerlijk nostalgisch naïef en wars van wat niet al. En tegelijk tastend en proberend pittig. Hier zingt een meisje dat durft te zingen – een kniesoor die erop let dat het stemmetje van dat lekkere kind een tikje schel is.

Zo begint 'This Is Not a Test' (hier) ook met een iets te hoog ingezet coupletje dat eindigt in een net wat te optimistische uithaal, op de kneuterige woorden ‘the kitchen sink’. De stem van de Zij knijpt, glijdt soms schalks onderuit (oops! en dan vallen en giechelen, dat werk), soepel als een zingende zaag – ze heeft soms een wat piepig, want strak ingesnoerd doowopdameskoortje bij zich à la The Andrews Sisters, maar kan ook in haar eentje zo robuust vrouwelijk klinken als Nancy Sinatra of juist zo dramatisch tetteren als Dusty Springfield – bijvoorbeeld in 'You Really Got a Hold On Me' (hier).

En de Hem, die verzorgt alle instrumenten met een grote glimlach. In mijn lievelingsnummer van de cd, 'Why Do You Let Me Stay Here?', laat hij de pianotonen hobbelen alsof ze in draf op een paardenrug zitten, of nee, op de rug van een vrolijk geitje. Een gitaar laat hij de fanfare leiden. En hij speelt countrywijsjes op een elektrische gitaar. Tamboerijnen kletsjen, een drummer trommelt uitgelaten, en de zon gaat er van schijnen.



PS. Oja. Ze coveren tussen neus en lippen door ook nog The Beatles. Dat doen ze met 'I Should Have Known Better' (hier) op z’n Hawaiiaans.

dinsdag, juni 24, 2008

Vliegveld

Het is hier wat je noemt ‘groeizaam weer’. Elke dag zo’n dertig graden en ‘s nachts ook behoorlijk wat regen. De bossen lijken hier dan ook op tropische regenwouden. Met veel insecten. Er klinkt hier voortdurend een gezoem alsof er tien kilometer verderop een grand prix met duizend Formule 1-wagens wordt gehouden. Best een mooi geluid.

Ons terrasje doet ook wat denken aan Schiphol, maar dan met veel meer soorten vliegtuigen.

Kleine vliegjes zijn stuntvliegers, die vooral veel loopings willen maken.
Vlinders zijn als een vliegtuig in de nacht waarvan je de lichtjes zo nu en dan ziet knipperen.
Bijen zijn transporthelikopters die in een rechte lijn van A naar B vliegen. In de buurt van bloemen lijken ze op helikopters uit Hollywoodfilms die tussen de wolkenkrabbers vliegen.
Vliegen zijn kleine transportvliegtuigjes die overal even wat op komen halen of af komen leveren.
Steekvliegen zijn straaljagers die snel op je been bijtanken en dan meteen weer wegvliegen. Gezien het feit dat je ze makkelijk dood kunt slaan zijn het ook kamikazepiloten.
Zweefvliegjes (die nepwespen) zijn deltavliegers.
Wespen zijn vliegtuigen van de luchtmacht uit een enge politiestaat. Ze bemoeien zich met wat ze willen en laten zich door niemand wegjagen.
Hoornaars (zie foto) zijn het engst. Dat zijn bommenwerpers die wanneer ze maar willen een atoombom kunnen droppen.

Sommige insecten zijn met geen vliegtuig te beschrijven. Een strontvlieg lijkt bijvoorbeeld op een tennisbal aan een elastiek. Die maakt een enorme lus om vervolgens twee centimeter verderop weer neer te komen.
Fruitvliegjes willen nooit zijn waar ze zijn. Elke tiende seconde vliegen ze weer ergens anders heen.
En muggen. Tja. Muggen zijn het bewijs dat de natuur niet deugt.

zondag, juni 22, 2008

Slimmerds

Deze dagen verdiep ik mij onder andere in de wereld van de filosofie. Daar weet ik nog niets van af, behalve dan wat tekstjes die ik voor Grieks moest verzamelen.

