maandag, maart 03, 2008

See the light (door Marijn)

Jeff Healey is dood. Daarom een 'tribute' van blogbezoeker Marijn aan de gitarist.

Blinden zijn er in soorten en maten. Je ziet ze wel eens op straat lopen, meestal zijn het dan slechtzienden. In hoeverre zij jou zien is onzeker. Maar dat zij hun andere zintuigen beter dan jij en ik hebben ontwikkeld is wél zeker. Vaak wordt dat niet onderkend. Want wie bewondert nu een blinde die zijn neus heel goed benut? Of een blinde die precies de afstand van een naderende stadsbus kan inschatten?

Pas als niet-blinden duidelijk horen wat hun talent is, dan wordt het wat. Beetje tegenstrijdig, maar goed. Voorbeelden van deze successen-dankzij-pech zijn Stevie Wonder, Andrea Bocelli, José Feliciano.

En Jeff Healey.

Jeff Healey werd in Toronto geboren met een tumor in het oog: retinoblastoom. Bij de operatie die volgde verloor hij beide ogen. Hij zou dus nooit meer kunnen zien. Maar hij leerde gitaarspelen. En hoe! Ook de manier waarop hij die bespeelde is opmerkelijk: om de een of andere reden legde hij de gitaar op zijn schoot. In 1988 brak hij door met het album 'See the light.' Hij speelde met onder meer BB King, Stevie Ray Vaughn en George Harrison. En het lijkt alsof hij veel meer noten kan raken dan een gemiddeld topgitarist. Zie bijgaande clip, probeer de 5:23 uit te zitten, want Jeff gaat uiteindelijk enorm uit zijn dak. Ook als je niet van blèrende gitaren houdt, dan nog is zijn vingervlugheid verbijsterend.

In 2005 werd bij Healey opnieuw kanker geconstateerd, ditmaal in zijn benen. In 2007 kwam daar een tumor in zijn longen bij. Gisteren moest hij een punt achter zijn leven zetten. Op de schamele leeftijd van 41.

4 opmerkingen:

Marijn zei

Nog even kanttekening erbij van de schrijver dezes: ik ben zelf ook niet zo'n liefhebber van blèrende gitaren. Kende zijn naam wel, en dattie blind was. En verder kende ik maar 1 nummer. Maar toen ik dit clippie zag was ik onder de indruk. Gaaf ook hoe hij in de laatste secondes nog even zijn stoel moet zoeken, tíjdens zijn solo! Stoelen zoeken kan ik ook, maar die solo laat ik aan hem over. Toen kon het nog.

Jan Paul zei

En waar was Herbert Snoekhuis toen dit stukje geschreven moest worden?

Herbert zei

Nou ik was er al mee bezig en ik had het al geschreven, maar toen deden de telefoon en internet het niet meer. Toen had ik het nog willen doorbellen, maar mijn gsm lag nog bij mijn moeder en ik vond alleen maar zo'n kaarttelefooncel, terwijl ik alleen maar muntjes had.

Gina zei

Jeff Healey speelde ook geweldig goed trompet en net als Woody Allen was ie dol op de Swing uit de jaren 30, een beetje Django muziek enzo. had dit vorig jaar ontdekt en was gelijk om. zonde, zo jong nog ook. tja.