vrijdag, mei 30, 2008

Vlees

Bibi is alweer een paar maanden vegetariër en uit solidariteit vegeteer ik met haar mee. Ik vind dat (biologisch) vlees gewoon moet kunnen, al hebben vegetariërs natuurlijk nog veel gelijker. Slacht zelf maar eens een gezonde koe. In restaurants eet ik meestal wel vlees. Dat komt omdat de meeste koks niet vegetarisch kunnen koken. Zij denken dat iets pas écht vegetarisch wordt als je er geitenkaas in stopt. En de meeste soorten geitenkaas zijn een grote culinaire vergissing.

Van nature ben ik een enorme carnivoor én een fijnproever, dus ik hield in het begin mijn hart vast. Ik sloeg ook meteen een paar goede vegetarische kookboeken in, zodat ik verzekerd was van variatie en lekkere recepten. Als je lekker eet hoef je het vlees ook niet te missen.

Het gekke is dat ik nu al een tijdje vegetarisch eet en steeds minder behoefte krijg aan vlees. Vroeger kon ik vaak ineens zin krijgen in een biefstuk of stuk kip, maar dat heb ik niet meer. Vlees is dus kennelijk op een bepaalde manier verslavend. En daar kun je van afkicken. Ik heb ook al een tijdje geen druppel alcohol meer gedronken, maar ik heb enorme zin in een koel glas Grüner Veltliner. Da's toch anders.

Ik vind vlees trouwens ook een vreselijk woord. De meeste buitenlandse varianten klinken vaak zelfs nog erger. Alleen viande kan er mee door.

2 opmerkingen:

ted zei

Grüner Veltliner? Dat klinkt als een Duits koeienras!

Jan Paul zei

Dan zou het een groene koe zijn. En dat kan, want onze melk is van het merk Groene Koe.

De volgende keer eens proeven of die melk ook die subtiele mineralen, complexe neus en dat verfrissende vermoeden van groene appel heeft.