Buitengewoon specaculair vond ik de denkwijze van een Griekse filosoof (ik ben zijn naam even vergeten) die door logisch nadenken ontdekte dat moleculen en genen bestonden. Zijn redenatie was als volgt. Je bent wat je eet. Je haar, tanden, botten en spieren komen niet van de lucht die je inademt. Maar we eten helemaal geen tanden en haren. Dus bestaan de dingen die wij eten uit piepkleine onderdelen die we later gebruiken om ons haar mee te laten groeien. Die groei van het lichaam gaat volgens een geordend patroon. Kennelijk 'weten' die kleine onderdelen precies waar ze naartoe moeten. Er moeten dus in elk deel van ons lichaam ook sturende onderdeeltjes zitten die ervoor zorgen dat ons lichaam groeit zoals het moet groeien.

Geniaal toch? Geen speld tussen te krijgen.

vrijdag, juni 20, 2008

Heilig

Waarin verschillen de Fransen van de Nederlanders? Ik denk dat er niet zo veel verschillen zijn. Al komen de Fransen wel een stuk relaxter over. Maar dat komt wellicht omdat ze minder dicht op elkaars lip zitten. Ruimte zat hier. Zeker op het platteland. De Parijzenaars staan er bijvoorbeeld al om bekend dat ze veel minder relaxt zijn – al heb ik daar zelf nooit iets van gemerkt.

Misschien komt die relaxtheid wel door Louis de Funes. Zoals Jezus alle zonden van de mensen op zich heeft genomen heeft hij misschien alle a-relaxtheid van de Fransen op zich genomen. Héél goed mogelijk.

Eigenlijk springen er maar twee dingen echt uit, qua verschillen. Allereerst is er de enorme betrokkenheid van de Fransen met de Grande Guerre, die bijna een eeuw na dato nog groter is dan die van ons met de Tweede Wereldoorlog. Geen idee hoe dat nou komt. Een ander heilig thema is de lunch. Een 24-uurs economie zal er in Frankrijk nooit komen. Van half een tot drie uur eet heel Frankrijk. Punt uit. Zelfs de grootste hypermarché is dicht. En niemand die er moeilijk over doet, op een onwetende toerist na.

dinsdag, juni 17, 2008

Bijna vakantie

Morgen gaan we weer naar de toren in Frankrijk. Vandaag moest ik nog veel doen, omdat ik écht vakantie wil hebben en ik niet - zoals de laatste keren - nog elke dag een paar uur hoef te werken.

Vorige week heb ik Karel Berkhout van de NRC een rondleiding door Amsterdam gegeven in het kader van de Zilveren Griffel. Dat zou eigenlijk dezelfde week nog in de krant hebben gestaan, maar er was telkens belangrijker nieuws (bovendien met een hogere actualiteitswaarde). Maar vandaag staat het er in! Het is een erg leuk stuk geworden.

Wel grappig is een fragmentje over café 't Aepjen, ik heb er op dit blog ook al een keer over geschreven. Volgens de overlevering komt hier het spreekwoord 'in de aap gelogeerd' vandaan. Telkens zeg ik er bij dat het maar een verhaal is en zeker niet waar hoeft te zijn. Maar net als bij het filmpje van Nieuw Amsterdam wordt die nuancering er niet bij vermeld. Is dat erg? Nee. Totaal niet. Soms is een mooi verhaal beter dan de werkelijkheid.

maandag, juni 16, 2008

De plant die de wereld overneemt

De wereld vergaat. Ik heb het al eerder geroepen, maar dit keer is het menens. Onze klimplant zal de aarde overnemen. Daar is niets meer aan te doen. De plant groeit enkele centimeters per dag. Dat doet hij door zijn tentakels te wikkelen om alles wat hij maar te pakken kan krijgen. In een onvoorvoorstelbaar tempo raakt elk voorwerp in zijn (of haar, dat weten we nog niet) verstikkende wurggreep. De plant is nu al doorgedrongen tot binnen in ons huis. Dwars door de muur. Wij vluchten daarom deze week nog naar Frankrijk. Maar als hij in dit tempo doorgroeit, heeft hij aan het eind van de week de straat, medio juli heel Nederland, eind augustus de rest van Europa en nog voor de kerst de rest van de wereld op Oceanië na.

Duidelijk is dat er een hyperintelligent brein achter de ogenschijnlijk onschuldige plant schuil gaat. Er is niets tegen te doen, tenzij de NAVO en Jack's Onkruidverdelging nú ingrijpen. Maar dat doen ze niet. De plant heeft ze al lang met toxische gassen in slaap gesukkeld (via de wortels, die zelfs al tot het pentagon zijn doorgedrongen). Vaarwel wrede wereld.

zondag, juni 15, 2008

The Cat Empire (door Alexander)


Waarom kent nog niemand The Cat Empire? Vorig jaar maakten ze de fantastische cd Two Shoes, maar terwijl de zomerse hyperactiviteit van Manu Chao inmiddels op aardig wat zenuwen begint te werken, en er dan toch maar weer Buena Vista Social Club opgezet wordt voor de nodige zonnige klanken, blijft The Cat Empire onopgemerkt. Er is maar één nummer van drie minuten voor nodig om je volledig mee te krijgen voor dit Australische bandje – ik zweer het – dus hierbij even mijn korte loftrompet.

Het eerste nummer van het album, dan maar. How to Explain heet het. Het begint met een tetterende trompetter, die je als een haan wakker kraait, als een imam oproept tot gebed en als een spetterende trompetter klaartettert voor het carnaval dat op het punt van losbarsten staat. Dan begint de zanger, die Engels spreekzingt met een raar accentje. Er klinken castagnettes, er is een piano die zachte akkoorden aanslaat. En dan barst het los.

Het beste van het liedje zijn de ritmewisselingen – eerst klinkt het als carnaval in Rio de Janeiro, met een beat die kleppert en een latino-stapje achterloopt bij de rest, en dan maakt het ritme ineens een sprongetje, nee, het houdt een stapje in. Waardoor alles op dezelfde noot valt. Hm, lastig… how to explain? Het is een beetje alsof je een slang hebt, die zijn gewone exotische kronkelbewegingen maakt, maar dan wordt ineens de hele slang recht getrokken, zodat hij kaarsrecht is. Maar wél zijn vaart behoudt, en ineens als een pijl door het zand schiet.

Dat is het effect van een clubje Australiërs – die dus ‘westerse’ liedjes gewend is te maken – die zijn bandje heeft laten versmelten met een groep latino’s. Opwindende zomerse smeltkroesmuziek die meer is dan de som van zijn delen.

(Ik kan dit liedje niet vinden op YouTube. Goede reden om de cd dus te beluisteren. Onderstaand nummer, Hello, is nog een koop-argument. En de liedjes op hun Myspace ook, vooral dan die van Two Shoes: www.myspace.com/thecatempire)

Ratten kunnen niet tegen kietelen (door Miebeth Zalfjes)

Een nieuwe belangrijke wetenschappelijke doorbraak. Ratten kunnen niet tegen kietelen. Ze gieren het uit als je ze op hun buikt kriebelt! Waarom hebben we dat tot nu toe nog nooit gehoord? Omdat ze dat op zo'n hoge frequentie doen dat wij het niet kunnen waarnemen. Maar als je het geluid enkele octaven omlaag transponeert, dan hoor je onvervalste rattenlachsalvo's. Kijk maar:



(Met dank aan onze Parijse correspondent J.C.)

vrijdag, juni 13, 2008

Paraskavedekatriafobie (door Miebeth)

Paraskavedekatriafobie komt uiteraard voort uit triskaidekafobie. En waar die uit voortkomt? Hoogstwaarschijnlijk uit het christelijke geloof. Twaalf is een heilig getal in de kerk. Het staat voor compleetheid. De twaalf apostelen, de twaalf stammen van Israël. Tel er een bij op en er ontstaat chaos en onheil. Niet voor niets namen er dertien personen deel aan het Laatste Avondmaal.

Maar in de Germaanse en Scandinavische cultuur was dertien ook al een naar getal. Zo nodigde de god Loki zichzelf als dertiende gast uit op een feestmaal, waarna hij voor veel onheil zorgde. Bovendien vierde de godin Freya elke vrijdag met dertien heksen de heksensabbat. En zo zijn we we bij paraskavedekatria: vrij(freya)dag de dertiende. Die vrijdag komt ook weer terug in de christelijke cultuur. Op Goede Vrijdag werd Jezus gekruisigd.

In ons land valt de gekte rondom deze dag nog wel mee. Maar het Stress Management Center and Phobia Institute in Asheville, North Carolina, heeft berekend dat ongeveer 20 miljoen Amerikanen zo onder de datum lijden dat ze hun huis vandaag niet uit komen. Dat wordt nog wat in 2009, want dan zijn er drie vrijdagen der dertiende. En dat kost de Amerikaanse samenleving maar liefst 900 miljoen dollar per keer aan inkomsten. Mensen melden zich massaal ziek en er worden veel minder grote zakelijke transacties gedaan. (Persoonlijk zet ik zo mijn vraagtekens bij deze berekening, want de boodschappen die je op vrijdag de dertiende niet doet haal je op zaterdag de veertiende toch wel in?) Feit is dat de gekte zo ver is doorgeslagen dat veel flats geen dertiende verdieping hebben en dat vliegtuigen geen rij dertien hebben.

Napoleon en alle Italianen zijn juist weer bang op vrijdag de zeventiende. Dat komt door de latijnse schrijfwijze van het getal: XVII. Dat is een anagram van het woord VIXI, 'ik heb geleefd...'

donderdag, juni 12, 2008

Word ziek!

Wil je afvallen? Gooi dan al je dieetboeken op de brandstapel. Drenk je sportkleren in wasbenzine en gebruik die als aanmaakmiddel. En bekogel elke etalage waarin Sonja Bakker in de etalage ligt met je sportschoenen.

Was in plaats daarvan je handen niet voordat je gaat eten. Eet regelmatig in truckersrestaurants. Wrijf die boterham met pindakaas nog even over de al weken niet meer schoongemaakte keukenvloer. En bestel die halfgare kipsaté op de braderie.

Waarom? Hierom.

Zie hier een kleine vergelijking:

Zeven weken intensief sporten. In totaal 32 trainingssessies. 9041 kilocalorieën naar de eeuwige jachtschotels geholpen. Resultaat: een halve kilo er af.

Een paar dagen ziek. Niet sporten. Nauwelijks bewegen. Resultaat: twee kilo.

Ik bedoel maar.

woensdag, juni 11, 2008

Geert Chatrou

Kijk. De gemiddelde bouwvakker heeft natuurlijk geen schijn van kans als hij naar een vrouw fluit. Maar Geert Chatrou wel. Luister maar.



Hij moet dan natuurlijk wel een ander melodietje fluiten. Maar aan de kwaliteit ligt het niet. Geert is dan ook meerdere malen op rij wereldkampioen fluiten geworden. En de kans is groot dat hij dat - ondanks felle competitie - nog een paar keer wordt. Hij is namelijk de enige ter wereld die met zijn keel fluit. Al die trillers komen niet van zijn tong, maar uit zijn keel. Echt waar. Daarom kan hij dat zo razendsnel.

dinsdag, juni 10, 2008

Jacobus Kervel over rinse appelstroop

Daar zaten de Germanen dan ieder najaar, met een enorme berg appels en maar één buik per persoon. Bewaren kon, maar niet te lang. Daarom bedachten ze een ander plan. Ze kookten de appels net zo lang tot er zoveel vocht verdampt was dat er een prutje ontstond met een suikergehalte van minstens 50%. En dát was wel lang houdbaar. Ziedaar de moeder van de appelstroop.

Appelstroop is tegenwoordig geen appelstroop als hij niet rins is. Sterker nog, toets bij Wikipedia 'rins' in en je wordt automatisch doorverwezen naar het lemma appelstroop - zonder dat het woord rins er in voor komt overigens. Maar wat is in hemelsnaam rins? Rins komt van Rijns. Het is genoemd naar de friszure wijnen uit de Duitse Rijnstreek. Het betekent dus friszuur.

Tegenwoordig maken we de stroop een stuk zoeter dan vroeger. Dat komt door toevoeging van het rins klinkende 'beetwortelsap.' Trap er niet in. De aqua in je shampoo is gewoon water en het beetwortelsap in je appelstroop is gewoon suikerbietensap. Klinkt ineens een stuk onrinser hè?

Er kleeft een leuke 'urban legend' aan appelstroop. Het stond vroeger namelijk bekend om zijn hoge ijzergehalte. Volgens sommigen lag dat aan de ijzeren ketels waarin de stroop bewaard werd. Toen men over ging op ander materiaal zou er ineens een stuk minder ijzer in zitten. Tegenwoordig voegen de appelstroopfabrieken daarom zelf ijzer toe aan hun product. Tenminste, volgens het broodje aap verhaal. In werkelijkheid bezit appelstroop van zichzelf gewoon veel ijzer. Meer dan in spinazie, waar een soortgelijk verhaal over gaat wat daarentegen weer wél waar is. Dat zou Popeye eens moeten weten.

maandag, juni 09, 2008

6-2-2

Nee, op dit blog gaat het niet vaak over voetbal. Waarschijnlijk is dit ook de enige keer tijdens het EK. Maar hier een tip voor Marco van Basten uit onverwachte hoek: Burger King.



Nou lijkt me zo'n formatie niet heel handig als je die op deze manier uitvoert. Maar wat nou als je 9-1 speelt? Met een gesloten cordon om een speler het strafschopgebied van de tegenstander in rennen? Niemand die de bal af kan pakken. Kan best handig zijn voor een keer. Als het totaal onverwacht komt. En dan heb je natuurlijk nog een slim plannetje nodig voor als je in het strafschopgebied bent. Een soort uitgewerkte scrum. Lijkt me best leuk. Marco? Are you with me?

zaterdag, juni 07, 2008

Komt dat niet zien...

Ik ben hartstikke ziek en daarom gaat de lezing in de OBA morgen niet door.

vrijdag, juni 06, 2008

Post

Een van de fijne dingen van het winnen van een griffel is dat je leuke post krijgt. En een van de voordelen die je hebt als je mensen als Jeska Verstegen tot je vriendenkring mag rekenen is dat je dan gewéldige post krijgt...



Sien vindt zichzelf hier te dik afgebeeld, maar volgens Bibi is de tekening uiterst accuraat. Ik hou het maar op stevige buikspieren.

donderdag, juni 05, 2008

Takel jezelf toe met spieren

Richard Krajicek haalde ooit de wereldpers door te zeggen dat hij zijn vrouwelijke collega's lui en te dik vond. Hij had meteen daarna al spijt als haren op zijn hoofd en die uitspraak achtervolgt hem tot op de dag van vandaag. Dat het niet waar was wisten we toen ook al. Maar deze foto van Dinara Safina bewijst het nog een extra duidelijk. Wat dat betreft moet hij maar blij zijn dat zijn zusje momenteel wat minder goed tennist. Als je je lichaam zo moet verbouwen om de top te halen kun je maar beter een subtopper zijn, lijkt me.

dinsdag, juni 03, 2008

Gisteren

Tja, hoe ging dat gisteren? Ik dacht dat ik pas na twaalven zou horen of ik iets gewonnen zou hebben of niet. Dus daarvoor kon ik rustig mijn gang gaan, dacht ik. Ik had nog even twee rondjes Vondelpark gerend en kwam net onder de douche vandaan toen er om tien uur werd aangebeld door mijn uitgeefsters en een cameraploeg... Maar ja. Extra leuk natuurlijk. Had ik het geweten, dan had ik me toch écht even van tevoren geschoren.

Het filmpje begint met Sjoerd Kuyper, waar de ploeg van Nieuw Amsterdam óók nog even champagne moest drinken...



maandag, juni 02, 2008

Breaking news! En we hebben een griffel! (update 12:20)

Yes! - stop - Kinderen van Amsterdam heeft een Zilveren Griffel gewonnen - stop - ben blij - stop - meer nieuws volgt - stop

Nieuw Amsterdam heeft twee griffels, ook eentje voor Sjoerd Kuyper (zijn tweede op rij!). Gefeliciteerd!
En Edward heeft zowel een Griffel als een Vlag en Wimpel! Dubbel gefeliciteerd!